انیمیشن از نگاه گلپایگانی


نگاه علیرضا گلپایگانی به انیمیشن ایران و جهان

هفته چهارم مهر 91

آقای  مهربان در جشنواره کودک اصفهان درخشید

گلپایگانی و دلداده جایزه خود را از دست داوران کودک بخش بین المالل دریافت کردند.

 

       دلداده- گلپایگانی

معزی- عبدالله شاهی - مهران

 

داوران کودک بخش بین الملل از 5 قاره انتخاب شده بودند.

فیلم بلند انیمیشن آقای مهربان برنده جایزه ویژه هیت داوران بخش بین الملل بیست و ششمین دوره جشنواره کودک اصفهان شد.

 


خوشحالم که یک انیمیشن ایرانی برنده جایزه بخش بین الملل شد    

بهرام عظیمی هیات انتخاب بخش پویانمایی جشنواره  درباره انتخاب ها در اختتامیه و این جشنواره گفت: امسال تعداد کارهای ارسالی از نظر کیفیت بسیار بالا بود و تعداد زیادی از فیلمسازان مطرح عرصه انیمیشن جدیدترین فیلم های خود را ارسال کرده بودند و تنوع تکنیک در آثار بسیار بالا بود. 
وی در گفتگو با ستاد خبری بیست و ششمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان افزود: هر سال جشنواره کودک جدی‌تر از سال های قبل برگزار می شود. فقط مشکل اساسی بخش انیمیشن کمبود فیلم‌های بلند انیمیشن است و البته دلیل این کمبود هزینه بسیار بالای تولید انیمیشن است.

کارگردان فیلم «تهران 1500» خاطرنشان کرد: خیلی خوشحال شدم که یکی از آثار انیمیشن خوب ایرانی در این مراسم برنده جایزه برتر بخش بین الملل شد.

شنبه 22 مهر 1391 

برندگان پویانمایی جشنواره کودک اصفهان 91

اسامی برگزیدگان بخش مسابقه پویانمایی بیست و ششمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان به این شرح اعلام شد:

در ابتدا داوران کودک و نوجوان بخش بین الملل جشنواره به روی صحنه آمدند و جایزه پروانه زرین  ویژه هیات داوران  را به سیدعلیرضا گلپایگانی و بهنام دلداده، کارگردانان فیلم «آقای مهربان» اهدا کردند.

جایزه بهترین پویانمایی کوتاه یا نیمه بلند به «خط قرمز» به کارگردانی و تهیه کنندگی مونا عبدالله شاهی و بهترین پویانمایی بلند به «روز کلاغ‌ها» به تهیه کنندگی ویلیام پیکو و مارک ژوسه محصول مشترک فرانسه و بلژیک اهدا شد.

پروانه زرین بهترین اثرکوتاه یا نیمه بلند(کارگردان):

آواز شب(معین صمدی )

دیپلم افتخار:

1- ماهیگیر(نیما غضنفری)

2- خط قرمز(مونا عبداله شاهی)

3- کرماندو(حامد اکرمی)

پروانه زرین بهترین کارگردانی(اثر کوتاه یا نیمه بلند):

چرا این تلفن زنگ نمی‌زند؟(هادی یقین لو)

دیپلم افتخار:

1-ننه کلاغه و روباهه(آزاده معزی)

2- ترازو(رامین رهبر)

3- شب گوسفند (امیر مهران)

پروانه زرین جایزه ویژه هیئت داوران:

وال استریت(فرنوش عابدی)

پروانه زرین بهترین دستاورد فنی و هنری:

راز آن درخت

دیپلم افتخار:

1- کودکان دشت

2- من و همسرم و گاومون

3- ماه مهربان

 شبهای شیرین مهمان شبهای کودکان ایران شد

به گزارش روابط عمومی مرکز پویانمایی صبا، انیمیشن" شبهای شیرین " به کارگردانی مشترک فرخ یکدانه و فرانک زحلی با تکنیک 3 بعدی در 65 قسمت 10 دقیقه ای و به تهیه­کنندگی مرکز پویانمایی صبا تولید شده است. و پخش آن از سه شنبه ساعت 21:20 شروع شده است.

 

فرخ یکدانه درگفتگو با خبر نگار روابط عمومی مرکز پویانمایی صبا با اعلام خبر پخش این انیمیشن از شبکه پویا در ادامه گفت: انیمشن شبهای شیرین مجموعه انیمیشن آموزشی و تربیتی است.این کارگردان در ادامه گفت: هدف اصلی از ساخت این مجموعه، آموزش آداب معاشرت و مسائل تربیتی و آشنا کردن کودکان زیر دبستانی با این مفاهیم می باشد.یکدانه افزود: در هر قسمت سعی کردیم به صورت بارز به یکی از این مفاهیم پرداخته شود. همچنین می توان این مجموعه را یک بسته آموزشی برای کودکان زیر دبستانی به حساب آورد.

 

 این کارگردان در پاسخ به این سئوال که نظرتان در مورد تاسیس شبکه انیمیشن چیست گفت:

 این رویکردِ رسانه ملی شاید عامل تحقق یکی از بزرگترین آرزوهای دست اندرکاران تولید انیمیشن در کنار کودکان و نوجوانان کشور یعنی اصلی­ترین مخاطبین این شبکه باشد. بدیهی است که افزایش حجم تولید انیمیشن­های داخلی به این دلیل، علاوه بر کارآفرینی، به نشر و ارتقاء فرهنگ بومی نیز کمک خواهد نمود و بی­شک این میسر نمی شود مگر با تقویت و حمایت از کانون­های بزرگ تولید انیمیشن کشور. که تقویت و حمایت مورد اشاره تامین مناسبی از تولیدات با کیفیتی در خور و شایسته یک شبکه تخصصی را تضمین خواهد کرد.


 فرخ یکدانهˈ روز در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی ایرنا اظهار داشت: سرگرم کنندگی و متفاوت بودن از عوامل اصلی جذب مخاطب برای آثار پویانمایی هستند و مخاطب امروز وقت و حوصله شنیدن حرف های بزرگ و نصیحت گونه را ندارد.

وی راه اندازی شبکه تلویزیونی انیمیشن در ایران را اقدامی برای رونق کارآفرینی در حوزه تولیدات پویانمایی و کمک به ارتقای فرهنگ بومی دانست و اظهار داشت: رسیدن به این هدف نیازمند حمایت از کانون های بزرگ تولید انیمیشن در کشور است تا بتوانند از نظر کمی و کیفی، نیازهای یک شبکه تخصصی را برآورده کنند.

این کارگردان پویانمایی تاکید کرد: برای ساختن یک انیمیشن که در عرصه بین المللی نیز موفق باشد، ابتدا باید به فیلمنامه بها داد و نوشتن را به فیلمنامه نویسان حرفه ای انیمیشن واگذار کرد.

یکدانه با تاکید بر استفاده فیلمنامه نویسان از داشته ها ی فرهنگی کشور برای تولید آثار پویانمایی داخلی اظهار داشت: با وجود آنکه آثار متعددی از روی داستان ها و کتاب های ایرانی تولید شده اند اما هنوز از فرم و محتوا فعالان حوزه انیمیشن حرف های زیادی برای گفتن دارند و می توانند آثار شایسته ای را تولید و عرضه کنند.

وی با تاکید بر اینکه برای داشتن یک اثر موفق باید ابتدا به خواسته مخاطب توجه کرد و به سلیقه او احترام گذاشت، افزود: سرگرم کنندگی و متفاوت بودن از عوامل اصلی جذب مخاطب هستند.

وی که از کارگردانان انیمیشن ˈشب های شیرینˈ به تهیه کنندگی مرکز پویانمایی صبا است، درباره این اثر نیز توضیح داد: انیمشن ˈشب های شیرینˈ یک انیمیشن آموزشی و تربیتی است که فیلمنامه آن برگرفته از داستان های کوتاه رضا میر کیانی است.

انیمیشن ˈشب های شیرینˈ به کارگردانی مشترک ˈفرخ یکدانهˈ و ˈفرانک زحلیˈ با تکنیک سه بعدی در 65 قسمت 20 دقیقه ای برای کودکان پیش دبستان تولید شده  است.

گنجینه‌ی داستان‌های کهن ایرانی را به انیمیشن تبدیل کنید

به نقل از روابط عمومی و امور بین‌الملل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان؛ "کین ایچی کومامو" در جریان برگزاری نشستی تخصصی در مرکز آفرینش‌های فرهنگی، هنری کانون استان تهران برای دو کارگردان مطرح انیمیشن این کشور، تاکید کرد: اگر این داستان‌ها در قالب فیلم‌های انیمیشن ارایه شود مردم نه تنها ایران بلکه سراسر جهان از این گنجینه‌ی غنی بهره‌مند خواهند شد.
وی که بیش از 13 سال به صورت غیر مستمر در ایران زندگی کرده و به خوبی به زبان فارسی مسلط است ،اضافه کرد: من به واقع شیفته‌ی ادبیات فارسی به ویژه غزل‌های عارفانه‌ی آن هستم مثنوی مولوی خود داستانی در داستان‌هاست.
وی با اشاره به یادآوری نام‌گذاری 20 مهر به عنوان بزرگداشت "حافظ" در تقویم ایرانی از سوی علی گنج کریمی معاون تولید کانون؛ گفت: فارسی را در شیراز فرا گرفته است و حافظ برایش بسیار عزیز و فوق‌العاده است.
کومامو برگزاری کارگاه‌ها و نشست‌های تخصصی دو استاد انیمیشن ژاپنی را در تهران، فرصت مغتنمی دانست و اظهار داشت: این دو ( که ده‌ها سال در این صنعت فعالیت کرده‌اند) تجربه و دانسته‌هایشان را در اختیار انیماتورهای ایرانی قرار دهند و از این تجربه ها برای پیشرفت صنعت انیمیشن ایران استفاده شود.
سفیر ژاپن که تا چند روز دیگر و با پایان ماموریتش، تهران را ترک می‌کند، همچنین اظهار امیدواری کرد: تبادل هنری میان ایران و کشورش در این حوزه همچنان رو به گسترش باشد و این همکاری‌ها به تقویت تفاهم متقابل  و موثر منجر شود.
وی خاطر نشان کرد : بسیاری از دانشجویان ایرانی که در دانشگاه‌های ایران مشغول تحصیل در رشته‌ی زبان ژاپنی هستند می‌گویند که با دیدن انیمیشن‌های شما به فرهنگ و مردم ژاپن علاقه‌مند شده‌ایم و من به عنوان سفیر کشورم قدر انیمیشن را خوب می‌شناسم.
کومامو همچنین با یادآوری دیگر مناسبت تقویمی در تقویم ایران یعنی "روز ملی کاهش اثرات بلایای طبیعی"، گفت: سال گذشته در جریان وقع زلزله مهیب شرق ژاپن و به دنبال آن سونامی، مردم ایران با ما اظهار هم‌دردی و تاثر کردند این بار نوبت ما بود که با وقوع زلزله‌ی آذربایجان شرقی، ما با مردم ایران ابراز همدردی کنیم و این دو اتفاق باعث نزدیک‌تر شدن دو ملت به یکدیگر شد.
بر اساس این گزارش؛ در نشست تخصصی دو کارگردان مطرح ژاپنی با موضوع ویژگی‌های انیمیشن‌های بلند و تلویزیونی ژاپن، که با حضور جمع زیادی از جوانان علاقه‌مند به این هنر در تهران برگزار شد.
همچنین علی گنج کریمی، معاون تولید کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در سخنانی ابتدا به دو واقعه‌ی تقویمی روز 20 مهر یعنی "روز بزرگداشت حافظ" و "روز ملی کاهش اثرات بلایای طبیعی" اشاره کرد و گفت: حافظ با آن شاهکارهای ادبی‌اش تصویرسازی‌های بدیعی در تاریخ ادبیات فارسی بر جای گذاشته است و این می‌تواند برای درست‌اندرکاران سینما به ویژه هنر انیمیشن الگو باشد.

*پویانمایی بی‌اغراق در نشاندن بچه‌ها و بزرگ‌ترها در کنار خودش کم‌نظیر ظاهر شده است

معاون تولید کانون یادآور شد: دو کشور با توجه به موقعیت جغرافیایی‌شان و زلزله‌خیز بودن، می‌توانند همایش‌های مشترکی را برای کاهش اثرات بلایای طبیعی برگزار کنند اگر چه همین برنامه کارگاه انیمیشن نیز می‌تواند باعث کاهش بلایا و آفت‌های فرهنگی شود.
وی اظهار امیدواری کرد: جانشین سفیر فعلی ژاپن نیز هم‌چون وی، فرهنگ دوست و علاقه‌مند به شعر و ادب فارسی باشد.
گنج کریمی با قدردانی از روابط عمومی و امور بین‌الملل و امور سینمایی کانون و مرکز اطلاع‌رسانی سفارت ژاپن در تهران به منظور برپایی کارگاه‌ها و نشست تخصصی برای دو کارگردان شاخص ژاپنی، تصریح کرد: این‌جا، ابزار ارتباط ما با مخاطب، هنر جادویی جان‌بخشی به عناصر بی‌جان است، پویانمایی بی‌اغراق در نشاندن بچه‌ها و بزرگ‌ترها در کنار خودش کم‌نظیر ظاهر شده است و تاثیرگذاری‌اش در ایجاد تحول شایسته در بچه‌ها بی‌نظیر ارزیابی می‌شود.
وی اظهار خرسندی کرد:در این فرآیند یا به تعبیر او "جهش جریان ساز فرهنگی"، سفارت ژاپن و کانون، هم‌راه و هم‌گام یکدیگر بوده‌اند.
وی افزود: امیدوارم قدر لحظه لحظه با هم بودن را بدانیم و یادگار ماندگار این کارگاه آموزشی، تولید یک اثر فاخر و جذاب به صورت مشترک باشد.
گفتنی است؛ کونیوکی آئوکی و کاواساکی هیروتسوگی دو کارگردان  مطرح ساخت فیلم‌های انیمیشن ژاپن، که در بیش از دو دهه‌ی گذشته در همکاری با شرکت‌های معتبر تولید انیمشین در این کشور، ساخت فیلم‌های بلند مشهوری مانند "ناروتو" را در کارنامه‌ی کاری خود ثبت کرده‌اند، طی روزهای 20 و 21 مهر تجربه‌های خود را در دو کارگاه و یک نشست تخصصی در اختیار همکاران ایرانی خود قرار دادند./ص
افتتاح آسیفای گرگان
همزمان با برگزاری جشنواره رضوی در گرگان آسیفای گرگان به سرپرستی آقای شهرام بیگی افتتاح شد.
کارِ با کیفیت بهتر منجر به دوام محصول می‌شود
منبع : سینمافردا - پویا موسوی
گفت‌وگویی جذاب که 42 سال پیش با والت دیزنی، بنیانگذار کمپانی دیزنی انجام شده است
کارِ با کیفیت بهتر منجر به دوام محصول می‌شود

پیش‌ درآمد
«دیزنی» بی‌شک یکی از محبوب‌ترین و پرآوازه‌ترین کمپانی‌های سازنده‌ی انیمیشن و کارتون است. «والت دیزنی» بنیانگذار این شرکت و خالق بزرگ فیلم‌های نقاشی متحرک، در 5 دسامبر سال 1901 میلادی، در خانواده‌یی متوسط در شیکاگو به دنیا آمد. پدرش - الیاس دیزنی - متولد کانادا و از تبار آنگلو - ایرلندی و مادرش - فلورا کال - دختری از اهالی ایالت اوهایو بود که خانواده‌اش به کانزاس مهاجرت کرده و در آن‌جا با خانواده‌‌ی دیزنی آشنا شده بودند.

«دیزنی لند» که در منطقه‌ی «آناهیم» (واقع در جنوب لس آنجلس) ساخته شده است، در 17 ژوییه‌ی 1955 گشایش یافت. شبکه‌های تلویزیونی مختلف در صحنه حاضر بودند تا لحظه به لحظه‌ی مراسم گشایش را در حالی که حدود 30 هزار مهمان خیابان‌های اصلی را پر کرده و به گشت زدن در دورترین نقاط پارک مشغول بودند، گزارش کنند. میلیون‌ها نفر دیگر نیز در منازل خود از طریق تلویزیون به تماشای مراسم نشسته بودند. تا کنون برای هیچ تشکیلات تفریحی چنین تبلیغی نشده بود و دیزنی لند یک‌شبه تبدیل به پدیده‌یی ملی شد، پدیده‌یی که در ابتدا رؤیای جوانی والت بود!

آن‌چه در زیر می‌خوانید، ترجمه‌ی گفت‌وگویی است که در ژانویه‌ی سال 1966 میلادی، توسط خبرگزاری «ان. بی. سی.» با والت دیزنی انجام شد


آقای والت، کمی از خود و خانواده‌تان صحبت کنید ...
من اهل شیکاگو هستم. خانواده‌ی من خانواده‌یی بود که برای کار به مناطق زیادی سر می‌زد. بعد از این‌که پدربزرگم نتوانست در مزرعه‌داری موفق شود، مهاجرت‌ها شروع شد و پدرم از کانادا به آمریکا آمد. او در بیش‌تر نقاط آمریکا برای کار رفته و هر از چند گاهی به کاری مشغول بود و بعد از این‌که ازدواج نمود، در سال 1890 به شیکاگو نقل مکان کرد.

بعد از مدتی ظاهراً از شیکاگو دور شدید، این‌طور نیست؟
بله، پدرم به همراه خانواده به مارکلین در میسوری رفت. در آن‌جا عمویم سکونت داشت و پدرم مزرعه‌یی را خریداری کرد. در همان‌جا بود که من علاقه‌مند به نقاشی شدم. به خاطر دارم که یکی از همسایه‌های ما در مارکلین دکتری بود به نام شروود. او نقاشی‌های مرا دیده و کارهایم را دوست داشت و از من خواست تا تصویر اسبش را بکشم و به همین خاطر مقداری پول به من داد؛ این، اولین دستمزد من بود!

چه مدت در مارکلین زندگی کردید؟
4 سال و پس از آن به کانزاس سیتی رفتیم؛ بله، حدود سال 1910 میلادی بود که ما آن‌جا را ترک کردیم.

از زمان سکونت‌تان در کانزاس بگویید.
من و خواهرم به مدرسه‌ی گرامر بنتون می‌رفتیم و در آن‌جا بود که با «والتر فایفر» آشنا شدم. فایفر در کار تئاتر بود و یکی از هواداران سرسخت این هنر! او مرا با دنیای تصاویر متحرک و درام همراه با رقص و آواز آشنا کرد. من بیش‌تر اوقات با فایفر بودم و از او چیزهای زیادی آموختم.

شما دوباره به شیکاگو برگشتید، چرا؟
پدرم یک سهم از کارخانه‌ی «او - زد» را خریداری کرد و دوباره همگی به شیکاگو برگشتیم. سال جدید را در دبیرستان مکینلی آغاز کردم. شب‌ها نیز در مؤسسه‌ی «هنرهای زیبای شیکاگو» فعالیت داشتم.

شما در آن‌جا چه کارهایی انجام می دادید؟
به عنوان نقاش کارتون فعالیت می‌کردم و برای روزنامه‌ی مدرسه نقاشی می‌کشیدم.

از حضورتان در ارتش بگویید.
بعد از پایان مدرسه می‌خواستم برای کمک به کشورم در جنگ جهانی اول وارد ارتش شوم. ارتش مرا نمی‌پذیرفت، چون خیلی جوان بودم. یکی از دوستانم پیشنهاد کرد که به صلیب سرخ برویم، اما من فقط 16 سال داشتم؛ پدرم مخالفت زیادی می‌کرد که نروم، ولی مادرم شناسنامه‌ی مرا تغییر داد تا یک سال بزرگ‌تر بشوم و بتوانم وارد شوم.

در کدام قسمت مشغول به کار شدید؟
یک سال در فرانسه به سر بردم و راننده‌ی آمبولانس بودم، نقاشی هم می‌کشیدم؛ بر روی آمبولانس، تصویرهای مورد علاقه‌ام را حک کردم!

از چه زمانی به استودیوی «پسمن - روبین» رفتید؟
از جنگ که برگشتم به کانزاس رفتم و برادرم توسط یکی از دوستانش مرا به این استودیو معرفی کرد؛ من در آن‌جا برای روزنامه‌ها و مجلات، آگهی تبلیغاتی طراحی می‌کردم.

چه اهدافی را از تأسیس شرکت «آیورک - دیزنی» دنبال می‌کردید؟
در پسمن - روبین من با «آیورک» آشنا شدم. ما کارهای خوبی انجام دادیم و همدیگر را خوب     شناختیم. از این رو تصمیم گرفتیم یک مؤسسه‌ی هنری - تجاری با نام مشترک داشته باشیم؛ البته موفقیت چندانی نداشتیم، چون افراد علاقه‌مند خیلی کم بودند، به همین دلیل آیورک به مؤسسه‌ی تبلیغاتی کانزاس رفت و مدتی بعد من نیز به مؤسسه‌ی دیگری رفتم.

از اوضاع و احوالتان در لس آنجلس بگویید ...
وقتی به لس آنجلس آمدم، 40 دلار بیش‌تر نداشتم البته با یک کارتون ناتمام در کیفم ... با وجود استودیوهای زیادی که در لس آنجلس بود خودم را قادر به رقابت با آن‌ها نمی‌دیدم، لذا تصمیم گرفتم که از نقاشی متحرک کناره بگیرم و فقط به کارگردانی بپردازم. به تمام استودیوهای شهر برای کارگردانی مراجعه کردم، اما اغلبِ آن‌ها بلافاصله مرا طرد می‌کردند.

اولین کارتونی که در هالیوود کار کردید، چه بود؟
با دیدن این اوضاع دوباره به کار کارتون برگشتم و اولین کارم را در گاراژ عمویم شروع کردم. وقتی کار را برای «مارگارت رینکلر» در نیویورک فرستادم، بلافاصله با من قراردادی برای توزیع آثارم امضا نمود و از من خواست مجموعه‌های متحرک کوتاهی به تصویر بکشم؛ مجموعه‌هایی که بعدها «آلیس در سرزمین عجایب» نام گرفت!

شما به خاطر کارتون «میکی ماوس» جایزه‌ی اسکار دریافت نمودید؛ در این باره کمی توضیح دهید.

میکی ماوس، اولین نقاشی متحرک اکران‌شده‌ی من و شخصیت کارتونی جالبی بود که به جای گوش‌های دراز، گوش‌های گردی داشت و همین موضوع توجه کودکان را به خود جلب می‌کرد؛ البته در این اثر، موسیقی با حرکات شخصیت‌های داستان هم‌خوانی داشت و از این حیث نیز اولین نمونه بود.

درباره‌ی «دانلد داک» کمی صحبت کنید.
دانلد داک از کاراکتری مستقل برخوردار بود. شخصیتی که صدای دانلد داک را تأمین می‌کرد، «کلارنس نش» بود که دوستانش او را «داکی نش» می‌نامیدند. او تا پیش از این فیلم در یک شرکت توزیع شیر کار می‌کرد و گهگاه کودکان را با تقلید صدای حیوانات سرگرم می‌ساخت؛ یکی از این تقلیدها، تبدیل به صدای بدخلق دانلد داک شد و صدای نش را در سرتاسر دنیا زنده کرد.

در مورد ساختن فیلم‌های بلندتان چیزی نگفتید!؟
«سفیدبرفی و هفت کوتوله» اولین فیلم بلند ما بود. ساخت این فیلم در حالی شروع شد که ما هیچ‌گونه پشتوانه‌ی مالی برای ادامه‌ی کار نداشتیم و در نتیجه برای تهیه‌ی پول، یک نمای کلی از محصولمان را به مسئول مربوط به وام بانک آمریکا نشان دادیم تا وی مجاب شد و به ما وام داد ... این فیلم بعد از اتمام، در «تئاتر کارتای» پخش شد و مردم استقبال بسیار خوبی از آن کردند.
فکر می‌کنم فیلم «دامبو» کمک مالی خوبی به شما کرد، این‌طور نیست؟
بله. بعد از این‌که فیلم‌های «پینوکیو» و «فانتازیا» با استقبال مواجه نشدند، ما با یک وضعیت مالی بسیار بدی روبه‌رو بودیم و کمی ناامید شده و بنابراین به فکر ساخت فیلم دامبو افتادیم و بالاخره آن را تولید کردیم؛ این فیلم واقعاً پول‌ساز بود.

فیلم‌های نظامی‌تان چه‌طور بود ؟
در جنگ جهانی دوم ارتش از ما خواست که برای بهتر کردن روحیه‌ی افراد و برخی آموزش‌ها، فیلم‌هایی را بسازیم؛ البته این فیلم‌ها برای به دست آوردن پول و کسب درآمد نبود.

ایده‌تان برای به وجود آوردن «دیزنی لند» چه بود؟
از مدت‌ها پیش ایده‌ی احداث مکانی جهت متمرکز کردن فعالیت‌هایم در من به وجود آمده بود و روز به روز ضرورت بودن آن بیش‌تر احساس می‌شد تا این‌که به این نتیجه رسیدم به فضایی حدود 40 مایل مربع برای به واقعیت رساندن اهدافم نیاز دارم. می‌خواستم این مکان حتماً در جنوب کالیفرنیا باشد، چرا که این منطقه پر از فضاهای وسیع است و خودم به راحتی می‌توانستم تپه‌ها را مطابق میلم دربیاورم؛ از طرفی نزدیک دریا را ترجیح نمی‌دادم، چون فکر می‌کردم دیزنی لند هرچه به شهر نزدیک‌تر باشد خوشایندتر است. لذا گروهی را جهت پیدا کردن محلی مناسب اعزام کردم.

خوب چرا «آناهیم» را برای این منظور انتخاب کردید؟
مکان‌های بسیاری برای این منظور پیدا شدند، ولی آناهیم قیمت خوبی داشت و از عهده‌ی پرداخت آن برمی‌آمدم؛ البته فقط این نبود، چرا که آناهیم رشد زیادی می‌کرد. آناهیم در مرکز یک آزادراهِ در دست احداث بود و خوب این یعنی یک موقعیت ایده‌آل.

احساس می‌کنید که آناهیم انتظارات شما را برآورده کرده است؟
بله، در آناهیم بزرگان شهر فوق‌العاده بودند و هر کمکی که توانستند به ما کردند و این، رضایت‌مندی ما را به دنبال داشت.

بزرگ‌ترین مشکلتان تا کنون چه بوده است؟
خوب برای من نه فقط در این مقطع، بلکه در کل زندگی‌ام پول مشکل اساسی بوده است! پول بسیار زیادی لازم است تا رؤیاهای شما به واقعیت بپیوندند.

می‌شود بیش‌تر توضیح دهید
از بدو تأسیس دیزنی ‌لند مشکل پول وجود داشته است. نزدیک به 17 میلیون دلار برای مکان این پارک تفریحی باید پرداخت می‌کردیم؛ من و خانواده‌ام هرچه داشتیم، در گروی پرداخت این پول هنگفت گذاشتیم تا موفق به افتتاح آن شویم.

در حال حاضر راضی هستید؟
تا الآن که توانسته‌ایم با کار کردن در این پارک بخش زیادی از پول را برگردانیم، درست مانند یک کشاورز که هرچه بیش‌تر بکارد و بیش‌تر زحمت بکشد به همان نسبت سود و بازدهی بیش‌تری خواهد داشت؛ این ایده‌ی من و برادرم در کار کردن است.

آیا در آینده برنامه‌های دیگری را در دیزنی ‌لند دنبال خواهید کرد؟
اعتقادم بر این است تا وقتی که آرزوها در این دنیا باقی هستند، دیزنی ‌لند قابلیت رشد و کامل‌تر شدن را دارد. ما اهداف بلند و آرمانی را دنبال می‌کنیم، به عنوان مثال به‌تازگی حدود 20 میلیون دلار صرف پروژه‌های جدید نموده‌ایم.

آیا مکانی دیگر مانند دیزنی لند تأسیس خواهید کرد؟
سؤال خوبی کردید؛ به زودی محلی به نام «تومارو لند» را تأسیس می‌کنیم که هزینه‌یی حدود 20 میلیون دلار صرف آن خواهد شد.

چه مراحلی را برای این‌که دیزنی لند همواره مورد توجه خانواده‌ها باشد پیموده‌اید؟
در حال حاضر گروه و مدیران جوان من متقاعد شده‌اند که مجموعه‌ی والت دیزنی سیاست خوبی را در پیش گرفته است. همیشه ثابت شده که کارِ با کیفیت بهتر منجر به دوام و ماندگاری محصول می‌شود، پس هر چه می‌توانی به مردم خدمت کن و محیط‌های فرهنگی را با دقت هرچه بیش‌تر سالم نگه دار و فضا را دوستانه‌تر کن؛ فکر می‌کنم این همان چیزی است که تیم من به انجام آن متقاعد شده‌اند و پس از من نیز این راه را ادامه خواهند داد.

داستان، فیلمنامه نیست


مردم این مرز‌و‌بوم، از روزگاران بسیار دور پندارها، باورها، افکار، آرزوها و تجربه‌هاى خود را در قالب قصه ریخته و آنها را مانند گوهرى نایاب به مرور تراش داده‌اند و سطوحى بر آن افزوده‌ و اجزایى از آن کاسته‌اند تا سرانجام به این شکل زیباى تحسین‌برانگیز درآمده و به دست ما رسیده‌ است.

هر کدام از این قصه‌ها درعین سادگى و صفاى بى‌پیرایه چنان لطیف و دلکش است که خواننده و شنونده را بى‌اختیار مجذوب مى‌سازد، اما از آنجا که طرح مسائل مردم در قالبى جذاب، پرکشش، سرگرم‌کننده و ساده یکی از دغدغه‌های برنامه‌ریزان فرهنگی یک کشور است.

یکى از راه‌های ماندگار شدن این قصه‌ها وارد کردن آنها به زندگی مردم است، چراکه روایت این قصه‌ها اگر با جلوه‌های صوتی و تصویری تلفیق شود، هم جذابیت بیشتری پیدا خواهد کرد و هم مفاهیم ذهنی و پیام‌های اخلاقی این قصه‌ها را بهتر منتقل می‌کند.

«روایت قصه، روایت پویانمایی» عنوان کتابی است که با هدف وارد کردن این قصه‌ها به زندگی مردم، 13 قصه عامیانه و فیلمنامه‌های برگرفته از آن را مورد بررسی قرار داده است.

ناهید حجازی، پژوهشگر این کتاب در مرکز تحقیقات صدا و سیمای جمهوری اسلامی این قصه‌ها را مورد بررسی قرار داده است.

حجازی با این کار اهمیت بازنویسی و ضرورت توجه به قصه‌های عامیانه متناسب با زبان معاصر را در میان برنامه‌سازان و تهیه‌کنندگان پویانمایی یادآور می‌شود و بر ظرفیت سخت‌افزاری و نرم‌افزاری پویانمایی‌ها برای بازآفرینی قصه‌های عامیانه کهن اشاره می‌کند.

کتاب «روایت قصه، روایت پویانمایی» به تفاوت‌های میان یک قصه و فیلمنامه تاکید زیادی می‌کند. این که در افسانه‌ها و قصه‌ها باید حوادث غیرضروری و فرعی حذف شود و ماجراها و شخصیت‌های اصلی پررنگ‌تر شود.

همچنین در قصه به دلیل نبودن صحنه‌پردازی‌های جذاب شاهد روایت خطی از یک موضوع هستیم، اما در پویانمایی حوادث غیرضروری و توصیفات که برای ایجاد فضای داستان است حذف شده و یک انیمیشن براحتی می‌تواند یکراست سراغ موضوع اصلی برود.

روایت قصه، روایت پویانمایی در 246 صفحه 13 قصه و افسانه را که مضمون برجسته‌تری نسبت به دیگر قصه‌ها داشته انتخاب کرده و این قصه‌ها را یک بار دیگر به‌صورت فیلمنامه نگاشته است و شخصیت‌پردازی‌های آنها را تغییر داده و برجسته کرده است.

به طوری که تنها پیام و محتوای اصلی داستان حفظ شده و سایر عناصر نمایشی تغییر کرده، چنان‌که گویی داستان جدیدی خلق شده است.

 

 

 

 

   + سید علیرضا گلپایگانی - ٤:٥۸ ‎ب.ظ ; شنبه ٢٢ مهر ۱۳٩۱