انیمیشن از نگاه گلپایگانی


نگاه علیرضا گلپایگانی به انیمیشن ایران و جهان

هفته سوم تیر ماه 87- موفقیت پهلوانان -سینمای پویانمایی ایران -موفقی

موفقیت پهلوانان

در صفحه ۶ ۱ روزنامه جام جم مورخ ۱۹ تیرماه ۸۷ تحت عنوان مکث با نقل قول از روابط عمومی صدا و سیما استقبال و پیشنهادات متعدد برای پخش مجدد مجموعه انیمیشنی پهلوانان را به ثبت رسانده است .

خبرنگار روزنامه خراسان در تماس تلفنی با حرکت کلیدی :

من میخواست از شما برای ساخت مجمعه پهلوانان تشکر کنم . پسر ۵ ساله من هنگام پخش سریال شما  تمام حرکات زورخانه را تقلید میکند و در این سن نام پوریای ولی را فرا گرفته است .

حسین صافی :

در ترمینال مشهد  دیدم که هنگام پخش مجموعه پهلوانان مردم آنرا به تماشای فوتبال ترجیح دادند .

آقای حسنی ( مدیر امرور بین الملل صبا ) :

موفقیت پهلوانان به حدی بوده ایت که فکر میکنم باید دلیل جذب مخاطب آنرا به طور  دقیق مورد برررسی قرار بدهیم و ببینیم چرا  در موارددیگر این چنین نیست . پسر من معتقد است تنها انیمیشن جالب صبا پهلوانان است .

یک مادر در تماس با حرکت کلیدی:

ازتون خواهش میکنم تمام مجموعه  پهلوانان را برای من ضبط و ارسال کنید .کلیه هزینه های آنرا می پردازم.پسرم بعد از دیندن آن بسیار اصرار دارد که کلیه  قسمتها را دشاته باشد. به سروش سیما زنگ زدم به من گفتند  فقط یک قسمت را دارند و شماره صبا را به من دادند  بعد از تماس با صبا  آنها شماره دفتر شما را به من دادند ....

یک خانم خانه دار:

آنقدر غرق تماشای قسمت ببر زنده از مجموعه پهلوانان بودم که وقتی خواهر با من تماس گرفت از او خواستم که بعدا تماس بگیرد چون  داشتم قسمت هیجان انگیزی این فیلم کارتون را میدیدم.

خانم شریفی ( دسن کار ) :

سر کلاس از دانش آموزان خواستم پوریای ولی را بکشند . همه آنها تصویر پخش شده از پهلوانان را بخاطر داشتند و او را نقاشی کردند .

دکتر حسنایی( استاد انیمیشن ) :

ازوقتی پسرم  متوجه شد که دوستان من سازنده پهلوانان هستند اصرار دارد که حتما به استودیو شما بیاید .

آقای موتمنی ( بخش کامپیوتر صبا ) :

تنها سریالی را که در حال گرفتن خروجی از آن با شوق همه قسمتهایش را کامل دیدم پهلوانان بود.

بازخورد انیمیشن «پهلوانان» در بین مخاطبان کودک و نوجوان

مرکز انیمیشن صبا گزارشی از بازخورد انیمیشن «پهلوانان» در بین مخاطبان کودکان و نوجوان منتشر کرد.

 

به گزارش سرویس تلویزیون ایسنا به نقل از روابط عمومی مرکز صبا:در گزارشهای ارسالی از روابط عمومی سازمان که به صورت مرتب نظرات مخاطبان رسانه‌ی ملی را به برنامه سازان منتقل می‌کند، موارد بسیار جالب توجه‌ای ذکر شده است که سازندگان انیمیشن مرکز صبا را برای تهیه بهتر و با کیفیت کمک می کند.

از نظراتی که مخاطبان انیمیشن مرکز صبا به روابط عمومی مرکز انتقال داده‌اند می توان از برنامه‌ی «پهلوانان» نام برد که به کارگردانی سیاوش زرین آبادی در سیزده قسمت پانزده دقیقه ای آماده شده است. انیمیشن «پهلوانان» بازگوکننده قسمت‌هایی از زندگی پوریای ولی یکی از پهلوانان قدیم ایران است و در دل داستانهای مجموعه سعی دارد تا کودکان و نوجوانان را با منش و رفتار پهلوانی بیشتر آشنا کند و در خلال این آشنایی درسهایی نیز به بینندگان بدهد.

در گزارش ارائه شده از روابط عمومی سازمان به استقبال زیاد مخاطبان کودک و نوجوان و حتی بزرگسالان اشاره شده و از درخواست بینندگان برای ادامه تولدی و پخش این مجموعه تأکید کرده است. و به ذکر چند تن از مخاطبان پرداخته است.

محمد رضایی 10 ساله در مورد این سریال گفته: این مجموعه به من یاد داد برای اینکه به جایگاهی برسم دست به هرکاری نزنم.

یا مهنوش مراد چهارده ساله اشاره به جوانمردی پهلوان و اطرافیانش داشته و علیرضا جوادی 10 ساله با اشاره به معرفت پهلوان گفته که اون در کارهاش به دنبال جایزه و تشکر نبوده.

همچنین زهرا مجدی 20 ساله در مورد طراحی شخصیت ها گفته که خیلی متناسب بودن و باورپذیر.

یا احمدی پسر 26 ساله در مورد شکسته تصنعی پوریا درمسابقه کشتی گفته که پهلوان با این کاردرس‌های زیادی به ورزشکاران داده است

  سینمای پویانمایی ایران در آستانه شکوفایی

روزنامه خراشان

انیمیشن، کارتون و یا به تعبیر امروز پویانمایی، در گذشته برایمان معنایی محدود اما شیرین و جذاب داشت. روزگاری بود که در انتظار پخش پویانمایی های خارجی بودیم. «پینوکیو»، «خانواده دکتر ارنست»، «بچه های مدرسه آلپ»، «پسر شجاع»، «سندباد». این کارتون ها از جمله کارهایی بودند که علاقه بسیاری به تماشای آن ها داشتیم چون مثل امروز نبود که تا این حد، تنوع و تکثر در این تولیدات وجود داشته باشد. روزهای جمعه به انتظار «پسر شجاع» بودیم و بعد از آن باید یک هفته صبر می کردیم. ولی امروز علاوه بر تلویزیون دسترسی به بسیاری از پویانمایی های جدید از طریق نمایش خانگی فراهم شده است.

البته در میان پویانمایی های موجود خارجی، نمی توان مهر تایید بر همه آن ها زد. چرا که بسیاری از این پویانمایی ها؛ سرشار از خشونت اند.

به تازگی در تلویزیون پویانمایی هایی با نگاهی به ادبیات کهن ساخته شده و می شود. انیمیشن هایی چون «قصه های کهن» و «پهلوانان» که در میان کودکان و نوجوانان، طرفداران بسیاری را به خود جلب کرده است. ادبیات کهن ما، از داستان ها و قابلیت های بسیاری برای جلب نظر مخاطبان برخوردار است. زیرا امکان تصویری شدن داستان های آن هم وجود دارد. داستان «رستم و سهراب»، «شاهنامه فردوسی»، «ضرب المثل ها»، «گلستان سعدی» و بسیاری دیگر از این دست که داستان ها و روایت هایشان قابلیت تبدیل شدن به پویانمایی را دارند. البته ویژگی های ایرانی بودن این پویانمایی ها را هم نباید فراموش کرد. چرا که باید وجه تمایزی با سایر پویانمایی های خارجی داشته باشد.

"علیرضا کاویان راد؛ کارگردان مجموعه «قصه های کهن» در این خصوص به خراسان می گوید: سال ٨١ کتابی از «محمد میرکیانی» به دستم رسید که در آن قصه های کهن از کتاب های مختلف گردآوری شده بود. سپس تولید و ساخت این کار، به من پیشنهاد شد. من نیز مقداری از داستان های این کتاب را انتخاب کردم.

با توجه به علاقه شخصی و با توجه به این که باید فضای کهن ایرانی را بازسازی می کردم؛ علاقه مند به کارگردانی این پروژه بودم. در حقیقت امروزه با زندگی مدرنی که داریم و از المان های امروزی مثل آسانسور، خودرو و بسیاری از وسایل روز استفاده می کنیم؛ به همین سبب سعی کردم که در انیمیشن های ایرانی از این حالت خارج شوم و به دنبال چیزی باشم که کسی تا به حال به سراغش نرفته باشد. همین نکته سبب شد تا این مجموعه ۵٢ قسمتی ساخته شده واز تلویزیون پخش شود.

وی در ادامه اضافه کرد: پیش از کارگردانی، آموزشگاه نقاشی داشتم و همین مسئله کمک بسیاری به ساخت پویانمایی ام کرد. من با بهره گیری از گذشته، ویژگی های فرهنگی، زبان و شخصیت ها، این اثر را تولید کردم، تا تماشاگر ایرانی انیمیشن ایرانی ببیند. در این کار نیز تحت تاثیر مسائل بسیاری بودم. تابلوها، فیلم ها و سریال ها، زیرا می خواستم پویانمایی ام مشخصه های ایرانی را داشته باشد. این کار را ساختم چون در حقیقت می خواستم اثری متفاوت تولید کنم تا همه متوجه شوند این کار ایرانی است مثل پویانمایی های ژاپنی.

این کارگردان در ادامه، به ویژگی های خاص چنین مجموعه هایی اشاره کرد و گفت: یکی از ویژگی های این کار، موسیقی اثر است. من هم سعی کردم موسیقی کارم ویژگی خاصی داشته باشد. اگر هم می بینید مجموعه پویانمایی های ایرانی، مورد اقبال واقع شده به این دلیل است که به نوعی جایگزین مجموعه های خشن خارجی شده است. سازمان صدا و سیما، به این قضیه توجه مناسبی نشان داده است، هرچند این اتفاق خیلی دیر افتاد. اما به هر حال تاثیرات خوبی را به همراه داشت. این توجه بسیار باارزش است. چون همه ما با کودکی مان زندگی می کنیم و اگر کودکی مان را بروز ندهیم، مشکل ایجاد می شود. چون این مسئله در ناخودآگاه ما وجود دارد. وی افزود: توجه به مفاهیم کهن این سرزمین، هیچ گاه کهنه نمی شود. ضمن این که در ادبیات کهن ما، مفاهیم کلی آموزشی و اساسی بسیاری وجود دارد که هیچ گاه رنگ کهنگی به خود نمی گیرد. حتی کارهای خارجی هم، برگرفته از این مفاهیم است. اگر دقت کنیم، می بینیم که روح شرقی در کارهای آن ها وجود دارد. «مبارزه با اهریمن» یکی از این مفاهیم است که از آثار شرقی گرفته شده است.ما می توانیم با مراجعه به این موارد، آثار ارزشمندی را از گنجینه ادبیات ملی خود استخراج کرده و از آن ها فیلم پویانمایی بسازیم. در حقیقت شاهنامه فردوسی ما از هری پاتر چیزی کم ندارد و حتی قوی تر از آن است. اما بسیاری از فیلم سازان ما از آن غفلت کرده اند.

" علیرضا گلپایگانی، مجری طرح مجموعه ١٣ قسمتی پویانمایی «پهلوانان» نیز می گوید: این مجموعه را براساس شخصیت داستانی «پوریای ولی» ساختیم. در واقع این پویانمایی حاصل تجربه و اندیشه های تیم فیلم نامه نویسی بود که از سال ٨١ آغاز به کار کرد. پس از تصویب فیلم نامه کار را شروع کردیم و از حرفه ای ترین افراد استفاده کردیم.

گلپایگانی که مدرس دانشگاه و عضو هیئت علمی و مدیرگروه کارشناسی ارشد انیمیشن دانشگاه هنر است؛ می گوید: سعی کردم تمام آن چه را که در دانشگاه درس دادم؛ در این پروژه پیاده کنیم. ما قصد نداشتیم که کار جشنواره ای انجام بدهیم. به همین سبب بیشترین هدفمان مخاطب داخلی بود. هرچند امیدواریم  بسیاری از کشورها ی منطقه نسبت به خرید این مجموعه، اظهار تمایل کنند.

در حقیقت ما می خواستم کاری متفاوت انجام دهم به همین سبب داستان این کار را براساس فتوت و جوانمردی و خصلت پهلوانی بنا گذاشتیم. در واقع می خواستیم مخاطب ما، تمام اقشار و تمام سنین باشند.

وی افزود: انیمیشن مثل ورزش بیسبال، در ایران است، یعنی بیسبال در ایران چندان شناخته شده نیست. انیمیشن هم مثل یک ورزش جدید است که در جهان، آن را می شناسند اما در ایران، شناخته شده نیست. بزرگ ترین نقطه قوت در تولید انیمیشن، ادبیات و قصه های کهن ماست. ما از نظر تکنیکی نمی توانیم به پای کشورهای دیگر برسیم اما در قالب های فرهنگی و قصه گویی؛ بسیار موفق هستیم.

نکته دیگر هزینه ای است که صرف ساخت این گونه آثار می شود.این  تهیه کننده و کارگردان پویانمایی گفت: همه جا پویانمایی به عنوان یک هنر- صنعت سودآور است و برخی کشورها میلیاردها دلار از فروش پویانمایی هایشان درآمد دارند. در حالی که این وضعیت برای پویانمایی های ایرانی هنوز اتفاق نیفتاده است.حال با توجه به این که امسال از سوی رئیس سازمان صدا و سیما، سال پویانمایی اعلام شده است، انتظار توجه بیشتری به این سینما می رود.

 

موفقیت زبر و زرنگ

در جشنواره فیلمهای ورزشی در ویتنام یک قسمت از میان پرده های زبر وزرنگ به کارگردانی سیاوش زرین آبادی موفق به کسب مقام دومی این جشنواره گردید. در سال ۲۰۰۵ نیزیک قسمت دیگر از این مجموعه موفق به کسب مقام اول این جشنواره گردید که آن سال در ایتالیا برگزار شده بود .

ایرنا - حضور گسترده آثار در دبیرخانه هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های ورزشی و برنامه‌های تلویزیونی، از مهمترین اخبار این جشنواره است که به همت بنیاد سینمای فارابی، صداوسیما و سازمان تربیت بدنی و کمیته ملی المپیک برگزار می‌شود.
با آغاز به کار دبیر خانه هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های ورزشی و برنامه‌های تلویزیونی آثار داخلی به صورت گسترده‌ای به این دبیرخانه ارسال شد.
همچنین این دبیر خانه اعلام کرد: در چهارمین جشنواره فیلم‌های ورزشی و تلویزیونی هانوی با شعار ورزش، همکاری دوستی، به کار خود پایان داد و هنرمندان کشورمان با فیلم‌های فوتبال جایی که داور ندارد، داروی صلح و زبرو زرنگ موفق به کسب رتبه‌های اول تا سوم این فستیوال شدند.
همچنین، بنا بر این گزارش زمان ارسال آثار به جشنواره فیلم‌های ورزشی تا ‪ ۱۲‬تیر تمدید شده است.
این تصمیم که به علت استقبال زیاد از این جشنواره اتخاذ شده است به درخواست مکرر نهادها و سازمان‌های مختلف پاسخ مثبت داده است.
گفتنی است، این دبیرخانه هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های ورزشی و برنامه‌های تلویزیونی از ‪ ۲۳‬تا ‪ ۲۹‬تیر در تهران برگزار می‌شود.

 

Iran successful at Vietnam int’l sports film festival http://www.mofa.gov.vn/en/nr040807104143/nr040807105039/ns080610083207

نامه ای از باروتیان

استاد گلپایگانی دوست ویاور قدیمی ؛

وادارم کردی که یک نامه به دوست قدیم میم بنویسم ؛ ببین نه اینکه فکر کنی که برو بچه هایی که الان در حال حاضر هر کدام در گوشه ای از این دنیا مشغولند همکاران خودشون در ایران را فراموش کردند ، از طرف تمام اونا با اجازه بگم که اصلاا اینطور نیست و بیشتر از هر موقع دیگه به دوستان خوبشون فکر میکنند وقطعا اونا هم مثل من با دیدن و کار کردن در محیط کاری مرتب یاد روزهای شکل گیری این مسیر که آغاز اون در ایران ودر کنار دوستان خوب بوده میکنند .

اما زندگی در جای دیگر، بقد ری مسایل تازه داره که مرتب باید درگیر سر هم کردن اونا باشی و همین چیزا کمی ارتباط رو کاهش میده ولی چیزی که مهمه از یاد نرفتن دوستان خوبه که به اعتقاد من خودش یک جور سرمایه گذاری و حفظ این سرمایه مهمه .

علیرضا نمیدونم چقدر درسته که برو بچه هایی که امروز دارند به راحتی ، جدا به راحتی و به سرعت با امکانات فیلم میسازند بدونند که ما چقدر غصه کمبود ها رو میخوردیم ، اصلا یادم نمیره روزهای که در کانون برای یک کار کوتاه چقدر التماس میکردیم و اینکه تو در دانشکده چقدر برای راه اندازی یک سیتستم کوچک حرص خوردی و وقتی لایت باکس هارو به من نشون میدادی چه شوقی میکردی و حتی اون دوربین کراس 16 رو و اون استند ساخته شده که با شوق به من گفتی حالا میتونیم پن و تیلت هم داشته باشیم خلاصه نمیدونم چی بگم ، و اینکه برای دیدن یک فیلم انیمشن چقدر این در و آن در میزدیم!!گاهی روزا یاد آوری این خاطرها کمی منو ناراحت میکنه .

اینو بگم که اینجا هم همین مسایل در بین برو بچه هایی که با علاقه این هدف رو دنبال میکنند وجود داره و این که کمی دور از انصافه که فکر کنیم این ها هم در امکانات غرقند ! نه، در بخشهایی که سرمایه کلان وجود داره فقط امکانات هست و قضیه کاملا فرق میکنه ، بارها در استودیو هایی بودم که لایت باکس هاشون از لایت باکس هایی که در ایران دیدم ساده تر و بعضی هاشون هم کاملا دست ساز بوده و باور کن با تعجب به اطرافم نگاه کردم و چیزی نگفتم .

اینجا هم علاقه همون علاقه ست و کار تیمی کردن همونه که ما در ایران همیشه برای اون حرص میخوردیم و احساس مسولیت و اعتماد به یگدیگر و عاشق کار بودن و کاری به کار یگدیگر نداشتن و دخالت نکردن به اموری که  جدا به تو مربوط نمیشه ، تا اینکه صدات کنند. اینا لازمه کار در اینجاست و بدونه استثنا در اطلا عیه های کار به اعتقاد داشتن به کار تیمی اشاره میکنند که این یعنی حرف شنوی داشتن و در شروع کار هم از تو میخاند که اطلاعات کاری را به بیرون نبری یا اینکه در مورد پروژه فعلا صحبتی نکنی اگر قضیه خیلی جدی باشه یک ضمانت نامه رو باید امضا کنی .

بگذریم گفتنی زیاده ، پرسیده بودی آیا با بینا خواهی در ارتباطم یا نه ، خیلی دلم میخاست اما متاسفانه هیچ خبری از اون ندارم ، تنها کسی که با اون در ارتباط هستم جهانگیر قربانخانی ست که میشه گفت مرتب با تلفن با هم در ارتبا ط هستیم و اگر فرصتی بشه دیداری داشته باشیم .

در ضمن از اینکه کیومرث فیروزکوهی در کنار شما همکاری داره خیلی خوشحالم تا جایی که یادم هست اعتماد و خوداری کیومرث همیشه برام قابل ستایش بود و هست .امیدوارم که همچنان در عرصه انیمشن شاهد موفقیتهای شما دوستان عزیز در ایران باشم ، سلام به خانواده و دوستان برسانید ، اگر هم اینطرفها کاری داشتی من در خدمتم. یک عکس هم به درخاست ، برات فرستادم .

موفق باشید همیشه به یادتان هستم

امیر.

انیمیشنی فکر کنیم !

 

 

 

گفتگو با سعید توکلیان، مدرس دانشکده صداوسیما
خوشحالم که نماینده انیمیشن ایران بودم‌
سعید توکلیان، مدرس انیمیشن دانشکده صداوسیما، عضو هیات علمی و عضو شورای گروه هنرهای دیجیتال، چندی پیش (16 - 10)‌ خرداد ماه به عنوان داور جشنواره بین‌المللی فیلم انیمیشن زاگرب‌(ANIMAFEST) راهی کرواسی شد.

آقای توکلیان ضمن اشاره به سوابق و فعالیت‌های خود در زمینه انیمیشن بفرمایید، چگونه به این جشنواره دعوت شدید؟

از سال 1360 که وارد دانشکده شدم، تحصیلات و علاقه‌ای که در رشته انیمیشن داشتم و دانستن زبان که بسیار مهم است، کمک کرد ارتباط با جشنواره و فیلم‌های خارجی را حفظ کنم، ضمن این که تخصص من نیز در زمینه شناخت انیمیشن و تاریخ فیلم‌های انیمیشن است و این تاریخ را خوب می‌دانم و در طول این سال‌ها در اکثر جاهایی که جشنواره‌ها دارای فعالیت هستند، سینمای ایران را معرفی کرده‌ام و داوران و هنرمندان مختلف را به ایران دعوت کرده‌ام. ضمنا داور جشنواره بین‌المللی پویانمایی در هر 4 دوره بوده‌ام. این باعث شد زبان مشترک و ارتباط نزدیکی در این حوزه پیدا کنم. ضمنا چند دوره داوری، توان و آگاهی مرا نسبت به شناخت انیمیشن جشنواره‌ای بیشتر کرد و در نهایت به وسیله همین دوستان به جشنواره زاگرب معرفی شدم.

احساس و برخورد شما با این انتخاب چگونه بود؟

البته این آرزوی من بوده که در این جایگاه قرار بگیرم و نماینده کشورم باشم و خوشحالم که پس از 26 سال کار در کنار دانشجویان مرا در بخش مسابقه فیلم‌های دانشجویی که خود یک اعتبار است، پذیرفتند. ولی اصل دعوت من توسط دبیر جشنواره زاگرب در زمانی که سینمای انیمیشن ایران را در شهر «بادن» سوئیس معرفی می‌کردم صورت گرفت و من به عنوان داور مسابقه فیلم‌های دانشجویی انتخاب شدم.

درباره این جشنواره لطفا بیشتر توضیح دهید.

این جشنوارهANIMAFEST  یکی از قدیمی‌ترین جشنواره‌های انیمیشن اروپا و جهان است و بخش تجاری ندارد و نگاهش نگاه هنری است و این منظر را حفظ کرده، بزرگان این مکتب در واقع بنیانگذاران مکتبی بودند که به نام مکتب زاگرب شهرت دارد. بعداز جنگ 1990 صرب‌ها و کروات‌ها، برگزاری جشنواره به مخاطره افتاد ولی در حد محلی برگزار شد که سرانجام با پشتیبانی وزارت فرهنگ و شهرداری زاگرب دوباره این جشنواره بازسازی شد و با اعتبار قدیمی‌اش به کار خود ادامه داد ولی شیوه اجرایی‌اش و نگاه و هنر انیمیشن را حفظ کردند و وارد جریانات تجاری نشدند.

جشنواره شامل سه بخش فیلم‌های کودکان، پایان‌نامه‌ها و آثار دانشجویی و مسابقه بزرگ بود. همچنین جشنواره چند برنامه چشم‌انداز نیر داشت، چشم‌انداز فیلم‌های کرواسی (مرکز تولید انیمیشن زاگرب)‌، چشم‌انداز فیلم‌های دانشجویی و چشم‌انداز کلیه فیلم‌های جشنواره‌ای.

همچنین معرفی فیلم‌هایی که به وسیله خانم‌ها ساخته شده (فیلمسازان زن)‌، زنان در انیمیشن، معرفی سینمای انیمیشن آفریقا، استادان انیمیشن، فیلم‌های کلاسیک انیمیشن جهان، بهترین فیلم‌های لهستانی 1997 تا 2007، بخش ویژه  ANIMA FEST(خود جشنواره)‌ و نمایشگاه‌های جنبی از آثار هنرمندان و کتب مختلف انتشارات بود.

تفاوت این جشنواره با جشنواره پویا‌نمایی خودمان در چه بود؟

تفاوت کلی آن با جشنواره پویا‌نمایی در این بود که داورها باید همزمان با نمایش فیلم‌ها آنها را دیده و داوری می‌کردند که کار بسیار دشواری بود. در طول 6 روز جشنواره بعدازظهرها فیلم‌ها به نمایش در می‌آمد که 87 فیلم به دوره فینال رسیده بودند و صبح بعد اعلام نتیجه و بررسی و گفتگو می‌کردیم.

دستاورد شما از این جشنواره چه بود؟

جشنواره محل دید و بازدید هنرمندان و تبادل‌نظرات است که این اتفاق افتاد و خیلی آدم‌ها را به نمایندگی از طرف دانشکده صدا و سیما دیدیم. در نشستی که با نمایندگان و داورانی از انگلستان، هلند، سوئیس و کره‌جنوبی داشتیم،‌ موافقت کردند برای دانشکده صدا و سیما در جشنواره‌هایشان روز معرفی جشنواره و فیلم‌های ما را داشته باشند و در بسیاری از جشنواره‌ها آثارمان را به نمایش در بیاوریم و دانشکده صدا و سیما را معرفی کنیم. اگر دانشکده بتواند یک بستر مناسب برای همکاری‌های استاد و دانشجو (فرستادن و دعوت کردن)‌ به وجود آورد، برای معرفی خود بسیار ایده‌آل است.

و سخن آخر؟

با توجه به سابقه فعالیت دانشکده صدا و سیما و کارنامه فعالیت‌های دانشجویان از این دانشکده متاسفانه هیچ فیلم دانشجویی در بخش مسابقه ندیدیم، ولی بسیاری از آثار ما برجسته بودند و هستند و قطعا دست خالی و بدون جایزه برنمی‌گشتیم.

فیلم‌های شرکت داده شده در بخش دانشجویی در این جشنواره از سازمان‌های بسیاری حمایت مالی گرفته بودند، حتی بخش خصوصی به برخی از پایان‌نامه‌ها کمک مالی کرده بود ولی دانشجویان ما هیچ امکانی را ندارند.

همچنین جا دارد از مرکز فرهنگی ایران در کرواسی که بسیار همکاری کرد و در تبلیغ و معرفی و حضورشان در جشنواره امکانات خاصی را فراهم کرد، تشکر کنم که بار فرهنگی این حرکت را بیشتر کرد و خوشحالم از این که گروهی فعالیت‌های فرهنگی در زمینه شناساندن ایران به کرواسی دارند.

 

 

 نشست تخصصی جشنواره‌ی بیست و دوم کودک همدان با نام «انیمیشن و سینمای کودک»

 

اولین نشست تخصصی جشنواره‌ی بیست و دوم با نام «انیمیشن و سینمای کودک»برگزار شد.
در این نشست که امیرمسعود علمداری (کارشناس و مدیرمسؤول نشریه تخصصی پیلبان) حسین ضیایی (کارگردان و کارشناس انیمیشن) مازیار محمدی‌نژاد (کارگردان انیمیشن و کارشناس بخش انیمیشن صدا و سیمای مرکز فارس) و محمدمهدی خداکرمی (کارگردان انیمیشن و مسؤول واحد انیمیشن صدا و سیمای مرکز همدان) در آن حضور داشتند هر یک از کارشناسان دغدغه‌های خود را درباره‌ی ساخت، تولید و اکران فیلم انیمیشن و جایگاه این‌گونه‌ی سینمایی در سینمای کودک ایران بیان کردند.
امیرمسعود علمداری در ابتدا صدا و سیمای مرکز همدان را برای ساخت انیمیشن از مراکز معتبر کشور دانست و گفت: انیمیشن یکی از قسمت‌هایی است که فرهنگ بدان وابسته است. انیمیشن در سینمای امروز یک صنعت است و این صنعت رفته‌رفته از نظر اقتصاد و سودآوری جایگاه خود را تثبیت کرده است به عنوان نمونه صنعت ژاپن پس از تکیه به صنعت جهانگردی به تولیدات پویانمایی خود وابسته است. در آمارهای جهانی عنوان شده تا سال ۲۰۱۵ انیمیشن، سینما را به سیطره خودش درمی‌آورد.
در حال حاضر ما با توجه به مخاطبان گسترده چه در طیف کودک و چه در طیف بزرگسال از دنیا عقب هستیم.
در ادامه حسین ضیایی گفت: با توجه به بودن ایران در مسیر جاده ابریشم و حضور فرهنگ‌های مختلف از حدود دهه ۱۳۳۰ هنر انیمیشن به ایران وارد شد و ما آزمون‌هایی در این زمینه داشته‌ایم.
به تحقیق در کشورهای حاشیه‌ی خلیج فارس صنعت انیمیشن وجود ندارد. کشورهای عربی عمدتا استفاده‌کننده و واردکننده‌ی این صنعت هستند.
از جمله در حال حاضر امارات تولید فیلم‌های انیمیشن مدنظر خود را در برخی دفاتر تولید و ساخت در تهران دنبال می‌کند و بدون ذکر هیچ نامی از محل ساخت این فیلم‌ها را نمایش می‌دهد.
در کشورهای آسیا هندوستان سابقه بیشتری در ساخت انیمیشن دارد. هر چند این کشور نیز بسیار تحت تأثیر چین است.
بنابراین ایران از کشورهای پیش‌قراول در تولید و ساخت انیمیشن است.
علمداری در ادامه با بیان اینکه انیمیشن در مقایسه با فیلم‌های سینمایی هنری گران‌قیمت و طولانی‌تر برای ساخت است گفت: همین امر موجب شده ساخت انیمیشن نیازمند سرمایه‌گذاری بیشتر و نفرات بیشتری برای تولید باشد.
به عنوان نمونه نوشتن فیلمنامه‌ی فیلم «خانواده‌ی سیمپسون‌ها» را به طور همزمان یازده نفر عهده‌دار بودند.
همین‌نکته یعنی نیاز به نفرات بیشتر برای تولید یک فیلم انیمیشن نکته‌ی مثبتی است که اشتغال را در پی دارد. آمار پنج برابری و وجود حداقل سی و دو جایگاه مرتبط در ساخت یک فیلم انیمیشن موجب حرکت کشورهای دنیا به سمت این صنعت است.
بنابراین کشور ما نیز باید در جهت افزایش تولیدات انیمیشن و بالطبع افزایش اشتغال‌زایی پیش رود. در این بین هزینه‌های سنگین ساخت فیلم را می‌توان با خارج کردن استودیوهای ساخت و تولید از تهران به سمت شهرستان‌ها با توجه به وجود پتانسیل بالا کاهش دارد.
مازیار محمدی‌نژاد در ابتدای سخنان خود به جایگاه استان فارس در تولید فیلم انیمیشن اشاره کرد و گفت: با کسب حداقل شصت جایزه‌ی بین‌المللی از ده‌ها جشنواره‌ی ملی و بین‌المللی صدا و سیمای مرکز فارس را به عنوان یکی از مراکز پیشقدم در ساخت فیلم انیمیشن مطرح کرده و هدف اصلی تولید فیلم‌های با کیفیت است.
سال گذشته ما با فیلم بلند انیمیشن «هفت رنگ» در جشنواره حضور داشتیم. این فیلم برنده جایزه ویژه سینمای ایران در بخش بلند شد. مجوز اکران این فیلم بلند بعدی نیز صادر شده و امیدواریم به زودی شاهد اکران آن باشیم.
در جشنواره‌ی بیست و دو نیز با فیلم «جزیره تنبا» که قسمتی از یک مجموعه سی قسمتی است، در بیست و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان حضور داریم.
در ادامه علمداری به مظلومیت سینمای انیمیشن اشاره کرد و گفت: امکانات ضعیف در بحث تولید مشکلات هنرمندان کشور را بیش از پیش می‌کند.
با مراجعه به آمار ارایه شده از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با تعداد دو هزار نفر شاغل در زمینه‌ی انیمیشن مواجه هستیم که به واقع این تعداد باید صد هزار نفر باشد.
سخنران بعدی این نشست محمدمهدی خداکرمی کارشناس و کارگردان سینمای انیمیشن فعالیت خوب صدا و سیمای مرکز همدان را در زمینه تولید این‌گونه سینمایی یادآور شد و عنوان کرد: با توجه به حضور خوب جوانان هنرمند اتکای این واحد به یک یا دو نفر نیست و گروه‌های ساخت انیمیشن فعال هستند. توجه و اهتمام واحد صدا و سیمای مرکز همدان به انیمیشن موجب شده یک ساختمان چهار طبقه با امکانات نرم‌افزاری و سخت‌افزاری به زودی در ماه‌های آینده ساخته و افتتاح شود.
نکته‌ی مورد توجه دیگر در استان همدان وجود پتانسیل بالای شهرستان‌های استان در ارایه فیلم انیمیشن است. گاهی ما با فیلمی مواجه می‌شویم که توسط یک شخص غیرحرفه‌ای ساخته شده اما پارامترهای یک فیلم انیمیشن خوب را داراست. بنابراین می‌توان تولید انیمیشن را به شهرستان‌ها و روستاها هدایت کرد.
در شهرستان اطراف همدان مانند بهار و لالجین بسیاری با هنر نقاشی چه در زمینه سفال و چه در زمینه فرش آشنا هستند و می‌توان با آموزش گرافیست‌های خوبی تربیت کنند.
به نظر من مشکل اصلی سینمای انیمیشن ایران کمبود آموزش و مدرسان این حرفه است. تعداد بیشتر فارغ‌التحصیلان رشته پویانمایی رقابت بیشتر و بهبود کیفیت را در پی دارد.
اتکا به دانشگاه صدا و سیما، دانشکده سینما و تئاتر و یا تربیت مدرس کافی نیست و باید آموزش دانشگاهی را گسترش داد.
خداکرمی سپس ساخت انیمیشن‌های خانگی در همدان را مطرح و گفت: با توجه به ارزان‌ترین ساخت این‌گونه انیمیشن گسترش ساخت انیمیشن‌های خانگی می‌تواند راهی برای اشاعه این هنر باشد.
علمداری سپس بر مبهم بودن مخاطب در ساخت انیمیشن را عنوان کرد و گفت: آثار انیمیشن در کشورهای مطرح طیف وسیعی از مخاطبان را شامل می‌شود.
ادامه گفتگوهای این نشست بیشتر پیرامون مشکلات تولید و اکران فیلم انیمیشن و نوع فیلم انیمیشن ادامه یافت.
حسین ضیایی در مقایسه انیمیشن‌های تلویزیونی و سینمایی گفت: نوع کار چه در کارهای تلویزیونی و چه در کارهای کوتاه قالب متفاوتی با رویکرد در سینما دارد. جدیداً نوعی رویکرد در صدا و سیما معمول شده که در هیچ کجای دنیا سابقه ندارد. فیلم‌های انیمیشن در تلویزیون در شکل پرده‌ای نمایش داده می‌شود و فیلم‌هایی که قالب سینمایی دارند در تلویزیون پخش می‌شود.
مخاطبان تلویزیون و سینما متفاوت هستند این رویکرد بسیار به انیمیشن صدمه می‌زند و نتیجه‌ای جز فراری دادن مخاطب به همراه ندارد.
انیمیشن برای کودک دارای دو بعد روانشناسی است. یکی برای روح و تربیت کودک است و یکی جغرافیای زندگی کودک را محور قرار می‌دهد.
انیمیشن برای کودک یکی از عوامل مهم جذب مخاطب است. از طرفی موجب حضور همراهان کودک در سینما می‌شویم و از طرفی بزرگترها نیز برای یافتن کودک درون‌شان به تماشای فیلم‌های کارتونی می‌نشینند.
در ادامه علمداری وضعیت پژوهش در سینمای کودک را بسیار مهم دانست و در حال حاضر تأکید ما صرفاً بر تولید است.

اول مرداد آخرین مهلت شرکت در جشنواره فیلم کوتاه تهران

آخرین مهلت ارسال آثار به دبیرخانه بیست و پنجمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران اول مردادماه اعلام شد.
به گزارش «پایگاه خبری فیلم کوتاه» به نقل از روابط عمومی انجمن سینمای جوانان ایران، فیلمسازان علاقه‌مند تا اول مردادماه فرصت دارند آثار خود را به بخش‌های مختلف برای دبیرخانه این جشنواره ارسال دارند. 
بیست و پنجمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران در بخش‌های مسابقه، میراث نبوی، چشم‌انداز سرزمین زیبای ما و سی‌امین سال انقلاب شکوهمند اسلامی در بستر فیلم کوتاه و بخش ویژه برگزار می‌شود.
آثاری می‌تواند در این جشنواره شرکت کنند که سال تولید آنها از 1385 تاکنون باشد و به دوره‌های بیست و سوم و بیست و چهارم جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران و همچنین هفتمین جشنواره منطقه‌ای سینمای جوان 1386 ارسال نشده باشند.
علاقه‌مندان و فیلمسازان می‌توانند تا پایان وقت اداری اول مردادماه فیلم‌های کوتاه داستانی، مستند، پویانمایی و تجربی خود را به آدرس: تهران میدان ونک، خیابان گاندی، کوچه نوزدهم، پلاک 20 ارسال دارند و جهت کسب اطلاعات بیشتر و یا دریافت فرم جشنواره به آدرس اینترنتی www.shortfilmfest.ir مراجعه کنند.

 

   ساعتچی و کار جشنواره ای

 

تصویری از پروژه انیمیشن کوتاه 5 دقیقه ای که برای شرکت در جشنواره ها در دست دارم. نویسنده و کارگردان این اثر آقای کلان تبار هستند.

www.msaatchi.com 

 

 

 

 

 

 

 

یانگوم دوباره آمده است‌
جام جم آنلاین: سریال «جواهری در قصر» و قهرمان اصلی‌اش یعنی یانگوم را حتما به خاطر دارید، سریالی که هنگام پخش توانست توجه بسیاری را به خود جلب کند. اگر پیگیر برنامه‌های تلویزیونی باشید، حتما می‌دانید که شبکه 2 سیما روزهای جمعه، مجموعه انیمیشن یانگوم را پخش می‌کند.
این مجموعه انیمیشن با نام «رویای زیبای من» از برنامه کودک و نوجوان این شبکه به آنتن پخش سپرده شده، اما ظاهرا داستان آن دقیقا مانند سریال جواهری در قصر نیست و بر حسب ضرورت، بعضی قسمت‌های آن عوض شده است، از جمله این که قهرمان اصلی قصه تا به انتها کودک خواهد ماند. علاوه بر این مجموعه انیمیشن رویای زیبای من برخلاف جواهری در قصر به صورت اپیزودیک ساخته شده است.

این انیمیشن را پارک بیونگ سان کارگردانی کرده و هنرمندانی چون جونگ می سوگ، ریو سیونگ گون و پارک سئون یونگ در نقش‌های اصلی صحبت کرده‌اند.

این مجموعه با مدیریت جواد پزشکیان دوبله شده است. او درباره دوبله اثر گفته است: برای دوبله این مجموعه تا حد امکان از همان گویندگانی استفاده کردیم که به جای نقش‌های «جواهری در قصر» صداپیشگی کرده بودند.

البته با توجه به کودک بودن بیشتر شخصیت‌ها از صدای برخی از کسانی که در جواهری در قصر به جای شخصیت‌ها حرف زده بودند، به علت همخوانی نداشتن با نقش‌ها استفاده نشد.

در این مجموعه ناهید امیریان (یانگوم)‌، امیر عطرچی (امپراتور)‌، سعید شیخ‌زاده (مین جانگو)‌، مریم نوری درخشان (بانو هن)‌، کتایون اعظمی (بانو چویی)‌، مینا شجاع (بانوی اول)‌، همت مومی‌وند (صاحب جزیره)‌، نسیم رضاخانی (سویانگ سینگ)‌، آزیتا یاراحمدی (یونگ فو)‌، سمیه رهنمون (چانگی)‌، بیژن علی‌محمدی، بهروز علی‌محمدی، رضا الماسی، شیلا آژیر، مینا نخعی، عالیه سادات جعفری، علی منانی، سیما رستگاران، سحر اطلسی و جواد پزشکیان صحبت کرده‌اند.

این مجموعه انیمیشن، سال 2006 در کره‌جنوبی تهیه شده است. رویای زیبای من در 50 قسمت 25 دقیقه‌ای آماده شده است.

 

«مروارید سرخ»   موضوع حمله ناو آمریکایی به هواپیمای ایرانی‌
جام جم آنلاین: مروارید سرخ عنوان فیلم انیمیشنی 60 دقیقه‌ای است که به کارگردانی بهروز سلطانی‌فر و به تهیه‌کنندگی مرکز صبا در حال تهیه است. این فیلم انیمیشن با تکنیک سه‌بعدی تهیه می‌شود و در آن داستان صیاد نوجوانی به نام یونس روایت می‌شود که با پدربزرگ و خواهر کوچک‌ترش در جزیره هنگام زندگی می‌کند.

او برای رهایی از فقر و تنگدستی در سودای صید مرواریدی گرانبها خود را به آب و آتش می‌زند. روزی در منطقه‌ای دور از ساحل، عروسک یک پری دریایی زیبا را شناور بر سطح آب می‌بیند. او به قصد گرفتن آن خم می‌شود، اما خیلی زود بر اثر نیرویی مرموز از قایق به زیر کشیده می‌شود.

یونس در حالتی رویاگونه و در فضایی عجیب به خود می‌آید و تحت تاثیر آن نیروی اسرارآمیز با پدیده‌های شگفت‌انگیز ازجمله یک هواپیمای ایرباس که در کف خلیج، میان مرجان‌های آبی آرام گرفته روبه‌رو می‌شود.

 در داخل هواپیما به جای سرنشینان صدف‌‌های بزرگی در پناه شقایق‌های دریایی آرام گرفته‌اند. یونس یکی از صدف‌ها را برمی‌دارد و مرواریدی درشت و سرخ‌رنگ شبیه یک قطره خون در درون آن می‌یابد. خبر صید مروارید عجیب به سرعت در میان جزیره‌نشینان منتشر می‌شود و زندگی آرام اهالی را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

در ساخت این انیمیشن علی‌اصغر قربانی (طراح شخصیت)‌، مهدی مدرس (ساخت شخصیت)‌ و علی حمیدی (ساخت فضا)‌ همکاری می‌کنند

استقبال کودکان عراقی از انیمیشن خداوند هم لک لک ها را دوست دارد


تهران- حیات


به دنبال استقبال گسترده و گرم کودکان عراقی از انیمیشن خداوند هم لک لک ها را دوست دارد این کارتون ایرانی باردیگر از شبکه تلویزیونی الفرات عراق به روی آنتن رفت.
به گزارش حیات ،  این انیمیشن ایرانی که تولید صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است به زبان عربی ترجمه شده و در ادامه پخش کارتون های ایرانی از شکبه های تلویزیونی عراق پخش و مور اقبال عمومی کودکان و مردم این کشور قرار گرفته است.
دکتر باسم حیدری استاد دانشگاه عراق در خصوص اقبال این انیمیشن ایرانی به خبرنگار ما گفت: در این کارتون و سایر انیمیشن های ایرانی مفاهیم انسانی و دینی موج می زند و کودکان نه تنها سرگرم می شوند مطالب زیادی نیز فرا می گیرند .
یادآوری می شود اشغالگران امریکایی اخیرا از تلویزیون های عراق خواستار آن شدند که پخش انیمیشن های ایرانی را از شبکه های خود متوقف کنند اشغالگران معتقد هستند کارتون های ایرانی با مفاهیم عربی و امریکایی در تعارض بوده و منافع امریکا را در عراق به خطر می اندازد هم اکنون انیمیشن های ایرانی راهنمایی و رانندگی موسوم به سیا و و هوتن نیز در جنوب عراق بسیار هواه  خواه دارد.

 
انتقاد شدید مشاور هنری رئیس جمهور از ضرغامی
 
 جواد شمقدری مشاور هنری رئیس جمهور در ادامه دور تازه انتقادهایش نسبت به مدیران فرهنگی کشور با انتشار نامه سرگشاده یی خطاب به عزت الله ضرغامی نسبت به پخش یک انیمیشن درباره حادثه سقوط هواپیمای مسافربری ایران توسط ناو امریکایی وینسنس انتقاد کرد. شمقدری که سال گذشته شدیدترین انتقادات را درباره عملکرد معاونت سینمایی وزارت ارشاد بیان کرده بود، در چند ماه اخیر سیاست سکوت پیشه کرده بود اما اخیراً مجدداً فعال شده و انتقادات خود را از سر گرفته است. جدیدترین مورد، نامه سرگشاده دیروز او خطاب به عزت الله ضرغامی است که بهانه آن پخش یک فیلم انیمیشن درباره هواپیمای ایرباس ایرانی است. به گفته شمقدری سازنده این انیمیشن «نه تنها نخواسته است عمق جنایت را در ذهن مخاطب خود جا بیندازد که اتفاقاً تلاش کرده عاملان این حادثه یعنی سربازان و فرماندهان امریکایی را از هرگونه اتهام ضد بشری پاک و پیراسته کند.» شمقدری از ساخت و پخش این انیمیشن و نگاه حاکم بر آن استفاده کرده و آورده است؛ «مشکل صدا و سیما این نیست که مدیریت دلسوز و ارزشگرا در راس ندارد، بلکه سیستم نظارت و ارزیابی، تحلیل آثار و مخاطب شناسی و تاثیرگذاری تولیدات یا فشل است یا اصلاً وجود ندارد.»

برای سنت‌شکنی باید منطقی بود گفتگو با اندرو استانتن خالق انیمیشن « وال - ای»
اندرو استانتن که سال 1965 به دنیا آمده، از دوران کودکی دلباخته فیلم‌‌های کارتونی بود و همین علاقه باعث شد در بزرگسالی به سراغ این حرفه برود. وی یکی از یاران قدیمی واحد انیمیشن کمپانی والت‌دیزنی است که کار خود را در آنجا از حدود 20 سال پیش شروع کرد. او نه‌تنها فیلم‌های انیمیشن را می‌نویسد و کارگردانی می‌کند، بلکه در برخی محصولات موفق این ژانر به جای شخصیت‌ها حرف زده است. شاید کمتر کسی بداند که استانتن، کارگردان فیلم بسیار موفق و محبوب «پیدا کردن نیمو» (2003)‌ بوده است. اولین انیمیشنی که وی کارگردانی کرد «یک قصه» (1987)‌ نام دارد و «زندگی یک مورچه» (1998)‌ را هم به صورت مشترک کارگردانی کرده است. او در کل طی این سال‌ها فقط 4 فیلم انیمیشن را به عنوان کارگردان کار کرده است. ولی فیلمنامه‌های «قصه اسباب بازی 1 و 2» و «شرکت‌ هیولاها» هم متعلق به او بوده است. استانتن در گفتگوی زیر درباره «وال ای»، انیمیشن‌های کامپیوتری و عشق و علاقه‌اش به فیلم‌های کارتونی صحبت می‌کند.

یکی از نکات خیلی خوب آگهی تبلیغاتی تلویزیونی وال  ‌ای این است که هیچ اطلاعات خاصی را در اختیار بیننده‌اش قرار نمی‌دهد. ولی با این که متوجه خط اصلی قصه فیلم نمی‌شویم، کاراکترها را می‌شناسیم و باور می‌کنیم و حس و حال درونی فیلم را می‌گیریم.

هدف ما این بود که تماشاچی را کنجکاو کنیم تا او بخواهد بداند ماجرا از چه قرار است و چه اتفاقی می‌خواهد بیفتد. ما پیش از این ئی تی را داشته‌ایم که بچه‌ها و بزرگترها خیلی خوب او را می‌شناسند. خیلی‌ها با یاد و خاطره این کاراکتر بزرگ شده‌اند. پیش از ساخت فیلم از خودم پرسیدم: «چرا ما نمی‌توانیم به گذشته‌ها و به آن دوران برگردیم؟» خیلی خوشحالم که این حس در تیزر تبلیغاتی فیلم درآمده است.

پوستر فیلم هم خیلی قشنگ است.

من هم آن را دوست دارم. وقتی کمپانی دیزنی و شرکت کامپیوتری پیکسار کاری را انجام می‌دهند، حاصل کار همیشه چیز خوبی از آب در می‌آید. آنها با عکس‌ها و کلمات بازی خوبی می‌کنند.

کاراکترهای این فیلم هم مثل انیمیشن‌های قبلی دیزنی و پیکسار جذاب و دوست‌داشتنی هستند.

تلاش این بود که کل کار بانمک و تماشایی باشد و جذاب به نظر برسد. قرار بود زمان فیلم خیلی طولانی نشود. بخش مهمی از کار به طراحی‌ کاراکترها و صحنه‌ها اختصاص داشت. هیچ‌کس نمی‌خواست چیزی کم بگذارد.

نگران آن  نبودید که دارید یک انیمیشن علمی ‌ تخیلی می‌سازید؟

همیشه فیلم‌های علمی  تخیلی را دوست داشته‌ام و شاید تعجب کنید اگر بگویم تمام کسانی که در پیکسار کار می‌کنند، دوستدار فیلم‌های علمی ‌ تخیلی هستند. همه آنها وقتی دیدند قصه‌ای پیدا شده که می‌توان براساس آن یک انیمیشن علمی  تخیلی تولید کرد، هیجان‌زده شدند. هفته‌ها دور یک میز نشستیم و درباره این‌که ربات‌های فیلم باید چگونه و چه شکلی باشند حرف زدیم. می‌خواستیم آنها کاراکترهایی زنده باشند که خیلی طبیعی به نظر می‌رسند. هدف همه ما این بود که تماشاچی این کاراکترها را باور کنند و بتوانند روحیات آنها را از نگاه و حرکاتشان بخوانند. نمی‌خواستم این کاراکترها تحمیلی به نظر برسند. نگاه معمولی ما به هر چیزی چگونه خواهد بود؟ می‌خواستم همین نگاه را به کاراکترهای انیمیشن فیلم داشته باشیم.

برای تماشاگران سینما دیدن افه‌های دیجیتالی همیشه جذاب و شگفت‌انگیز بوده است. این جلوه‌ها دارای روح و زندگی هستند. در فیلم‌های زنده این نکته همیشه رعایت شده و مشکلی نداشته است. ولی در دنیای انیمیشن با خلق کاراکترهایی مثل گولوم «ارباب حلقه‌ها» و کونگ فیلم «کینگ کونگ»، این کار امکان‌پذیر شده است.

درست است. تلاش ما این بود که کاراکترهای انیمیشن فیلم حال و هوا و روحیه‌ای زنده و واقعی داشته باشند. این کاراکترها شبیه آدم‌هایی هستند که در زندگی واقعی و در میان مردم عادی هر روز آنها را می‌بینیم. البته نمی‌توان ربات وال  ای را با موجودی مثل گولوم مقایسه کرد. در وال  ای ما با یک موضوع انیمیشنی سروکار داریم.

نقاشی‌ها و طراحی‌ها خیلی طبیعی هستند.

بله. از روز اول می‌خواستیم چیز خاصی درون آنها وجود داشته باشد. صادقانه بر این باورم که این فیلم تماشاگران متفاوتی خواهد داشت که واکنش‌های مختلفی به آن نشان خواهند داد. برای ساخت فیلم ما باید یک تاریخ ویژه خلق می‌کردیم. همه ما به خاطراتمان رجوع کردیم. احساس می‌کردیم باید کاراکتری را روی پرده سینما به نمایش بگذاریم که درباره یک دنیای ویژه صحبت می‌کند و این باید باعث خلق یک حس ویژه شود. قصه فیلم را در کلیت آن بحث و بررسی کردیم و در این فکر بودیم که حال و هوایی خلق کنیم که تماشاچی هر لحظه که می‌گذرد بیشتر و بیشتر درگیر ماجراها و کاراکترهای آن شود. در ژانر سینمای علمی  تخیلی و فضایی ما بهتر می‌توانستیم این قصه را بیان و این حال و هوا را منتقل کنیم.

این اولین بار است که دیزنی و پیکسار به سراغ انیمیشن فضایی می‌روند؟

بله.

ولی شما قبلا در پیدا کردن نیمو با فضای بسته زیر آب کار کرده بودید.

بله. آن فیلم هم به سختی این یکی بود. وقتی می‌‌خواستم وال ‌ ای را بسازم به همکارانم گفتم: وقتی بچه بودم «جنگ‌های ستاره‌ای» را دیدم و کاراکتر آرتو پیش از آن کوسه آدم‌خوار «آرواره‌های کوسه» به تماشاگران معرفی شد. برایم هیچ اهمیتی ندارد که به گذشته‌ها برگردیم و کار مشابهی را انجام دهیم. آنها گفتند که دیدگاهی شبیه من دارند. بیان این مطلب به مفهوم وارد کردن انتقادی به فیلم نیست. جنگ‌های ستاره‌ای و دیگر فیلم‌های علمی  تخیلی از آثاری هستند که تماشاگران سینما همیشه آنها را دوست داشته‌اند. ما آن کاراکترهای فضایی را گسترش دادیم و قدرت آنها هم در همین نکته است.

و خیلی جالب است که آنها را انیمیشنی کردید. بهترین مدیوم برای برگردان سینمایی آن کاراکترها، همین ژانر انیمیشن است.

توانستیم آن روحیه را بگیریم و به ژانر انیمیشن منتقل کنیم. می‌دانید طرح تولید وال  ای مربوط به دورانی پیش از ساخت قصه اسباب‌بازی است. باید شرایطی فراهم می‌‌شد تا بتوان آن را ساخت. هدفم این نبود که انیمیشنی بسازم که خودم را دلگرم کنم که فیلمی ساخته‌ام. ساخت فیلم کار ساده‌ای نبود. تماشاچی نباید هنگام دیدن فیلم احساس کند که چیزی را می‌بیند که فیلمبرداری شده است. او باید حس کند که در آنجا حضور دارد. این کار از نظر روان‌شناسی اهمیت زیادی داشت. وقتی پیدا کردن نیمو را تمام کردم، احساس کردم حالا می‌شود وال  ای را ساخت. ما دنیای زیر آب را تجربه کرده بودیم و شما هنگام تماشای نیمو احساس می‌کنید واقعا در زیر آب هستید. به همکارانم گفتم حالا بیایید همین کار را در فضا انجام دهیم. وال  ای باید طوری ساخته می‌شد که عمق صحنه را به نمایش بگذارد و این حس را ایجاد کند که شما در فضای لایتناهی هستید و به یک سفر فضایی رفته‌اید. حقه‌های زیادی را تمرین و تجربه کردیم تا توانستیم به این حس برسیم. در این رابطه تجربه نیمو کمک خیلی زیادی به ما کرد. خالقان جنگ‌های ستاره‌ای خیلی خوب این حال و هوا را در یک فیلم زنده خلق کرده بودند و حالا ما می‌‌خواستیم آن را در یک کار انیمیشن تجربه کنیم. این کار مثل یک سوارکاری پرهیجان و لذت‌بخش بود.

از همان ابتدای کار می‌خواستید دیالوگ‌های الکترونیکی داشته باشید؟

بله. چون می‌خواستم کاراکترهای فیلم چیزی شبیه کاراکتر آرتوی جنگ‌های ستاره‌ای باشند.

و این کار موجه و منطقی بود؟

به صورت طبیعی می‌‌خواستم همه چیز منطقی و قابل‌باور باشد. اگر بخواهید سنت‌شکنی کنید، باید منطقی باشید. احساس می‌کردم به این ترتیب همه چیز خوب و درست پیش خواهد رفت. دستور زبان گفتاری کاراکترها  به شکل آرتو  محدود بود و از همان ابتدای کار در این فکر بودم که باید آن را همین طوری انجام بدهم.

وال - ای تفاوت‌های خیلی زیادی با انیمیشن‌‌های قبلی دیزنی و پیکسار دارد. این فیلم در حقیقت سرآغاز یک راه و گرایش جدید است.

خواست خودم این است که در هر فیلمی که می‌سازم، نوآوری و تازگی بیاورم. دوست دارم کارهایم از یکدیگر متفاوت باشند. این احساس را دارم که اتفاقات تازه‌ای باید بیفتد و هر بار چیز تازه‌ای ارائه کنیم. در شرکت کامپیوتری پیکسار کارگردان‌ها حرف اصلی و نهایی را می‌زنند. همه تلاش می‌کنند ذهن و قوه تخیل و دید فیلمسازان را تشویق و حمایت کنند. برای همین امیدواریم هر فیلمی که ساخته می‌شود، حال و هوای تازه‌ای داشته باشند.

احساس کلی‌تان درخصوص این فیلم و پروژه چه بود؟

همیشه می‌دانستم که ایده ساخت انیمیشنی علمی  تخیلی، چیزی بیشتر از یک کار بزرگ است. این فیلم باید چیزی خاص و غیرمعمول می‌بود. حتی آن زمان که در سال 1994 کاراکترهای اصلی را طراحی کردیم  و هنوز هیچ کار بزرگی را روی کل طرح انجام نداده بودیم  از خودم می‌پرسیدم چه احساسی خواهیم داشت اگر شاهد زندگی آخرین ربات روی کره‌زمین باشیم؟

ما هنوز قصه اسباب‌بازی را تمام نکرده بودیم و می‌دانستیم که در آن شرایط کسی به ما اجازه کار روی چنین پروژه‌ای را نخواهد داد. همین مساله باعث شد برای مدتی این طرح را معوق نگه‌داریم. خیلی خوشحالم که این اتفاق افتاد، زیرا در 14 سال بعد فناوری سینمایی پیشرفت خوب و وسیعی داشت. این نکته به ما در مقام فیلمساز کمک می‌کرد تا کار بهتری انجام دهیم و تبدیل به فیلمساز بهتری شویم. در همین حال، تماشاگران هم به حد کافی به ما اعتماد کردند که داخل سالن سینما بنشینند و زمانی را به تماشای فیلم ما اختصاص بدهد. وال ‌ ای انیمیشنی است که به شکل دیگری ساخته شده و نوع واکنش‌ بینندگان نسبت به آن خیلی مهم است.

هنگام ساخت فیلم تحت فشار هم بودید؟

برای من مهم بود که فیلمی تماشایی ارائه کنم و به همین دلیل می‌خواستم وقت بیشتری روی آن بگذارم. هم قصه ما حال و هوای تازه‌‌ای داشت و هم فضا و ساخت آن، از سوی دیزنی و پیکسار فقط از این نظر تحت فشار بودیم که می‌خواستند کار بی‌عیب و نقص و بی‌نظیری ارائه کنیم. به خودم گفتم: من نمی‌خواهم یک فیلم زنده بسازم، اما وال  ای در ذات خود فیلمی زنده است. ما هم صحنه‌های تعقیب و گریز داریم و هم ملودرام و هم صحنه‌های طولانی درام. قصد ندارم این صحنه‌ها را به شیوه‌ای کارتونی بگیرم. نمی‌دانم چرا وقتی پای مدیوم انیمیشن وسط می‌آید، خیلی‌ها می‌‌خواهند کاری کودکانه و کارتونی ارائه کنند. این نوع فیلم هم چیزی شبیه بقیه نوع‌ها و ژانرهای سینمایی است. زمان ساخت وال  ای اصلا فکر نمی‌کردم دارم یک انیمیشن می‌سازم. احساسم این بود که در حال کارگردانی یک فیلم هستم. قصه‌اش چیست؟ درباره چه چیزی صحبت می‌کند؟ این قصه را به چه شکلی دارد تعریف می‌کند؟ این پرسش‌هایی است که ما هنگام ساخت هر فیلمی مطرح می‌کنیم و وال  ای هم جدای از این موضوع نیست. در اینجا، ما فقط کمی شجاعانه‌‌تر عمل کردیم.

از قبل به نوع واکنش تماشاگران هم فکر کرده بودید؟

لطفا از گفته من برداشت بد نکنید. اما هنگام ساخت فیلم‌هایم به هیچ‌وجه به این نکته فکر نمی‌کنم که واکنش تماشاگرانم چه خواهد بود. همه تلاشم ساخت یک فیلم خوب است که در عین حال مرا هم خشنود و راضی کند. زمانی که به این نکته فکر کنیم که تماشاچی چه می‌خواهد، سرآغاز ساختن یک فیلم بد است. باید کاری را انجام بدهی که فکر می‌کنی درست است.

کار بعدی‌تان چیست؟

ساخت هر فیلم انیمیشن سه چهار سال طول می‌کشد. وال  ای تازه‌ آماده نمایش شده و من کمی خسته‌ام. هنوز به طرح یا فیلم جدیدی فکر نکرده‌ام. اجازه بدهید کمی هم استراحت کنم!

ملودرام‌ یا ‌علمی‌-‌تخیلی؟

تازه‌ترین محصول مشترک سینمایی کمپانی والت‌دیزنی و شرکت کامپیوتری پیکسار اثری خانوادگی است یا درام؟ عاشقانه‌ای ملودرام است یا اثری علمی  تخیلی؟ این فیلم فوق‌العاده و پر از شگفتی در یک زمان تمام این عناصر را در دل خودش دارد. محصولات مشترک دیزنی و پیکسار تا امروز حکم یک مجموعه فیلم موفق دنباله‌دار را داشته‌اند و دوستداران سینمای انیمیشن در سراسر جهان، استقبال خیلی خوبی از آنها کرده‌اند. 8 فیلمی که تا به حال در این ارتباط ساخته شده، بیش از 3/4 میلیارد دلار در سطح بین‌المللی فروش داشته است. علت اصلی این موفقیت را باید در روانی قصه و حال و هوای این فیلم‌ها جستجو کرد. همه این عوامل را می‌توان در وال  ای هم پیدا کرد. این اثر ماجراجویانه نشان می‌دهد سینمای انیمیشن هنوز راه‌های پیموده نشده زیادی را پیش‌رو دارد. فیلم با وجود بهره‌گیری از تمام عناصر سنتی سینمای انیمیشن، جرات اجرای چند طرح تازه را هم داشته است. فیلم با بیانی پراحساس قصه‌ای آخر زمانی را تعریف می‌کند. اندرو استانتن کارگردان فیلم انیمیشنی ساخته که بشدت شبیه فیلم‌های زنده به نظر می‌رسد. او با پیدا کردن نیمو یک اسکار گرفت و هیچ بعید نیست که در دور بعدی مراسم اسکار، باز هم جایزه بهترین فیلم انیمیشن را با خود به خانه ببرد. (البته اگر اعضای آکادمی نام فیلم را در میان نامزدهای بهترین فیلم سال قرار ندهند!) به گفته بیشتر منتقدان سینمایی  که فیلم را ستوده‌اند  وال  ای دری را به روی ناممکن‌ها باز می‌کند و ثابت می‌کند در زمینه سینمای انیمیشن هنوز کارهای زیادی می‌توان انجام داد. وال  ای شخصیت اصلی قصه فیلم ربات مهربانی است که در روی کره زمین تنها زندگی می‌کند. زمان سال 2700 است و نوع بشر به دلیل مشکلاتی که کره زمین دارد، آن را ترک کرده است و در سفینه‌های فضایی در دل کهکشان‌ زندگی می‌کند. زندگی روزمره و یکنواخت وال  ای با حضور یک ربات دیگر به نام جی، نشاط و تحرک تازه‌ای پیدا می‌کند. او که دلباخته جی شده، تصمیم می‌گیرد راهی پیدا کند تا کره زمین به حالت اولیه‌اش برگردد و آدم‌ها بتوانند برای ادامه زندگی به آن بازگردند. وال  ای ادای دینی به تمام فیلم‌‌های بزرگ سینمای علمی  تخیلی (مثل 2001: یک اودیسه فضایی، جنگ‌های ستاره‌ای، ئی‌تی، پیشتازان فضا و برخورد نزدیک از نوع سوم)‌ است و یاد آنها را گرامی می‌دارد. به این ترتیب، این فیلم اولین اثر انیمیشن تاریخ سینماست که قصه‌ای فضایی را تعریف می‌کند. در قصه اصلی، قرار بود ماجراها در سال 1994 اتفاق بیفتد، ولی سازندگان آن در طول کار احساس کردند بهتر است این زمان، آینده‌ای دورتر از زمان معاصر باشد. یک ساعت اول فیلم نفسگیر و استثنایی است و دیالوگ‌ها نقش بسیار اندکی در پیشبرد ماجراها دارند. کاراکترها نوعی پانتومیم بازی جذاب به راه می‌اندازند که بشدت به دل تماشاگران می‌نشیند. کم‌حرفی کاراکترها را سروصدای زیاد دیگر عوامل صحنه جبران می‌کند. ولی این سروصداها حالت آزاردهنده ندارند. موسیقی تامس نیومن هم در خدمت صحنه‌های فیلم است و جذابیت آن را تشدید می‌کند. دنیای درونی و خیالی‌ای که وال  ای ترسیم می‌کند واقعا رئال و طبیعی است. با آن که فیلم قصه‌ای فانتزی دارد؛ اما خالی از پیام هم نیست. پیام محیط‌زیستی فیلم به شکلی غیرمستقیم به تماشاچی یادآوری می‌کند که مراقب نوع زندگی امروزی خود باشند. در قصه فیلم، زمین با فجایع بزرگی روبه‌رو شده و آدم‌ها دیگر نمی‌توانند به زندگی در این محل ادامه دهند. وال  ای مثل یک بچه معصوم و پاک است که به صورت ناجی زندگی آدم‌ها معرفی می‌شود. نکته جذاب فیلم این است که حرف‌های خود را در دل قصه‌ای تماشایی و جذاب تعریف می‌کند و تحمیلی در کار نیست. با وال  ای سطح توقع تماشاگران تا حد بسیار زیادی بالا می‌رود و حالا باید دید دیزنی و پیکسار برای کار انیمیشن بعدی خود چه تمهیداتی به کار می‌گیرند و با بهره‌گیری از چه عواملی، تلاش می‌کنند انبوه تماشاگران را به داخل سالن‌های سینما بکشاند. البته آنها همیشه نشان داده (و ثابت کرده‌اند)‌ برگ‌های برنده زیادی در آستین دارند که در زمان مناسب، آنها را رو می‌کنند. فراموش نکنیم که یکی از کارهای سال آینده کمپانی دیزنی «شاهزاده خانم قورباغه» یک انیمیشن سنتی است که با کمک دست (و نه کامپیوتر دیجیتالی)‌ خلق می‌شود.

ترجمه: کیکاووس زیاری/ منبع: Pixarblog.com

 

 

انیمیشن سینمایی کونگ فو پاندا
 پرفروش‌ترین انیمیشن تاریخ چین شد،
 انیمیشن سینمایی "کونگ فو پاندا" با 6/14 میلیون فروش در 10 روز عنوان پرفروش ترین انیمیشن اکران‌شده در تاریخ سینمای چین را به دست آورد.

 

اسکرین دیلی اعلام کرد: پیش از این دو انیمیشن پرفروش تاریخ سینمای چین به ترتیب "گارفیلد 2" محصول 2006 با 25/7 و "شیرشاه" محصول 1995 با 13/5 میلیون دلار بودند.

"کونگ فو پاندا" روز 20 ژوئن همزمان در 350 سینمای چین به نمایش درآمد و اکران آن در استان زلزله‌زده سیچوان با یکروز تاخیر آغاز شد. اما حتی این تاخیر هم مانع عملکرد درخشان این فیلم در گیشه‌ها نشد. جالب اینکه در چهار سال اخیر هیچ فیلم انیمیشن نتوانسته بیش از 8/5 میلیون دلار در سینماهای چین بفروشد.

از جمله فیلم‌های موفق انیمیشن چند سال اخیر که در تمام نقاط دنیا فروش خیره‌کننده داشتند و در چین به شدت شکست خوردند می‌توان به "در جستجوی نیمو" با 35/4 میلیون دلار، "لاک‌پشت‌ها نینجا نوجوان دمدمی‌مزاج" با پنج میلیون دلار، "راتاتویی" با تنها 8/2 میلیون دلار و "شرک 3" با 5/1 میلیون دلار اشاره کرد.

 

مسئولان سومین جشنواره ملی فیلم دانشجویی معرفی شدند 

طی حکمی از طرف دکتر حسینی رییس دانشکده صداوسیما و رییس سومین جشنواره ملی فیلم دانشجویی مسوولان سومین جشنواره ملی فیلم دانشجویی معرفی شدند.

به گزارش بخش سینمایی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، حسن زریابی‌یکتا دبیر جشنواره، کاظم نظری مدیر اجرایی جشنواره، دکتر اربابی رییس هیئت داوران، غلامرضا دیوسالار مدیر روابط عمومی سومین جشنواره ملی فیلم دانشجویی معرفی شدند.

گفتنی است: سومین جشنواره ملی فیلم دانشجویی 5 لغایت 9 آبان 1387 با همکاری معاونت وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و دیگر سازمان‌ها و نهادهای فرهنگی و هنری و دانشگاه‌های کشور در دانشکده صداوسیما برگزار می‌شود

 

 یادتون هست!؟

اولین سریال دو بعدی  ایرانی

دختری کوچک ، پیرهن آبی

اسم اون زهره، پر ز شادابی

کمک می کنه ، زهره به مادر

جارو میکنه ، این ور و اون ور

دی دی دی دی دی(حرکت جارو در صحنه)

دی دی دی دی دی

تو باغچه داره ، یه گل قشنگ

هم قشنگ و ناز ، هم خیلی خوش رنگ

دی دی دی دی دی

دی دی دی دی دی

دوست اون زهرا چه مهربونه

زهره کوچولو ، اینو می دونه

دی دی دی دی دی

دی دی دی دی دی

بچه ها امروز تو قصه ی ما

چی کار می کنن، زهره و زهرا؟؟؟

 

 

 

 

 

 

 

 

   + سید علیرضا گلپایگانی - ۱:٠۱ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ٢٠ تیر ۱۳۸٧