انیمیشن از نگاه گلپایگانی


نگاه علیرضا گلپایگانی به انیمیشن ایران و جهان

هفته سوم فروردین 87

 مصاحبه انیمیشنی با علیرضا گلپایگانی
 اختصاصی کارتون3000

                                                                    

بر آن شدیم تا در قسمت ستون آزاد سایت هر ماه مصاحبه ای را با یکی از هنرمندان ، اساتید و صاحب نظران عرصه انیمیشن انجام دهیم. اینبار مصاحبه ای را با آقای علیرضا گلپایگانی مدیر گروه کارشناسی ارشد انیمیشن دانشگاه هنر تهران و یکی از کارگردانان و فیلمسازان با سابقه این رشته هنری انجام دادیم که متن آن را در زیر می خوانید:

 


- با سلام و تشکر از اینکه دعوت ما را قبول کردین استاد ، در شروع بحث فکر میکنم بهتره از بیوگرافی شما شروع کنیم.

بله .من متولد شب یلدای سال 1339 در شهر اهواز هستم . دوران تحصیلاتم را تا مقطع دیپلم تجربی در همانجا سپری کردم. بعد از گذراندن خدمت سربازی در سال 63 ، در رشته سینما در دانشگاه هنر قبول شدم و در سال 68 با اخذ مدرک کارشناسی کارگردانی سینما و با ارائه پایان نامه کتبی و عملی در باره انیمیشن فارغ التحصیل شدم . در سال 71 در مقطع کارشناسی ارشد انیمیشن دانشگاه هنر قبول شدم و تمام دروس تخصصی ام را با استاد نورالدین زرین کلک گذراندم و در سال 74 فارغ التحصیل شدم .از سال 75 عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس شدم که تا سال 80 ادامه داشت. از سال 81 هم با پذیرفتن مدیریت گروه کارشناسی ارشد دانشگاه هنر رسما عضو هیئت علمی دانشگاه هنر شدم که تاکنون ادامه دارد .در سال 78 در آخرین آزمون اعزام به خارج دکتری انیمیشن قبول شدم اما بعلت بالا بودن سن! توفیق سفر حاصل نشد .

- از چه زمانی متوجه شدید که به سمت هنر و بالاخص هنر پویانمایی گرایش دارید؟

در دوره نوجوانی علاقه عجیبی به کشیدن داستان مصور( کمیک استریپ ) پیدا کرده بودم و من تقریبا داخل تمام جزوات درسی و کتابهایم را ، به جای چسباندن عکس برگردان ( که آن موقع ها خیلی مد بود! ) ،  با تقلید از تصاویر قهرمانهای کارتون هایی که آن موقع می دیدم و یا با الهام از آنها می کشیدم پر کرده بودم. این کار باعث گله تمامی معلمان و همچنین والدینم شده بود . در دوره دبیرستان هم با کشیدن نقاشی از کارکترهایی در آخر دفتر دوستانم کلی طرفدار پیدا کرده بودم . در سالهای آخر دبیرستان همه داستان های  مصورم را توی یک دفتر جمع آوری کرده بودم و هر روز دست یکی از دوستانم بود .

-  ساخت اولین فیلم انیمیشن خودتان را در چه سالی تجربه کردید؟

 اولین تجربه انیمیشنی من به سال 1356 برمیگرد د . یک دوربین هشت میلیمتری که اتفاقا سیستم تک فریم هم نداشت ! از دوستم قرض گرفتم و با کمک از کتاب پرستون بلر( که تازه کشفش کرده بودم ! ) یکسری طراحی از کاریکاتور خودم کشیدم . برای هر تصویر یک بار دکمه دوربین را فشار می دادم که  بعضی وقتها در هر بار 7 فریم یا کمتر و گاهی بیشتر فیلم گرفته میشد . آن وقتها فیلمهای هشت میلیمتری رابرای ظهور به انگلستان می فرستادند و به همین خاطر یک ماهی طول کشید تا سه دقیقه ای که فیلمبرداری کرده بودم به دستم برسد . وقتی فیلم به درب خانه رسید مشتاقانه یک دستگاه نمایش هشت میلیمتری تهیه کردم و تصویر را بر روی دیوار کرم رنگ اتاق انداختم. آنقدر ذوق زده شده بودم که مادر را که مشغول آشپزی بود به زور به اتاق آوردم و او اولین تشویق کننده من برای ادامه انیمیشن شد که هنوز هم ادامه دارد .

- خوب چطور شد که به صورت حرفه ای به هنر انیمیشن پرداختین ؟

 بعد از دیپلم و رفتن به سربازی در زمان جنگ تحمیلی با تجربه های کوچک و بزرگ میل و اشتیاقم را به انیمیشن زنده نگه داشتم تا سال 63 که به دانشکده سینما رفتم .در سال دوم دانشکده یک کارگاه انیمیشن به اتفاق همسرم در دانشکده سینما تاسیس کردیم . حدودا هشت فیلم در آن کارگاه ، که نامش را گذاشته بودیم "کارگاه آزاد انیمیشن"، بوسیله من و دوستانم ساخته شد . پایان نامه مکتوب دوره کارشناسی ام در سینما در باره میز فیلمبرداری انیمیشن بود و یک فیلم کوتاه به نام " طمع " ؛  تمام آن دوران که در کارگاه آزاد انیمیشن گذشت برای من درس و تجربه بود .

- اگر میشود به صورت فهرست وار فیلمهایی را که تا کنون به صورت مستقل کار کرده اید،  نام ببرید.

بله. خوب انیمیشنهایی که تا کنون به صورت مستقل کار کرده ام عبارتند از :

1- "گل"- با تکنیک پیکسلیشن – 3 دقیقه – 8 میلیمتری-حضور در جشنواره سینمای جوان
2- "لطفا دست نزنید" – سه دقیقه- 16 میلیمیتری
3- "مردی با دوربین فیلمبرداری" – 5 دقیقه – 16 میلیمیتری- حضور در سینما تک سوئد
4- "زهره و زهرا" – یک قسمت – 16 میلیمیتری
5- تیتراژ انیمیشنی فیلم" عبور"- "میل" –و... – 16 میلیمتری
6- تیتراژ فیلم سینمایی" در جستجوی قهرمان"- 35 میلیمیتری
7- تیتراژ برنامه "پرپرک" – 16 میلیمیتری
8- مجموعه " رنگها"-8 قسمت 5 دقیقه ای – باتفاق همسرم برای برنامه کودک شبکه یک -16 میلیمیتری- حضور در جشنواره کودک اصفهان
9- "حکایت مرد و دریا " به تهیه کنندگی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان– برنده بهترین فیلم ویدیویی از جشنواره کودک اصفهان 78
10- تولید تیزرهای متعدد انیمیشنی – تیزر " تن ساحل " برنده بهترین تیزر انیمیشنی از جشنواره پویانمایی
11- مجری طرح پروژه انیمیشنی " پهلوانان " در 13 قسمت 30 دقیقه ای
12- تولید فیلمهای صنعتی و آموزشی بصورت انیمیشن سه بعدی

 - ما دربین کارگردانان سینما دسته بندی های مختلف حرفه ای مانند جشنواره ای کار، فیلمساز تلویزیونی، فیلمساز هنری و ... را مشاهده می کنیم. به نظر شما فیلمسازان انیمیشن را به چند دسته (نوع) فعالیت حرفه ای میتوان تقسیم کرد؟

- به نظر من یک نفر که کارش را درست و از روی اصول انجام می دهد به نحو مطلوبی دارای ارزش و ویژگی مثبت است .انیمیشن در زمینه های مختلف دارای مخاطب خاص خود است . مثلا در زمینه آموزش من کمتر فیلم آموزشی را دیده ام که در آن از انیمیشن استفاده نشده باشد، حالا میخواهد حرکت یک فلش روی یک نقشه  برای نشان دادن مسیر و یا نمایش حرکت خون در بدن انسان باشد . اخیرا نیز در زمینه مستند سازی از انیمیشن استفاده میشود . بگونه ای که فیلمهای متعددی  درباره زمانهای خیلی دور( مثل دوران حیات دایناسورها ) و یا در زمانهای خیلی آینده هستند، و از تکنیکهای انیمیشن  بهره می برند . از طرفی فیلمهای کوتاه انیمیشن همچنان پرده نمایش فستیوال ها را در اختیار خود دارند و مخاطبان بیشماری را به طرف خود جلب میکنند. بیان مفاهیم پیچیده در زمانهای کوتاه به همراه گرافیک و تکنیکهای بی نظیر این دسته از فیلمهای انیمیشن را جلایی خاص بخشیده و هر ساله به تعداد علاقمندان آن افزوده میشود .  سریالها و مجموعه ها از دیگر گونه های تولید انیمیشن است که کانالهای بی شمار تلویزیونی مشتری سیری ناپذیر اینگونه فیلمها هستند . فراموش نکنیم که سرمنشاء موفقیت بسیاری از دست اندرکاران انیمیشن در واقع از دیدن همین سریالها ومجموعه های انیمیشنی بوده است . فضای فانتزی و تخیلی این فیلمها کودکی بسیاری از ما را پر کرده است و تاثیرات بیشماری در خلاقیت و رویاپردازی هنرمندان ایجاد نموده است . فیلمهای بلند و سینمایی انیمیشن شاید در ایران هنوز فرصت بروز پیدا نکرده است . تلاشهای پراکنده در این زمینه هنوز برای اینکه روی آن حساب جداگانه ای باز شود کافی بنظر نمیرسد. اما هیچکدام از گونه های دیگر انیمیشن به اندازه تولید فیلمهای سینمایی نمیتواند مستقیما با مخاطب خود ارتباط برقرار کند ، نشستن در یک سالن نمایش بزرگ تاریک بودن فضا و در اختیار بودن مخاطب بمدت 90 دقیقه و از همه مهمتر پرداختن هزینه توسط مخاطب برای تماشای اینگونه آثار آن رااز دیگر گونه ها مجزا میکند . گرچه در پدیده سینمایی سرگرم کردن نقش مهمی دارد و بیننده درواقع در ابتدا برای سرگرمی پابه سینما میگذارد و حاضر است هزینه آن را هم بپردازد ولیکن میتوان بسیاری از مفاهیم اخلاقی و اجتماعی را در پوشش سرگرمی به مخاطب منتقل کرد .

- فکر میکنید کدام یک از این دسته بندی ها دارای اهمیت بیشتری است؟

به نظر منهیچکدام ازگونه های یاد شده بر دیگری ارجحیت ندارند و هر یک در جایگاه خود دارای ارزش جداگانه ای است .


- حال کمی جنبه سوالات را کلی تر میکنیم و به سراغ موضوع داغ محافل هنر پویانمایی یعنی اولین همایش ملی انیمیشن ایران میرویم. شما یکی از اعضای هیات علمی این همایش هستید . ایده این کار از کجا شروع شد؟

تا جایی که یادم می آید  آقای "امام زاده" در مرکز صبا این پیشنهاد را در جلسه ای که دست اندرکاران انیمیشن هم حضور داشتند مطرح نمود . فکر کنم حدود 2 یا 3 سال پیش بود . اما این پیشنهاد مسکوت ماند تا اینکه هیات مدیره آسیفا مجددا آنرا مطرح کرد و دوباره به جریان انداخت .

- بنا به شنیده های ما تا امروز حدود 16 مقاله از میان مقالات رسیده به همایش گزینش مقدماتی شده اند. معیار اصلی انتخاب مقالات در این همایش چه بوده است و اصولا هدف اصلی این همایش در نخستین گام بیشتر حول چه محوری است؟

نگاه اولیه از یک سو مطرح کردن دیدگاه های دست اندرکاران و تولید کنندگان انیمیشن در باره معضلات انیمیشن ایران بود ، که این نیاز به ویژه بعد از تاسیس شرکتهای کوچک و بزرگ تولید انیمیشن در این چند سال اخیر (که برای تولید سفارشات انبوه انیمیشن  مرکز صبا شکل گرفته اند ) بیشتر خودنمایی می کرد و از سوی دیگر مطرح کردن یک نگاه علمی و آکادمیک به پدیده تولید صنعتی  هنرانیمیشن در ایران هدفی  بود که لزوم مطرح شدن آن بصورت مدون و در قالب یک یا چند مقاله علمی احساس می شد.

- فکر می کنید برگزاری همایشهایی از این قبیل چه پیامدهای مثبتی برای صنعت پویانمایی ایران می تواند داشته باشد ؟

من منتظر معجره نیستم . شاید بسیاری از مسائلی که قرار است در این همایش مطرح شود مرور دانسته ها باشد ؛ اما بالاخره در یک مقطع این مسائل از حالت پراکنده گویی خارج شده و در یک کتاب جمع آوری میشود .البته امیدوارم راه حل های کاربردی نیز در این همایش مطرح شود و صاحبان تجربه دیگران را در تجربه خویش همراه سازند . اما همین مدون شدن مباحث کار بزرگی است و اگر کسی یا نهادی به فکر چاره جویی باشد میتواند به این منبع با ارزش دسترسی داشته باشد .

- به نظر شما از بعد رسانه ای تا چه حد باید به این همایش و نظایر آن پرداخته شود؟

هدف دست اندرکاران همایش پر کردن سالن همایش نیست ! قرار نیست فستیوال برگزار کنیم ، اگر همایش بتواند صاحب نظران این فن را دور هم بیاورد و در جمعی دوستانه معضلات انیمیشن در ایران را به بحث بنشینند به نظر من کار بزرگی صورت خواهد گرفت .

- قراردادن نتایج حاصل از این همایش و چکیده مقالات مطرح شده در اختیار هنرمندان تا چه اندازه می تواند سودمند باشد؟

 مسلما انعکاس این مباحث بصورت کتاب در واقع در اختیار گذاشتن این تجربیات به دیگران است . کاری که کمتر در پیرامون ما انجام میگیرد .
 


- ساختار نظام نشر در عرصه هنر پویانمایی کشورمان را چگونه ارزیابی میکنید و آیا اصولا این هنر نه چندان نوپا در ایران بیشتر تالیف و تحقیق نیاز دارد و یا به ترجمه منابع خارجی؟

من بعنوان مدیر گروه کارشناسی ارشد انیمیشن در مقطعی به دانشجویانم پیشنهاد میکردم که کتابهای برگزیده در زمینه های مختلف انیمیشن را ترجمه کنند . اصرار من بدان لحاظ بود که منبع ارزشمندی از مطالب نظری (تئوریک) درباره مباحث مختلف انیمیشن در اختیار دانشجویان قرار گیرد . هم اکنون شاید بیش از 50 عنوان ترجمه از بهترین و به روز ترین کتابهای انیمیشن در کتابخانه دانشگاه هنر موجود است . اما این به معنای حذف مباحث تحقیقاتی در دانشگاه نیست. خوشبختانه دانشجویان انیمیشن علاقمند به تحقیق میدانی و بحثهای تئوریک در باره انیمیشن هستند . متاسفانه بعلت محدود بودن مخاطبان آموزش انیمیشن صاحبان نشر میل زیادی برای چاپ این ترجمه ها و تحقیقات از خود نشان نمی دهند و هم اکنون در این زمینه با کمبود مواجه هستیم .

- آیا در رابطه با رفع معضل کمبود نشر در زمینه هنر پویانمایی و به عنوان راه حل کوتاه مدت و بلند مدت پیشنهاد خاصی دارید؟

تاسیس یک مرکز تخصصی بعنوان پژوهشکده انیمیشن و چاپ پژوهشهای این مرکز، تقویت مجلات تخصصی و نشریه های مربوط به انیمیشن ، همچنین تشویق نویسندگان و پژوهشگران انیمیشن و تامین مالی آنها را راهکاری مناسب برای برون رفت از این مشکل می دانم.

- به عنوان عضو هیات علمی دانشگاه هنر تهران ، نظر شما راجع به سطح کیفی تدریس هنر پویانمایی ( به صورت آکادمیک ) در دانشگاه های ایران چیست؟

به نظر من دوره های آموزش انیمیشن باید از سالهای پایین تر شروع شود مثلا در هنرستانهای تخصصی انیمیشن در مقطع دبیرستان . ظاهرا این کار توسط دانشکده صدا و سیما در حال برنامه ریزی است که در هنرستان وابسته به صدا و سیما این کار انجام بگیرد که امیدوارم انجام شود. در مقطع کاردانی نیز هم اکنون دانشگاه علمی کاربردی در حال اجرای دوره انیمیشن است .اما این دوره بعلت کوتاهی زمان و همچنین طرح درسهای ناقص هنوز آنچنان که باید و شاید تاثیر گذار نبوده است و اغلب فارغ التحصیلان آن بدنبال ادامه تحصیل هستند تا انجام کارهای عملی !.  در مقطع کارشناسی فقط دانشکده صدا وسیما تحت عنوان هنرهای دیجیتال این رشته را عرضه میکند که صرفا برای تربیت نیروی انسانی مورد نیاز خود است . در مقطع کارشناسی ارشد، دانشگاه های هنر و تربیت مدرس مشغول فعالیت هستند و تمامی دانشجویانشان از فارغ التحصیلان دیگر رشته های هنری و غیر هنری می باشند . اغلب این دانشجویان تا قبل از ورود به این دوره هیچگونه تجربه انیمیشنی نداشته اند و در واقع اولین مراحل آموزش انیمشن را در مقطع کارشناسی ارشد فرا میگیرند!. یک ترم پیش نیاز و سه ترم تخصصی جمعا به مدت دو سال زمان کوتاهی است برای فراگرفتن و از همه مهم تر تجربه اندوزی در زمینه انیمیشن !

- در مراکز آموزشی ما نوع آموزشها و انتخاب سرفصل دروس بر چه اساسی است؟

اساتید این رشته که خود اغلب از فارغ التحصیلان همان دانشگاه هستند با تکیه بر تجربیات خویش دوره ها و یا آموزش را برگزار میکنند .

-آیا هنرجویانی که این دوره ها را می گذرانند می توانند به اندازه کافی در این رشته کارآزموده شوند؟

ببینیدهمانگونه که در هیچ یک از رشته های هنری درهیچ کجای دنیا تضمینی برای فراگیری وجود ندارد ، گذراندن این دوره نیز به معنای توانمندی نخواهد بود .

-  دانش آموختگان این رشته در دانشگاه تا چه حد به صورت عملی و تا چه میزان به صورت نظری با این رشته هنری آشنا می شوند و در آن مهارت کسب می کنند؟

به جرات میتوان اذعان داشت که مباحث تئوری درباره انیمیشن کاملا به دانشجویان منتقل می شود و در زمینه کارگاهی نیز آموزش و اطلاعات کافی ارائه میگردد. اما هیچ مهارتی بدون گذراندن زمان حاصل نمیشود . چرا که دانشجویان مبانی را فرامیگیرند ، اما برای کسب مهارت در آن باید سالها تجربه کنند .

- چه راهکاری را برای بهتر کردن سطح کیفی و کمی تدریس این رشته هنری در دانشگاه ها پیشنهاد می کنید ؟

به نظر من جذب دانشجو از مقطع دیپلم و برگزاری دوره 6 ساله و دادن مدرک کارشناسی ارشد در انتهای دوره یکی از راه هاست.اعزام اساتید انیمیشن برای حضور در دوره های کوتاه مدت  و بلند مدت آموزش انیمیشن در خارج از کشور سطح علمی دانشگاهها را بالا می برد .تاسیس دانشکده تخصصی انیمیشن در دانشگاهها ،برگزاری آزمون توسط خود دانشگاه وتامین مالی اساتید بگونه ای که نیاز به منابع مالی از جای دیگری نداشته باشند نیز از دیگر راه کارهایی است که به بالا بردن سطح کیفی و کمی تدریس هنر پویانمایی کمک میکند.

- به نظر شما آیا صنعت انیمیشن در ایران حرفه ای است و چرا؟

خوب هنوز نه کاملا اما در مسیر آن هست . در هر صنعتی انحصار مانع حرفه ای شدن آن میشود.  هنر- صنعت انیمیشن توان صادر کردن محصول خود را به دیگر کشورها دارد و اینگونه قابلیت حرفه ای شدن را پیدا خواهد کرد.

- نظر تان درباره کیفیت نظام مدیریتی در سازمانهای متولی انیمیشن ایران ( صداوسیما، کانون پرورشی و ... ) چیست؟

مسلما هر کدام از این نهادها با توجه به شرایط خود که ما از آن بی اطلاع هستیم در حال برنامه ریزی و انجام فعالیت در زمینه انیمیشن هستند . بطور یقین سیاستهای خاص و محدویتهای مالی و بودجه ای این نهادها را درگیر کرده است .

-  چه ایرادات عمده ای به عملکرد این گونه سازمانها در حیطه انیمیشن ایران وارد است؟

 بیشترین ایراد شاید تداخل فعالیتهای این نهادها باشد ! مثلا سریال سازی در کانون پرورش فکری و یا ساخت فیلمهای فستیوالی توسط صدا وسیما حتی در مراکز استانها!!خوب فکر نمیکنم این در راستای وظایف آنها باشد .
 

- آیا سیاست چند سال اخیر صدا و سیما مبنی بر ساخت انیمیشن های کم هزینه ولی با کمیت زیاد منجر به افت کیفی انیمیشن ایران نخواهد شد؟

تولید انیمیشن ارزان و خوب در همه جای دنیا توسط افراد حرفه ای انجام میشود .کم کردن هزینه های یک فیلم به معنای افت کیفیت نیست در واقع یک فن و ترفند حرفه ای است . مانند کاری که ژاپنی ها مدتهاست انجام میدهند . تلویزیون نیاز به انیمیشنهای خوب با کیفیت مطلوب و البته با هزینه پایین دارد . هیچوقت نباید مخاطب رادست کم گرفت .


 


- به نظر شما چرا هنوز بازار ساخت فیلمهای سینمایی پویانمایی در ایران رونق نگرفته؟

به نظر منساخت فیلم های سینمایی انیمیشن باید در ایران رونق بگیرد. این به نفع همه دست اندرکاران انیمیشن است . اینکه هزینه خود را مستقیما از مصرف کننده بگیرید فوق العاده است .

- برای رسیدن به این هدف که هنر انیمیشن در ایران به عرصه سینما وارد شود و مخاطب قابل قبولی هم پیدا کند، چه باید کرد؟

برای رسیدن به این هدف باید از ساخت فیلم سینمایی در تلویزیون شروع کرد!  باور کنید که بیننده سینما با شما رودرواسی نخواهد داشت . سالن را ترک میکند . پس بهتر است این فن را در تلویزیون مورد آزمایش قرار بدهیم تا سلیقه مخاطب دستمان بیاید. کار سختی است اما غیر ممکن نیست . باید بدنبال فیلمنامه نویسان زبده گشت.

 -اما از کجا این فیلمنامه نویسان می توان پیدا کرد؟

فقط میتونم بگم  تو انیمیشن دنبالشون نگردید! از بین فیلمنامه نویسان فیلم زنده پیداخواهند شد! .

- یعنی از بین فیلمنامه نویسان موفق عرصه سینما ؟

بله. چون فیلم بلند ساختن با فیلم کوتاه خیلی فرق دارد.

- خوب استاد هم اکنون مشغول انجام چه پروژه (هایی) هستید و چه برنامه ای برای آینده دارید؟

فعلا صداگذاری، دوبله و موسیقی مجموعه پهلوانان را به پایان برده ایم . و در ادامه 13 قسمت دیگر مجموعه پهلوانان را شروع کرده ایم و سعی میکنیم با کسب تجربه از مجموعه ای که پشت سر گذارده ایم بتوانیم کیفیت ارائه شده را حفظ و تداوم ببخشیم. برای آینده همدو پروژه 3 بعدی هم در مرحله بررسی و نگارش داریم و چند کار تبلیغاتی کوچک.

- با تشکر از اینکه وقت خودتون رو در اختیار ما قرار دادین ، اگر در پایان حرفی باقی مانده بفرمایید؟

باید بگم کهمن دوست دارم بچه های انیمیشن به آینده امیدوار باشند. سیاستهای مقطعی گاهی ممکن است افراد مستعد را از ادامه راه منصرف سازد و این به نفع هیچکس نیست .آرزوی موفقیت رقیبانمان را بکنیم چون موفقیت آنها راه را برای موفقیت ما باز خواهد کرد .

 

مصاحبه از : حسین نظرپور ( فروردین  1387)

اختصاصی سایت کارتون 3000

نمایش دوباره سفر به سرزمین دور
 روز جمعه ۱۶فروردین ساعت ۸:۳۰ صبح از شبکه تهران فیلم سینمایی سفر به سرزمین دور به کارگردانی ساسان پسیان برای دومین بار پخش گردید. اولین بار در روز ۲ فروردین امسال از همین شبکه و در همین ساعت این فیلم سینمایی پخش گردیده بود .
روابط عمومی مرکز صبا اعلام کرد این فیلم 108 دقیقه‌ای در مدت سه سال آماده شده و فیلمنامه آن اقتباسی آزاد از منطق‌الطیر عطار و روایتی از تقابل خیر و شر است که به واسطه آن نیروهای اهریمنی سرزمینی را تحت سیطره خود درمی‌آورند. در این میان گروهی از مردم برای نابودی منشاء نیروهای شیطانی راهی سرزمین دور می‌شوند و...

"سفر به سرزمین دور" با تکنیک دوبعدی رایانه‌ای تهیه شده و عوامل آن عبارتند از طراحی فضای گرافیکی: امین فرامرزیان، مهرداد طلادار و هاله کاظمی، طراحی شخصیت: سلیم صالحی، ارشاد میرشجاعی، فرزاد موسوی و حمیدرضا شریعت، استوری‌برد: سهیل دانش اشراقی، امین فرامرزیان و داود مقدمی، طراحی و اجرای لی‌اوت: مریم پورعلی‌اکبر، ارشاد میرشجاعی، ف. موسوی، ح. شریعت و رامین شرفی.

سرپرست اجرای زمینه‌ها: م. طلادار، سرپرست انیمیشن: ژیان دیباوری و ابراهیم وطن‌دوست، سرپرست اجرای دوبعدی: آرش انتظامی، کامپوزیت نهایی: محسن گلچین و آ. انتظامی، جلوه‌های ویژه: حسام باقرپور، مسعود مؤمنی، محمد شهرابی، امید نژادنیک، امید توحیدی، بهزاد رجبی‌پور، سعیدرضا حق زارع، علیرضا رنجبر شورابی، شیرین هاشمی، بهارک معزی، پرستور پرنور، لیلا ایمانی، محمدمهدی مدرس، م. پورعلی‌اکبر، محمد علوی، وحید نصیری، جعفر دشتی‌نژاد و داریوش شیرازی.

صداگذاری و میکس: پرویز آبنار، سرپرست صدای شخصیت‌ها: خسرو خسروشاهی، سرپرست موسیقی: فریدون شهبازیان و بهزاد خدارحمی، دستیار کارگردان: حمید خدامی، دستیار تولید: سپهر رئیسی‌کیا، مشاور فیلمنامه: علیرضا همراز، اصلاح نهایی تصاویر: ح. باقرپور، م. مؤمنی، م. شهرابی، زهره وفایی، پشتیبانی فنی: محمدعلی علوی، خروجی: مسعود عسگریان و مجری طرح: س. پسیان.

منبع: خبرگزاری مهر
حسین صافی و انیمیشن



حسین صافی  طی تماسی مطالب درج شده در سایت ایران کارتون را تکذیب کرد. وی اشاره کرد که مصاحبه فوق یک مصاحبه تلفنی برای یک نشریه در شهرستان بوده و متاسفانه مطلب فوق بدون ویراستاری صافی بر روی سایت ایران کارتون قرار گرفته است . او اشاره نمود که تنها یک کار بصورت کارگردانی مشترک در دست دارد .

علی و عادل احمدی در سوگ پدر

با عرض تسلیت -روز پنجشنبه ساعت ۱۷ در مسجد قلهک

انیمیشنی فکر کن!

Erwin Wurm - Truck

   + سید علیرضا گلپایگانی - ٦:٤٥ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۱۸ فروردین ۱۳۸٧