انیمیشن از نگاه گلپایگانی


نگاه علیرضا گلپایگانی به انیمیشن ایران و جهان

هفته اول فرودین 87

 

پخش سریال پهلوانان از شبکه ۵ ساعت ۱۶ یک روز در میان از پنجم فروردین !

دست و پنچه همه بچه ها درد نکنه.

سال نو شدClick for Full Size View

عکس بالا از علی جهانشاهی در کانادا


سال ۸۷ را به همه دوستان تبریک میگم


نمیدونم آرزویی بهتر از سلامتی میشه کرد! برای همتون همین آرزو رومیکنم! کم چیزی نیست ها
چندی بود که فرصت نوشتن پیدا نکردم.اما سعی میکنم کم اما منظم بنویسم. امیدوارم بتونم به عهدم وفا کنم.

Click for Full Size View

تصویر ازمریم خلیل زاده

سالی که گذشت پر فراز و نشیب بود. این همه حجم بالا و پایین رفتن خوب همچین هم زیاد خوب نیست. آدم که سنش بالا میره تحرک زیاداونم از نوع  روحی  زیاد هم مفید واقع نمیشه. کلا جدیدا شدید  آرامش طلب شده ام و در جستجوی راهی برای رسیدن بدون اسیب به این آرامش هستم  در همینجا از همه دوستان یاری  میخوام  که اگر تجربه ای در این زمینه دارن در اختیار من بگذارند.

آخرین شماره پیلبان یک کار بی مزه و لوس انجام داد که اونم گذاشتن عکس کودکی برخی از دست اندرکاران انیمیشن ایران بود . اقا اینقدر خندیدیم...کار بامزه ای بود ها :)

نمایش فیلم سینمایی ساسان پسیان  در ساعت ۹ صبح فکر کنم روز دوم عید ما را غافلگیر کرد! مگه قرار نبود این فیلم روی پرده به نمایش دربیاد! نبود؟

بعضی از دوستان دلیل پخش این فیلم را نامناسب بودن آن از نظر جذب مخاطب و سرگرمی !در سینما می دانند! به قول مدیر تولید این فیلم حدود یک میلیارد تومان و به نقل قول از مدیران صبا یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان هزینه صرف این فیلم شده است که قرار بود ابتدا بصورت سریال کار شود و در میانه راه تبدیل به یک فیلم سینمایی ۱۰۰ دقیقه ای گردید و بالخره بجای نمایش بر روی پرده سینما سر از صفحه تلویزیون درآورد. چندی قبل در جشنواره فجر هم با این فیلم بی مهری گردید و به قول ساسان پسیا حتی لوح شرکت یا تقدیر از تنها فیلم سینمایی جشنواره نیز به سازنده آن اعطا نگردید. و تمام رسانه ها هم نسبت به آن با سکوت  روبرو شده بودند! واقعا اصل ماجرا چیست ؟

سریال پهلوانان هم بالاخره در روز ۵ فروردین ساعت ۱۶:۳۰ از شبکه ۵ سیما پخش شد! چقدر در رویاهامون  فکر میکردیم بخاطر اینکه کار خوبی از آب دراومده (از نظر مسئولین صبا و البته خودمون! ) حتما برای اولین بار از شبکه ۱ روز جمعه پخش میشه...هنوز رویاهامو دوست دارم.

Click for Full Size View

تصویر کارت تبریک ازامیر باروتیان از اونور آب

سریال انیمیشن قصه های شب چله به کارگردانی جمال محمد پور  با تکنیک کات اوت و با گرافیک جذاب هم بالاخره تو روزهای عید پخش شد . اونم بدون اعلام قبلی و از اون عجیب تر بدون تیتراژ  آخر! حتی اگر اشتباه نکنم تیتراژ اول هم بدون عنوان کارگردان و دست اندرکاران بود!!

 سریال انیمیشن داستانهای ما مثل شد در سالی که گذشت بطورموازی  بوسیله امیر محمددهستانی و علیرضا کاویان راد برای گروه کودک شبکه یک ساخته و پخش شد.

داستان ساخت فیلم سینمایی آقای برزو رفیع پور  داره کم کم به رمان تبدیل میشه . انقدر خبرهای جور واجور از تولید این فیلم که چند بار داستان عوض کرد و چند بار هم اسم و چند چند بار هم عواملش که نگو و نپرس! من داره دلم شور میزنه این وسط !

شرایط  دانشگاه خیلی تفاوتی با سال قبلش نداشت  و این خودش خیلی خوب نیست همین که فرقی نکنه رو میگم! مدت زیادی سیستم خرید تجهیزات دانشکده بمدت چند ماه از کار افتاد . و مجبور شدم به دانشجوهایی که رایترهای سیستم دانشگاه برای کژی کردن فیلمهای سینمایی زنده! استفاده میکردند تذکر بدم که بهتره  سیستمها را برای  کارهای درسی دانشگاه سالم نگه بدارن!

فضای قهر و آشتی هم  در فضای دانشکده در جریان بود و باعث میشد  آدم بفهمه که  بعضی وقتها قدر روزگاری رو که اصلا اتفاقی در دانشکده رخ نمیده بدونیم!

 کارشناس گروه  انیمیشن  دانشگاه هنر هم بعد از اتمام  تحصیلات  تکمیلی تمایل خودشون را برای ادامه دادن  فعالیتشون در رشته تحصیلی اصلیشون  اعلام کردن. آدم وقتی دستش از کار میفته چه حالی باید داشت باشه !

نیمسال دوم تحصیلی همیشه با تعطیلی های فراوان همراه است و کلا خیلی کار آموزشی   کاملی نمیشه انجام داد.همت دیگری میخواد ا ز جانب دانشجویان و اساتید!

نصب دوربین های کنترلی در راهروهای ساختمان باغ ملی دانشگاه هنر  جالب و عجیب بود .

انتخابات مجلس هم پشت سر گذاشتیم . من خیلی تلاش کردم که دانشجوها را راغب به شرکت در انتخابات کنم.من اصلا سیاسی بازی در نمیارم  معتقدم این بهترین راه  برای تعیین سرنوشت  ایرانی بدست خود ایرانی است.حتی اگر به شمارش ارا و یا خیلی چیزای دیگه شک و تردید داشته باشید بازم این راه بهتری است  برای هر ایرانی که در ایران زندگی میکنه.اما با عکس العمل سرد دانشجوها مواجه شدم! کمی از خودم ناامید شدم .

موفقیت فیلم سیانوزه در جشنواره های مختلف ما را مثل سازنده اش ذوقزده میکند . گرچه به قول خانم قائم مقامی این فیلم انیمیشن نیست ها ! از انیمیشن استفاده کرده در مستند نگاری .

همایش ملی انیمیشن هم که به تعویق افتادو انشاالله چشم شیطون کر ! امسال برگزار میشود .ببینیم چی میشه. مقاله ها هم یکی یکی دارند نوشته میشن !!دقیقه ۹۰ یادتون نره! وقت  اضافه هم که داده شده.

رفتن فرناز خوشبخت برای تدریس انیمیشن در یک کالج کانادایی در چین هم از خبرهای آخر سال بود که منتظریم که خودش در باره این ماجرا  یادداشتی برامون بفرسته! اما کلا  خبر مهم و جالبی بود .

دیگه...دیگه....اتفاقات دیگه ای هم افتاد نمیدونم چرا توی این تعطیلات خوب یادم نمیاد یا انقدر درگیر این روزها شدم که خود بخود فراموشم شده.کمک کنید و بگین اتفاقات امسال رو  تا در تاریخ ثبت گردد.

               عیدانه از نوع مهبد بذرافشان

سالهاست که از چند روز مانده به عید، بیهوده تمام صندوقچه خاطرات عهد عتیقم را زیر و رو میکنم و به دنبال آن ذوق زدگی و هیجان دوران کودکی میگردم. آن هیجان و خوشحالی که از فکر عید ، یک ماه آخر هر سال را جادو میکرد. خوب که فکرش را میکنم میبینم که شادی عید برای من ربطی به عیدی گرفتن نداشت . از وقتی که به سنی رسیدم که معنی عیدی را فهمیدم، بلافاصله با فیزیک عیدی هم در فامیل خودمان آشنا شدم. عیدی در خانواده ما، مثل خیلی از خانواده های دیگر-منهای پدر و مادرم -برابر بود با یک یا دو اسکناس پنج یا ده تومانی! (آن زمانها خیلی پول بود، در مورد سال مثلا 1355 صحبت میکنم) میشد با 5 ریال یک بستنی یخی با طعم کوکا بخری که همه میگفتند نخرید-کثیف است و ما میخریدیم و تمام لذت دنیا را میبردیم. اما به هر حال من خیلی از گرفتن آن اسکناس های نوی تا نخورده خوشحال نمیشدم چون باید اول با کمال احترام از هدیه دهنده محترم تشکر میکردم و بعدش هم بلافاصله مثل بچه آدم اسکناس ها را دو دستی تقدیم مادرم یا پدرم میکردم که بعدا همه شان با هم یا میرفتند توی حساب پس اندازم در بانک ملی، یا تبدیل میشدند به یک چیزی مثل چراغ مطالعه یا کتاب که به زعم والدین محترم ( به یک دردی میخورد) و به زعم خودم به لعنت خدا هم نمی ارزید. پدر و مادرم عیدیشان پول نبود، اما هرچه که بود از دیدگاه من که یک پسر بچه 6-7 ساله بودم، کتاب یا دوربین عکاسی پولاروید ( که به اسم من تمام شد اما دست من هرگز حتی به لمسش هم مفتخر نشد!) یا یک جفت پوتین کیکرز اصل که (که باید صبح جمعه ها میپوشیدم و ناله کنان با پدرم از کوه بالا میرفتم)، اینها اصلا عیدی محسوب نمیشدند. همیشه دلم مثلا عروسک مرد شش میلیون دلاری را ( یک ابر قهرمانی بود که سریالش آن روزها خیلی طرفدار داشت) میخواست که توی ژورنالهای خارجی میدیدم و طبیعتا هرگز هم صاحب چنین چیزی نمیشدم. اما از عیدی گذشته، مابقی عید پای تلوزیون لم میدادم و صفا میکردم . سوپرمن و بت من و اسپایدرمن که جزء لاینفک و هر روزه برنامه کودک بودند به کنار، عید که میشد سر و کله وودی وود پکر، دارکوب معروف با آن خنده بامزه اش و فستیوال کارتونهای دیزنی و پلنگ صورتی و شخصیت های کارتون یوگی ( هرکدامشان جدای از دیگران برنامه داشتند) پیدا میشد و من پای تلوزیون از شدت هیجان و خوشی معلق میزدم. اسکوبی دو هم بود که به اسم شکارچیان ارواح (فکر میکنم) نمایش میدادند و یک سریال تام سایر هم بود که ترکیب فیلم زنده و انیمیشن بود و فقط تام سایر، هکلبری فین و بکی اش هنرپیشه واقعی بودند و بقیه تماما کارتونی بود( میگویم کارتون چون آنوقتها هنوز انقدر متمدن نشده بودیم و انیمیشن، انیمیشن نمیکردیم :wink: راحت میگفتیم کارتون). بعد یک سریال دیگر هم بود بنام دره گمشدگان یا دره دایناسورها که آدمهایش واقعی بودند و دایناسورهایش پاپت، و همه چیز هم به اندازه دایناسورهایش غول آسا بودند. مثلا آدمها یک دانه هویج پیدا میکردند به ارتفاع دو متر و همان یک هویج را بار گاری میکردند و خوشحال میرفتند سر خانه و زندگیشان…آخ که کیلو کیلو رویا و فانتزی و هیجان میریخت روی سر ما بچه ها و انقدر بالا و پایین میپریدیم که بزرگتر ها فکر میکردند گلاب به رویتان ما حتما جیش داریم و گوشمان را میگرفتند و کشان کشان میبردند دستشویی :grin: آهان…فلینتستونها هم بودند که به اسم عصر حجر نشان میدادند و جزء برنامه های هفتگی برنامه کودک بود و زیاد ربطی به عید نداشت اما دیدنش در ایام عید حال دیگری داشت. تنها چیزی که لطافت این روزهای درخشان را خراب میکرد مشق عید بود. ما از این پیک های نوروزی نداشتیم و باید نصف کتاب فارسی و تمام کتاب حساب را پاکنویس میکردیم، 13 تا دیکته می نوشتیم و دست آخر هم قید سیزده به در را میزدیم و با پس گردنی مینشستیم توی خانه که یک روزه همه مشقمان را بنویسیم! اما چه باک، انقدر کارتون دیده بودیم و انقدر با یک ملافه که مثل شنل به خودمان گره میزدیم، ادای سوپرمن و زورو و بتمن را در آورده بودیم که برای سه ماه باقیمانده از مدرسه مثل یک بمب پر از انرژی بودیم و روز چهارده فروردین یکمرتبه 200 تا بتمن وسوپرمن کله تراشیده کچل توی حیاط مدرسه از روی سر و کله هم شیرجه میرفتیم و مواظب بودیم که تا حد امکان هم از ضربات شیلنگ لاستیکی آقای رفیعی ، ناظم مدرسه که مثل پره های هلیکوپتر توی هوا تاب میخورد دور بمانیم. و بعد هم نوبت بستنی یخی های آلاسکا میرسید که بابای مدرسه توی یک جعبه یونولیت میگذاشت و دانه ای پنج ریال میفروخت و ما میخوردیم و هرگز هم مریض نمیشدیم. یک چیزی هم الان یادم آمد که قبل از عید تمام ما 30 نفر بچه های کلاس به هم کارت پستال میدادیم که یا عکس گل بود و یا عکس یک دختر خانم خیلی زیبایی که وقتی کارت را کج میکردیم چشمک میزد و پشتش هم همه بدون استثناء ( این عید سعید باستانی را به شما و خانواده محترمتان تبریک) گفته بودیم . آنوقت بعد از عید همان کارت پستالها را با شکلات و پفک با هم عوض میکردیم و خیلی پیش میامد که کارتی که خودمان به دوستی داده بودیم دوباره به خودمان بر میگشت. آنوقت آن کارت بایگانی میشد تا عید سال بعد که با مداد پاک کن می افتادیم به جان اسمی که پارسال رویش نوشته بودیم و آن اسم پاک میشد و اسم دوست جدیدی با خط خرچنگ قورباغه بجایش نوشته میشد…عید بود و ما بچه بودیم…

نوروز 87 و حضور  انیمیشن ایرانی
تولید 300 ساعته رقیب انیمیشن‌های خارجی

علیرضا کاویان‌راد با اشاره به پخش پرشمار انیمیشن‌های خارجی از شبکه‌های تلویزیون در ایام نوروز گفت: می‌توانیم قوت‌ها و کم و کاستی‌های این کارها را ببینیم و در کارها خود استفاده کنیم؛ یا حتی متوجه شویم که باید چه فاکتورهایی را در نظر بگیریم و به چه سمتی پیش برویم.

این انیمیشن ساز در گفت و گو با خبرنگار سرویس تلویزیون خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) گفت: نمی‌توان قانون کلی صادر کرد و گفت که اصلا نباید انیمشن‌های خارجی از تلویزیون پخش شوند، ولی همیشه به پخش انیمیشن‌های خارجی در کنار انیمیشن‌های داخلی اشاره شده است.

کاویان راد اظهار کرد: اگر انیمیشن‌های داخلی با کیفیت خوبی کار شوند، امکان این که آن‌ها را صادر کنیم و یا این که بر روی آنتن‌های جهانی بروند وجود دارد؛ باید به سمتی برویم که فرهنگ خود را از طریق انیمیشن گسترش دهیم.

وی یکی از دلایل آمار پر شمار پخش انیمیشن‌های خارجی در برابر کارهای داخلی را جذابیت آن‌ها دانست و گفت: در ایام تعطیلات نوروز، از آن جایی که مردم بیشتر پای تلویزیون می‌نشینند شبکه‌های سیما علاقمندند که بهترین کارها را پخش کنند تا بیننده را بیشتر جذب کنند، انیمیشن ما متاسفانه از لحاظ کیفی هنوز به آن درجه‌یی نرسیده است که این نیاز را برآورده کند.

کارگران مجموعه انیمیشن « قصه ما مثل شد»‌ که در ایام نوروز نیز از تلویزیون پخش می شود گفت: ما در کار انیمیشن نباید به دنبال کمیت باشیم بلکه باید تلاش کنیم کیفیت کارهایمان را بالا ببریم. به طوری که برای بیننده اشتیاق ایجاد کنیم، باید هزینه صرف کنیم و روش‌هایی اتخاذ کنیم که بیننده را به تماشای کار خود جذب نماییم به طوری که علاقمند شود به خاطرش بماند و برای دیگران تعریف کند.

وی ادامه داد: اکنون در دوره‌یی هستیم که در گوشه و کنار خیابان انواع فیلم‌ها و سی دی‌های خارجی به راحتی با قیمت ارزان در دسترس است. بنابراین اگر می‌خواهیم موفق باشیم باید اول به این فکرکنیم که چگونه می‌توان جذابیت ایجاد کرد، کاری که در انیمیشن‌های خارجی وجود دارد.

کاویان راد با بیان این که یک انیمیشن ساز در ایران با مشکلات بسیار عدیده‌یی مواجه است اظهار کرد: هزینه این کار بسیار بالاست و ما کارشناسی متخصص نداریم و یا اگر هم داریم آن‌ها را به کار نمی‌گیریم .

این انیمیشن ساز در پایان با بیان این که عدم برنامه‌ریزی و به کار گیری نیروهای کارشناس و متخصص مشکل اصلی ما در کار انیمیشن سازی است، گفت: بهتر است در این عرصه با هوش و درایت بیشتری عمل کنیم.

به گزارش ایسنا، علیرضا کاویان به تازگی مجموعه انیمیشن « قصه ما مثل شد» را کارگرانی کرده است که قرار است در تعطیلات نوروز از گروه کودک و نوجوان سیما پخش شود این مجموعه انیمیشن که تنها انیمیشن ایرانی است که در میان تعداد بسیار زیاد انیمیشن‌های خارجی در ایام نوروز پخش می‌شود، ضرب‌المثل‌های ایرانی را با ریتم و آهنگ به تصویر می‌کشد.

****

یک انیمیشن ساز نیز با انتقاد از پخش زیاد انیمیشن‌های خارجی از شبکه‌های مختلف سیما در ایام نوروز گفت: این یک معضل است و باعث محروم شدن کودکان و نوجوانان ایرانی از دیدن انیمیشن‌های وطنی و آشنایی آن‌ها با اسطوره‌هایی که در متن فرهنگ ما هستند، می‌شود.

ناهید صمدی امین، کارگردان انیمیشن ساز گفت و گو با خبرنگار سرویس تلویزیون خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) گفت: این که انیمیشن‌های خارجی تایم زیادی را در پخش تلویزیون گرفته است، یک معضل است و باعث محروم شدن بچه‌های ایرانی از تماشای انیمیشن‌های وطنی و آشنایی آن‌ها با اسطوره‌هایی که در متن فرهنگ ماست می‌شود.

وی افزود: انیمیشن‌های خارجی به هر حال فرهنگ بیگانه‌یی را به کودکان و نوجوانان ایرانی القاء می‌کنند ولی در عین حال به دلیل این که سازندگان آن‌ها به خوبی به سلایق کودکان دنیا واقفند و می‌دانند که بچه‌ها از انیمیشن یا کارتون چه می‌خواهند، همواره مورد توجه کودکان بوده است و برای آن‌ها جذابیت داشته است.

صمدی امین گفت: یکی از ایرادهای اصلی ما این است که به دنبال خواسته‌های واقعی بچه‌ها نمی‌گردیم که به نظر من همین امر دلیل عدم موفقیت انیمیشن‌های داخلی بوده است. ولی در عین حال این را نیز می‌دانم که کارهای زیادی با این نگاه در حال تولید است و انتظار می‌رود که در سال آینده کاستی امسال جبران شود.

این انیمیشن ساز با بیان این که به دلیل زیادی مشکلات و اعتقاد به این که تنها با حرف زدن مشکلی حل نمی‌شود، تصمیم گرفته‌ام که دیگر از کمی ها و کاستی‌ها حرف نزنم. اظهار داشت: مشکلات عمده‌یی که انیمیشن سازی در ایران با آن مواجه است به مدیریت‌های کلان تولید برمی‌گردد، مواجه بودن تولیدکنندگان وتهیه‌کنندگان انیمیشن با حجم زیاد مشکلات باعث می‌شود که آن‌ها واقعا نتوانند این نوع تولیدات را جهت دهی کنند.

وی تاکید کرد: کاستی‌ها بیشتر در زمینه برنامه ریزی مسؤولان باید جبران شود؛ چرا که هر چه ما به عنوان انیمیشن ساز پیگیر باشیم و در بخش‌هایی که سلایق کودکان را تامین می‌کند، کار کنیم، اما تا برنامه‌ریزان نخواهند این اتفاق بیفتد، تلاش ما ثمری ندارد.

کارگردان انیمیشن « حبیب بن مظاهر» افزود: کارهای خارجی به دلیل قوت به کارگیری خوب رنگ‌ها و گرافیک توانسته‌اند کودکان تمام دنیا را جذب کنند ما نیز می‌توانیم این کار را بکنیم؛ ولی برنامه‌ریزی باید از بالا صورت گیرد.

***

ارد پیکان‌فر نیز به ایسنا گفت: پخش زیاد انیمیشن‌های خارجی از تلویزیون، حسن رقابت را در تولید‌کنندگان داخلی بالا می‌برد.

این کارگردان انیمیشن در گفت‌وگو با خبرنگار سرویس تلویزیون خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، درباره‌ی نسبت 30 به یک انیمیشن‌های خارجی در برابر انیمیشن‌های داخلی که برای پخش از شبکه‌های مختلف سیما در ایام نوروز در نظر گرفته شده‌اند گفت: در برابر انیمیشن‌های خارجی، آمار انیمیشن‌های تولیدشده در کشور نیز همین نسبت را دارد، ولی شاید این اتفاق به دلیل عدم برنامه‌ریزی دقیق رخ داده باشد.

وی با بیان این‌که پخش انیمیشن‌های خارجی از تلویزیون به ویژه کارهای دارای کیفیت استاندارد که جزو تولیدات درجه یک بین‌الملل هستند مزایای زیادی به ویژه برای تولیدکنندگان داخلی دارد، اظهار کرد: تولیدکنندگان انیمیشن در کشورمان نسبت به جاهای دیگر در شرایط حمایتی خوبی قرار دارند و شاید این برنامه محفلی شود برای بالابردن حسن رقابت آن‌ها، هرچند شرایط، شرایط برابر نیست.

این انیمیشن‌ساز افزود: پخش انیمیشن‌های درجه یک باعث می‌شود یک‌سری ارزش‌های کیفی و کمی برای تولیدکنندگان داخلی جدی‌تر شود.

پیکان‌فر کمبود نیروهای متخصص و استودیوهای حرفه‌یی و ضعف آموزش را از عمده‌ترین مشکلات انیمیشن‌سازی در کشورمان توصیف کرد و در عین حال گفت: با توجه به این شرایط، آمار تولید انیمیشن‌های داخلی هم از نظر کمی و هم کیفی در سطح معقولی قرار دارد.

***

رحیم‌نژاد گفت: به جای خرید زیاد انیمیشن‌های خارجی بر روی نابغه‌های داخلی سرمایه‌گذاری کنیم

این کارگردان انیمیشن‌ در گفت‌وگو با خبرنگار سرویس تلویزیون خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، در این‌باره گفت: پخش زیاد مجموعه‌های انیمیشن خارجی هم خوب و هم بد است؛ بستگی دارد که چه‌طور به این موضوع نگاه کنیم، ممکن است که از جهاتی بر روی انیمیشن‌سازان داخلی تأثیرگذار باشد، ولی ما نمی‌خواهیم تأثیر بپذیریم، ما به دنبال تحول هستیم و می‌خواهیم مبتکر باشیم.

وی با انتقاد از دید مسوولان به انیمیشن و از سوی دیگر خرید پرشمار انیمیشن‌های خارجی، اظهار کرد: خوب است که هزینه خرید فیلم‌ها و انیمیشن‌های خارجی را صرف خرید تجهیزات و پیشرفت کارهای داخلی کنیم، می‌توانیم بر روی نابغه‌هایی که در داخل در این زمینه‌ها داریم کار کنیم و یا از سوی دیگر متخصص از خارج کشور بیاوریم و واحدهای درسی دانشگاه‌ها را در این خصوص افزایش دهیم.

این انیمیشن‌ساز با اشاره به جذابیت انیمیشن‌های خارجی به ویژه آن‌هایی که در سطح جهانی پخش می شوند گفت: ما در ایران رنگ نداریم، رنگ غالب در جامعه ما خاکستری است، ولی به عکس در خارج و کشورهای پیشرفته دنیا همه‌اش رنگ است و یکی از فاکتورهای اصلی جذابیت انیمیشن برای نوجوانان و کودکان جهان رنگ‌آمیزی است؛ شاید پخش این انیمیشن‌ها از تلویزیون ایران بر روی این نسل و نسل‌های بعدی تأثیرگذار و چیزی بیاموزند و وضعیت کنونی انیمیشن کشور را بهبود و ارتقاء ببخشند.

وی افزود: از سوی دیگر اکنون تعریف درستی از انیمیشن در کشورمان وجود ندارد و انیمیشن بیشتر تبدیل به یک مد شده است که این اشتباه است؛ ما باید زمانی به سراغ انیمیشن برویم که بخواهیم جذابیت بصری کاری را بالا ببریم و یا اموری را که در حالت رئال سخت است، به تصویر بکشیم.

رحیم‌نژاد ابراز عقیده کرد: اکنون تعریف همه از انیمیشن تیزرهای رایج تلویزیون شده است در صورتی که همان تیزرها اگر به صورت رئال ساخته می‌شد جذابیت بسیار بیشتری داشت.

وی با اشاره به مشکلات عدیده‌ای که انیمیشن‌سازان داخلی به آن مواجه‌اند گفت: عدم وجود تجهیزات کافی و پیشرفته و استفاده از آدم‌هایی که خبره و متخصص هستند، از سوی دیگر نوع نگاه مسوولان کشورمان به انیمیشن از عمده‌ترین مشکلاتی است که یک انیمیشن‌ساز با آن مواجه می‌شود.

وی با اشاره به انیمیشن «خداوند لک‌لک‌ها را دوست دارد» به عنوان بهترین انیمیشن که تاکنون در داخل ساخته شده است، ابراز عقیده کرد: اگر ایده خوب و درست وجود داشته باشد، این مسایل حل می‌شود.

این کارگردان انیمیشن گفت: ما در کشورمان صدها اسطوره یا سوژه افسانه‌ای که خوراک خوبی برای انیمیشن هستند داریم که به راحتی می‌توانیم بهترین اسطوره‌ها را به تصویر بکشیم، مثلا شاهنامه فردوسی که دارای صدها اسطوره است هم از لحاظ تاریخی و جغرافیایی می‌تواند آموزنده باشد و هم بر روی تثبیت هویت کودکان و نوجوانان می‌توانیم کار کنیم.

وی توصیه کرد: مسوولان کشورمان باید دیدشان را نسبت به انیمیشن بازتر کنند، وزارت‌خانه‌ها و شرکت‌ها نیز فکر نکنند که معنای انیمیشن تنها در تیزرهای تلویزیونی خلاصه شده است

ابوالفضل رازانی و انیمیشن ایران
انیماتورهای ایران - به گزارش روابط عمومی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، ابراهیم رازانی انیماتور پیش‌کسوت در ارتباط با استفاده از منابع متون کهن در نوشتن فیلم‌نامه برای تولید یک اثر انیمیشن گفت: متون کهن یکی از منابع غنی فرهنگی است که می‌توان با استفاده از آنها به فیلم‌نامه‌های مناسبی در زمینه انیمیشن دست یافت. همان‌طور که می‌دانید این متون ایجازهای لازم را دارند و به گونه‌ای می‌توان با استفاده از آنها به تصاویر مناسبی رسید.

       وی افزود: اما استفاده از این متون برای تولید تصاویر متحرک نیازمند ابزار حرفه‌ای انیمیشن است. اگر نتوانیم به صورت سیستماتیک به ساخت انیمیشن‌های اقتباسی بپردازیم، قطعاً یک کار ساده و سطحی تولید خواهیم کرد و به فیلم‌نامه و داستان اصلی ضربه وارد می‌کنیم.

       این فیلم‌ساز با اشاره به ریتم و حرکت در ساخت انیمیشن عنوان کرد: ریتم و حرکت و توازن بین آنها می‌تواند در خلق اثر مؤثر باشد. متأسفانه ریتم ما همیشه کند است.

       وی افزود: متأسفانه در سینمای انیمیشن ما تخصص فیلم‌نامه‌نویسی نداریم. ما به اندازه انیماتوران و فیلمسازان این حوزه فیلم‌نامه‌نویس نداریم. البته من یکی از دلایل اصلی این موضوع را کمبود دستمزد و سرمایه‌گذاری در این حوزه می‌دانم اگر سرمایه‌گذاری در این حوزه بیشتر شود، قطعاً می‌توان از افراد شایسته‌تری استفاده کرد.

       رازانی راه حل‌های متفاوتی را برای رفع مشکل سینمای انیمیشن در ایران بر شمرد و افزود: سینمای انیمیشن به برنامه‌ریزی طولانی مدت نیاز دارد تا بتوان به نگاه تخصصی در این حرفه رسید. به طور مثال، ایجاد بسته آموزشی این هنر از مقطع هنرستان تا سطوح بالاتر بدون انقطاع، آماده‌سازی بستر کار بعد از آموزش شیوه‌های یاد شده می‌تواند این هنر را حرفه‌ای‌تر کند.

«سیانوزه» بهترین فیلم جشنواره سنگاپور شد

فیلم مستند سیانوزه به کارگردانی رخساره قائم مقامی جایزه بهترین فیلم چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه سنگاپور را به دست آورد.
به گزارش «پایگاه خبری فیلم کوتاه» این جشنواره از 13 تا 17 مارس برگزار شد و در پایان سیانوزه که تنها فیلم ایرانی حاضر در این رویداد بود، جایزه Voice برای بهترین فیلم بخش بین‌المللی را از آن خود کرد.
سیانوزه درباره یک نقاش خیابانی است که درگیری‌های زیادی با خانواده‌اش، مردم و ماموران شهرداری دارد ولی مشکلات مالی و اجتماعی نمی‌توانند از عشق او به نقاشی بکاهند. 
همچنین فیلم پسر چسبناک ساخته پونتام ترومبال جایزه بهترین فیلم سنگاپوری را از آن خود کرد.
جشنواره فیلم کوتاه سنگاپور یک رویداد دوسالانه است که در این دوره 31 فیلم از کشورهای مختلف را طی پنج روز به نمایش گذاشت.
این جشنواره را موسسه Substation Moving Images سنگاپور برگزار می‌کند.

انیمیشن ایران از دیدگاه هریسون ‌‌‌bbc

تصویری از یک انیمیشن

به تازگی فرانسیس هریسون خبرنگار بی بی سی در تهران گزارشی را در سایت بی بی سی منتشر نموده درمورد روند تهیه انیمیشنهایی با موضوع روحانیون و مخصوصا شهدای انقلاب چون باهنر و یا قیام عاشورا و درمورد شکل گیری آن توضیح داده شده است. اگرچه موضوع گزارش فرانسیس هریسون بیشتر درباره ی بازتاب سیاسی در انیمیشنهای ایرانی است لیکن به نظر می رسد خطهای قرمز در مقابل حرکت و تجارب جدید انیمیشن درحال شکستن می باشد.ساخت این انیمیشن ها و نمایش آن برای کشورهایی چون ترکیه نشان از حرکتی رو به رشد دارد که در آن تهیه کنندگان سعی در نمایش واقعی ایران به کودکان سراسر دنیا را دارد. اما در این میان می بایست اقدام شرکت فرهنگی و هنری صبا که نقش تهیه کننده و خریدار اینگونه محصولات فرهنگی دارد را در تهیه این آثار و کارهایی از این دست مورد ارزیابی جدی تری قرار داد. آثاری که معمولا در ایران بدینگونه تهیه می گردند یا به سفارش نهاد و ارگانهای مسئول برای گسترش فرهنگ دینی ست (مانند فیلم ائمه به سفارش صدا و سیما) و یا تک روی کارگردانی می باشد که می خواهد سنت شکنی کرده و با تهیه فیلم حرکتی تازه کند (مانند فیلم مارمولک به کارگردانی کمال تبریزی که بازتابهای اجتماعی خود را داشت).حال با توجه به آثاری که در شرکت فرهنگی و هنری صبا، موسسه ای زیر نظر صدا و سیما، تهیه می گردد شاید بتوان پیش داوری را بر سفارشی بودن و در عین حال شکست علایم سنتی دست و پا گیرقوانین مبهم دولتی دانست و این حرکت راهمگامی با کودکان نسل جدید و جذب آنان به فرهنگ دینی دانست و تلاشی پنداشت برای معرفی فرهنگ و اصالت واقعی- و اگرچه جهت گیرانه – به کودکان سراسر دنیا.امروز انیمیشن ما برای حرکت رو به جلوی خود، مانند آنچه در جشنواره انیمیشن تهران که در اسفندماه سال گذشته برگزار شد، نیاز به مدیریت فرهنگی کلان و بدون جهت گیری سیاسی دارد. حال انیمیشن های ایرانی جدای حرکت های رو به جلوی تکنیکی که ثمره زحمات انیماتورهای وطنی ست نیاز مبرمی به پیشرفت و حمایت از تمامی عوامل ساخت انیمیشن چون فیلمنامه، دکوپاژ، موسیقی و .. است. چیزی که امروز انیمیشن های ایرانی چه آنهایی که در شرکتهای دولتی ساخته می شود و چه آنهایی که در شرکتهای خصوصی تهیه می شوند، نبود نویسنده ی انیمیشن، شخصیت پرداز ایرانی و... می باشد. به نظر می رسد مسئله فروش آثار انیمیشن ایرانی و تبلیغ فرهنگ واقعی آن تهیه کنندگان را به این فکر می اندازد تا به مسئله انیمیشن خوب و با کیفیت بیاندیشد و این جز از طریق راههای فنی و تکنیکی به مهرتهای نویسندگی و خلاقیت نیاز دارد. این رشته به لحاظ حرفه ای نیازمند محصلان انیمیشن و کسانی ست که فکری جز انیمیشن ندارند.

به عنوان مثال در فیلم سینمایی حضرت یوسف که بوسیله جناب یغماییان کارگردانی و اجرا گشته است مخاطب، مبارزات شخصیتهای فیلم را آنقدر مسخ در کپیه های کارتونهای دست چندم ژاپن می بیند که حاضر به تحمل بینش ایرانی کار نیست. یا در اثری دیگر که بوسیله جناب یغماییان شکل گرفته است و در دوسالانه تهران نمایش داده شد (آشنایی با شخصیتهای تاریخی – فردوسی) داستانها را چنان پیش پا افتاده فرض خواهید کرد که ممکن است به شخصیت فردوسی صدمه وارد کنید.

انیمیشن ایرانی و نگرانی غرب


نویسنده: حمید همدانی

تولید انیمیشن در ایران گرچه عمر کوتاهی دارد اما رشد کمی و کیفی آن چنان سریع و غافل گیرکننده بوده است که این روزها سردمداران و سیاستمداران آمریکایی را هم نگران کرده است تا آنجا که به گزارش رسانه ها ستاد فرماندهی ارتش آمریکا در عراق پخش کارتون های ایرانی از تلویزیون های عراق را بسیار خطرناک دانسته و خواستار توقف پخش این کارتون ها شده است.
    چند سال پیش که براساس یک تفکر بنیادین در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران با ایجاد رشته انیمیشن در دانشکده صدا و سیما از مراکز استانها خواسته شد تا با ایجاد واحد انیمیشن از طراحان و هنرمندان هر دیار دعوت به ساخت انواع انیمیشن دو بعدی و سه بعدی با مضامین دینی و ملی شود، کمتر کسی باور می کرد که به زودی انیمیشن ایران در جشنواره های بین المللی خواهد درخشید و درصد قابل ملاحظه ای از تایم برنامه های کودک و نوجوان تمام شبکه ها را تسخیر و علاوه بر آن با استقبال چشمگیر کودکان و نوجوانان کشورهای اسلامی و سایر نقاط جهان نیز مواجه خواهد شد.
    امروز در حالیکه به سرعت به تعداد انیماتورهای ایرانی افزوده می شود رقابت سختی نیز در جهت تولید کیفی انیمیشن با بهره گیری از هنر و استعدادهای فردی و به کارگیری جدیدترین تکنیک ها و نرم افزارها در جریان است و گرچه انیمیشن ایران هنوز به لحاظ تکنیکی و فنی با انیمیشن تراز اول جهان فاصله زیادی دارد اما یکه تاز خاورمیانه و جهان اسلام بوده و مهمتر از این ارائه دهندأ آموزه ها و مفاهیم دینی و ارزشی به کودکان و نوجوانان مسلمان ایرانی و غیرایرانی است.
    ساخت انیمیشن هایی در خصوص تعالیم اسلام، فرامین الهی در قرآن کریم و سیره پیامبر اکرم(ص) و ائمه اطهار، آشنایی با آداب و احکام اسلامی، تاریخ انبیاء و اسلام، زندگی بزرگان، دانشمندان و هنرمندان اسلامی و ایرانی و دهها موضوع دیگر با شیوه های ظریف هنری و طراحی شخصیت های رئال و فانتزی و محیط های معنوی و شاد و افکت های معناگرا و بومی موضوعاتی است که این روزها و با دقت و سرعت خاصی نه تنها در مرکز که در عمده مراکز استانهای صدا و سیما و دهها شرکت و مؤسسه فرهنگی هنری نیز دنبال می شود.
    در این میان درک صحیح اکثر نهادها از تأثیر عمیق انیمیشن بر ذهن و افعال کودکان و نوجوانان باعث شده است تا آنان نیز در جهت آموزش، اطلاع رسانی و تعمیم فرهنگ عمومی به سفارش مجموعه های انیمیشنی روی آورند. موضوعی که با استقبال چشمگیر جامعه از کودک و نوجوان گرفته تا جوان و میانسال و... نیز مواجه شده است.
    مجموعه انیمیشن های نیروی انتظامی، شهرداری، بهزیستی، گاز، برق و... که عموماً از طریق رسانه ملی پخش گردیده به روشنی گواه این ادعاست.
    اما آنچه در این خصوص حائز اهمیت است و نگرانی جهان غرب به سرکردگی آمریکا را برانگیخته است رویکرد انیماتورهای ایرانی به ساخت انیمیشن هایی با موضوعات اجتماعی و سیاسی و پخش و استقبال از آن در جهان اسلام است.
    موضوعاتی نظیر مظلومیت ملت فلسطین و لبنان و تجاوزگری رژیم صهیونیستی و همچنین ارائه و جایگزینی شخصیت ها و چهره های برجسته تاریخ اسلام و شخصیت های کودک و نوجوان مسلمان به جای شخصیت های مجازی و کاذب انیمیشن های غربی و تم آرامش بخش و شادی آفرین داستانهای رئال این مجموعه هاست که به فراخور موضوع با طراحی شخصیت های فانتزی یا رئال عرضه شده است.
    اختصاص جوایز متعدد به انیمیشن های ایرانی در جشنواره ها و معرفی هرساله تحول کمی و کیفی انیمیشن ایران در جشنواره بین المللی فیلم کودک و نوجوان ایران، همچنین تداوم جشنواره بین المللی زیتون سرخ که چند سالی است به همت شهرداری تهران با موضوع کودک فلسطینی برگزار می گردد و نیز استقبال کودکان و نوجوانان عراقی، افغانی، کشورهای آسیای میانه و... از این آثار مسائلی است که به شدت هم سینمای هالیوودی آمریکا را نگران ساخته و هم سیاستمداران آمریکایی را. اما صرف نظر از اظهارات مقامات آمریکایی انیمیشن ایران جایگاه خود را در کشورهای منطقه و جهان یافته است و بی شک در صورت حمایت هدایت شده و رویکرد صحیح نقشی بی بدیل در توسعه و تعمیم فرهنگ اصیل اسلامی و ملی و آموزش کودکان و نوجوانان جهان اسلام خواهد داشت، چه اینکه با رویکرد به مفاهیم ارزشی، معناگرا و لذت بخش برای کودکان و نوجوانان مسلمان و غیرمسلمان، انیمیشن غرب را- ولو با برخورداری از گرافیک و تکنیک برتر- به چالش جدی خواهد کشاند.
    

   + سید علیرضا گلپایگانی - ۱:٤٢ ‎ق.ظ ; دوشنبه ٥ فروردین ۱۳۸٧