انیمیشن از نگاه گلپایگانی


نگاه علیرضا گلپایگانی به انیمیشن ایران و جهان

هفته دوم بهمن ۸۶

بذر افشان - نه خیلی دور نه خیلی نزدیک

salam ostad
ba tashakor be khaatere lotfetoon va inkeh be webloge man sar mizanid va comment mizarid, az man khaasteh boodid ke dar morede kaar haye khodam tozih bedam:
arz konam ke paayan nameh amali khoob pish mireh va 4:30 daghigheh az hodoode 6 daghigheh az kaar ,takmil shodeh
projeye theory kond tar pish mireh amma be har haal kam kam anjaam misheh
khodam dar haale anjaame marahele moghadamti yek projeye 15 daghigheyie hastam ke fekr mikonam az nimeyey esfand shoroo bekar konam.
weblog ro ham ke mibind va say mikonam ke moratab update konam.
1000000000000 projeh va kaar digeh ham tooye zehnam charkh mizanan ke omidvaram dar 100 saale ayandeh betunam hamasho anjam bedam.
 ۲frame az kaare amali ro be in mail attach mikonam ke bebinid.

mahbod bazrafshan

 گفت‌وگو با مريم كشكولی‌نيا كارگردان انيميشن «در خانه ما» 

روياهای كودكی

مرضيه رياحی
انيميشن «در خانه ما» ساخته مريم كشكولی‌نيا بر اساس دكلمه «سندی بريچين» روياهای شيرين كودكی را به تصوير می‌كشد. اين انيميشن پيش از اين جايزه بهترين خلاقيت هنری يازدهمين جشن خانه سينما و جايزه بهترين انيميشن بخش مسابقه سينمای جوان بيست‌وچهارمين جشنواره فيلم كوتاه تهران را به دست آورده و در بخش مسابقه «فيلم كوتاه» بيست‌وششمين جشنواره بين‌المللی فيلم فجر حضور دارد. 

از چه تكنيكی برای ساخت «در خانه ما» استفاده كرديد؟
در خانه ما با تكنيك زير دوربين ساخته شد. اين تكنيك از سال‌های پيش استفاده می‌شد. به اين صورت كه تصاوير را فريم به فريم كپچر كرديم. معمولا در اين تكنيك نقاشی‌ها روی شيشه انجام می‌شود اما من نقاشی‌ها را روی كاغذ عكاسی به دليل بافت خوبی كه دارد انجام دادم.
مشكلی كه استفاده از كاغذ عكاسی بوجود می‌آورد اين بود كه لايه‌های زيرين ديده نمی‌شد به همين دليل لايه‌های مختلف را در كامپيوتر كامپوزيت كردم و تصاوير را با دوربين ديجيتال گرفتم.
چه شد كه يك شعر را دستمايه ساخت كارتان قرار داديد؟
پنج، شش سال پيش من در سروش كودكان دكلمه «سندی بريچين» برگردان مصطفی رحماندوست را خواندم. اين دكلمه خيلی به دلم نشست و احساس كردم چقدر زيباست و تصميم گرفتم آن را به تصوير دربياورم. از دوست عزيزم خانم سارا خليلی خواستم كه دكلمه را به شعر برگرداند تا برای بچه‌ها جذاب‌تر شود. پنج، شش فيلمنامه مختلف هم نوشتم تا در نهايت كار به اين شكل اجرا شد.


عكس دسته‌جمعی پايان كار حس خوبی به تماشاگر می‌دهد. ايده آن عكس چطور شكل گرفت؟
بچه‌ها معمولا در دوران كودكی تنها هستند. حتی اگر خواهر و برادری هم داشته باشند به دليل تفاوت سنی به درد بازی كردن با آنها نمی‌خورند.
برای همين معمولا با عروسك‌هايشان سرگرم هستند. آن عكس در واقع روياهای آن كودك بود. در ذهنش خودش را در يك خانواده خوشبخت می‌ديد. با همه افراد خانواده‌اش بازی می‌كرد اما توی آن عكس معلوم می‌شود كه با عروسك‌هايش تنهاست.
انيميشن كار كردن در ايران چه مشكلاتی دارد؟
با تكنولوژی جديدی كه آمده بيشتر مشكلات قبلی حل شده است. قبلا كار انيميشن كردن وسايل خاصی می‌خواست اما الان با يك كامپيوتر خانگی براحتی می‌شود انيميشن كار كرد.
50 سال از شروع كار انيميشن در ايران می‌گذرد. در اين مدت انيميشن ايران خيلی رشد كرده است. الان بيشتر مشكل فيلمنامه خوب وجود دارد. برخی كارهایی كه انجام می‌شود از نظر قصه خصوصا برای بچه‌ها جذاب نيستند. الان بيشتر مشكل داستان‌گویی داريم و همين‌طور ضعف كار گروهی. كمتر كار گروهی انجام می‌شود.
ما انيماتورهای بااستعدادی داريم. تكنيك هم كه آمده به نظر می‌آيد كه می‌توانيم صنعت انيميشن داشته باشيم.
با توجه به اينكه «انيميشن» در زير شاخه «فيلم كوتاه» در جشنواره فجر حضور دارد. نظر شما درباره قواعد جديد پذيرش فيلم كوتاه در جشنواره فجر چيست؟
برخورد عجيبی است كه انيميشن و فيلم كوتاه با هم داوری شوند چون كاملا متفاوت هستند. چطور می‌شود آنها را با هم قضاوت كرد؟
در مورد قواعد جديد فكر می‌كنم جشنواره فجر زياد مسئوليت‌پذير نيست و می‌خواهد خيلی راحت فقط فيلم‌هایی را كه قبلا داوری شدند و جايزه گرفتند، ببيند.
احساس می‌كنم زياد به اين فيلم‌ها اهميت نمی‌دهند و توجه‌شان بيشتر به فيلم‌های بلند است . 

پایگاه خبری فیلم کوتاه

در خانه‌ی ما (انیمیشن)


در خانه ی ما (انیمیشن)

(1386)(ایران)

بخش فیلمهای کوتاه جشنواره فجر ۸۶

کارگردان : مریم کشکولی نیا

تهیه کننده : مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی

فیلمنامه نویس: مریم کشکولی نیا

صدابردار: حامی حقیقی

صداگذار: حامی حقیقی

انیماتور: مریم کشکولی نیا

تدوینگر: مریم کشکولی نیا

موسیقی: حامی حقیقی

۵ دقیقه

خلاصه فیلم : دختر بچه ای ، عروسک هایش را به اعضای خانواده ی خود تشبیه می کند و همراه با شعر ، آن را به مخاطب معرفی می کند

«اسماعيل شرعي» گفت:در همايش ملي انيميشن ايران به بحث‌هاي تئوريك مي‌پردازيم تا زمينه‌ساز توليدات بهتر از نقطه نظر كيفي شده و بتوانيم معضلات اين هنر را نيز حل كنيم.

http://irananimators.msaatchi.com/news/1140.do

به گزارش خبرگزاري فارس، «اسماعيل شرعي» از اعضاي شوراي برگزاري «همايش ملي انيميشن ايران» پيرامون جايگاه كنوني صنعت انيميشن در ايران به روابط عمومي همايش ملي انيميشن ايران گفت: خوشبختانه در انيميشن صنعتي، توفيقاتي به دست آمده و با كمك موسسه فرهنگي هنري صبا، به توليد سيستماتيك انيميشن در ايران دست پيدا كرده‌ايم.


وي ادامه داد:البته كامپيوتر كمك بسياري در جهت تسريع امور توليد و صنعتي شدن انيميشن كرده است. به عنوان مثال در گذشته، پروسه توليد به صورت كات اوت و نقاشي متحرك بود كه به همين دليل، فيلم توليدي بسيار دير به آنتن مي‌رسيد و در نتيجه مديران پخش نيز رغبت زيادي به آن نشان نمي‌دادند.
عضو شوراي برگزاري «همايش ملي انيميشن ايران» در ادامه گفت: از شركت كنندگان در اين همايش خواسته ايم كه به بحث‌هاي تئوريك بپردازند و از اين ديدگاه، مسائل را به چالش بكشند.در حقيقت در اين همايش سعي كرده‌ايم تا به بررسي اطلاعاتي بپردازيم كه جامعه انيميشن ايران در آستانه توليد انبوه، به آن نيازمند است.
شرعي تصريح كرد: در اين همايش مي‌توانيم به بررسي معضلات سينماي انيميشن، از بحث مديريت گرفته تا اجرا اشاره كنيم و چاره‌اي براي آنها بينديشيم.
وي در خصوص مشكلات هنرمندان اين رشته نيز اظهار داشت: كارگردان انيميشن همانند فرماندهي است كه بايد زيرمجموعه‌هاي خود را هدايت كند، اما در زماني كه زير مجموعه متخصصي وجود ندارد، نمي‌تواند به خوبي كار كند و پروژه به كندي پيش مي‌رود، ما در سينماي انيميشن،‌ نياز به بازيگر و نمايشنامه‌نويس و ... داريم، در حاليكه در مقطع كارشناسي دانشگاه‌‌ها، تنها كارگردان تربيت مي‌شود.
عضو هيأت مديره آسيفا با اشاره به جايگاه ممتاز سازمان صدا و سيما در توليد و عرضه انيميشن، عنوان كرد كه نوع ديدگاه مديريتي در سينماي انيميشن بسيار مهم است و مديران بايد داراي بردباري بيشتري باشند. چرا كه توليد انيميشن به مدت زمان زيادي نياز دارد.
شرعي در پايان به عنوان عضوي از هيات مديره آسيفا گفت: ما در انجمن آسيفا بر خود واجب دانستيم كه اين همايش راه بيفتد تا بتوانيم معضلات اين هنر را حل كنيم.

منبع: خبرگزاري فارس

 وحيد نصيريان: بهتر است به انیمیشن قابلیت‌های بیشتری بدهیم 

وحید نصیریان با انیمیشن قفس در بخش مسابقه فيلم كوتاه بیست و ششمین جشنواره‌ بین‌المللی فیلم فجر حضور دارد. 
نصیریان در گفت‌و‌گو با خبرنگار «پایگاه خبری فیلم کوتاه» درباره‌ این انیمیشن توضیح داد: قفس ۱۲ دقیقه است که در آن از تکنیک میکس استفاده شده است. رنگ خیس روی شیشه، مرکب روی شیشه و کاغذ و شن تکنیک‌هایی‌ است که برای ساخت این انیمیشن از آن‌ها استفاده کرده‌ام. داستان قفس درباره مجسمه‌سازی‌ است که بالای ابرها زندگی می‌کند. کل کار حالتی سورئال و خوابزده دارد. مجسمه‌ساز، هرچه می‌سازد می‌اندازد پایین و در کل موضوع آن خودخواهی هنرمندانه است.
وی درباره تکنیک کار توضیح داد: تکنیک ترکیبی من در ساخت قفس کاملا خاص و به نوعی بسیار شخصی است. کار زیر دوربین را انتخاب کردم تا تمام پتانسیل انیمیت کردن را به جریان بیاندازم. تکنیک‌ها بر اساس موضوع استفاده شده است. خلق شخصیت‌های داستان با تغییر فضا، تکنیک‌شان نیز عوض می‌شود و جنبه فرمالیستی و سمبولیستی دارد.
این کارگردان در پاسخ به این سوال که تا چه حد حضور در جشنواره‌ فیلم فجر برایش اهمیت دارد، گفت: امسال با اتفاقاتی که در حوزه فیلم کوتاه و حضورش در فجر افتاد، بسیار نا امید شدم. انیمیشن قفس را من خودم به جشنواره ندادم و تهیه‌کننده فیلم خودش آن را فرستاد. امسال برخورد بسیار بدی با فیلم کوتاه شد که من آن‌را اصلا متوجه نمی‌شوم. در تمام دنیا و جشنواره‌های بزرگ، اهمیت بسیار زیادی به فیلم کوتاه داده می‌شود و روز به روز توجه بیشتری به این حوزه می‌شود اما در ایران حضور فیلم کوتاه در جشنواره‌ها کمرنگ و کمرنگ‌تر شده، خصوصا در جشنواره فیلم فجر که یکی از بزرگترین جشنواره‌های ایران است.
نصيريان افزود: از دید من نوع برخوردی که با فیلم کوتاه شد، توهین آمیز بود. باید پرسید که فیلم کوتاه اصلا چقدر اهمیت دارد؟ خیلی از آن‌هایی که در حوزه فیلم بلند هستند، فیلم کوتاه و آدم‌هایش را نمی‌شناسند در حالیکه خیلی از فیلم‌های بلند امسال، برای کسانی ا‌ست که سابقا فیلم کوتاه می‌ساختند. به نظر می‌آید که با برنامه‌ریزی می‌خواهند آینده‌ای برای فیلم کوتاه وجود نداشته باشد.
نصیریان درباره جایگاه انیمیشن در جشنواره فیلم فجر اظهار داشت: امسال در جشنواره‌ها با انیمیشن هم برخورد بسیار بدی شد. حتی در جشن خانه‌ سینما نیز شاهد این برخورد بودیم. باید مسئولان جشنواره فجر بدانند که جایزه گرفتن فیلم کوتاه و مستند نمی‌تواند دلیل خوب بودن این فیلم‌ها باشد. اینکه مسئولان می‌گویند به خاطر تولید زیاد، امکان دیدن فیلم‌ها وجود ندارد، عذر بدتر از گناه است. وگرنه در جشنواره‌ بزرگی مثل جشنواره فیلم برلین نباید بیش از چند فیلم حضور داشته باشد چون تولید ما در مقابل آن‌ها بسیار کم‌تر است و کمبود وقت اصلا دلیل مناسبی نیست.
متاسفانه انگار فیلم بايد حتما بلند باشد و بازیگران هم باید حتما محمدرضا گلزار و هدیه تهرانی باشند تا وارد جشنواره شود و فیلم کوتاه بدون حضور سوپراستارها به درد نمی‌خورد!
به نظرم این اتفاق لطمه بسیار بزرگی به جشنواره فجر زد و اعتبار آن را زیر سوال برد به طوریکه اگر همین الان فیلم من را از جشنواره بیرون بیاورند، خیلی ناراحت نخواهم شد چون این برخوردها نشان دهنده‌ اهمیت ندادن به ما است.
كارگردان حفره درباره جایگاه انيميشن در جشنواره فجر اظهار داشت: انیمیشن باید جدا باشد، اما قرار دادن آن در زیرمجموعه‌ فیلم کوتاه سلیقه‌ای است. مثلا در جشنواره کن این اتفاق نیفتاده اما در جشنواره‌ای ایرانی مثل جشنواره فیلم کوتاه تهران انیمیشن جایگاه خاص خودش را دارد. افراد هرچقدر با مطالعه‌تر باشند، به انیمیشن علاقه‌ بیشتری خواهند داشت. متاسفانه خیلی‌ها نمی‌دانند که کارهایی که در ساخت انیمیشن می‌توان انجام داد، در ساخت فیلم کوتاه میسر نیست و این از عدم شناخت و برنامه‌ریزی‌شان است. اگر درست‌تر نگاه کنیم، از یک منظر انیمیشن بسیار رشد کرده است. جایگاهی که برای آن ایجاد شده نشان دهنده‌ کشف اهمیت آن از طرف بزرگسالان و بچه‌هاست. بنابر این بهتر نیست که ما به انیمیشن قابلیت‌های بیشتری بدهیم؟ این اتفاق باید همه‌جانبه باشد اما چون ما از نظر مدیریتی خصوصا در جشنواره‌ها دچار ضعف و مشکل هستیم، کسانی را در سطح مدیران انیمیشن می‌گذاریم که هیچ آشنایی با آن ندارند و فکر می‌کنند انیمیشن یعنی تام و جری!
و همین مساله حضور تهیه‌کننده خصوصی را کمرنگ می‌کند و باعث می‌شود به معضلی که الان دچارش هستیم، برسیم. در ده‌سال اخیر انیمیشن موقعیت خیلی بهتری به نسبت دهه‌ قبل پیدا کرده اما با این‌حال به خاطر ضعف در مدیریت و ساختار بودجه زیاد مصرف می‌شود اما همچنان خروجی‌ها ناقص است.

پایگاه خبری فیلم کوتاه

همایش ملی انیمیشن به تعویق افتاد!

در روز شنبه ۱۳ بهمن  طی جلسه ای  با حضور برگزار کنندگان و دبیران علمی همایش بنا به پیشنهاد آقای فرخنده کیش با رای اکثریت حاضران تاریخ برگزاری همایش از هفته اول اسفند به هفته آخر فروردین  سال آینده تغییر پیدا کرد.

ضمنا اسماعیل شرعی و دکتر حسین نژاد و آقای فرخنده کیش که اسمشان در اطلاعیه های قبلی از قلم افتاده بود به لیست دبیران علمی همایش اضافه شدند.

استاد صفورا از لندن

mohamd ali safora

سلام خدمت علیرضای گرامی.

خوشحالم که به واسطه امکانات ارتباطی از حال و روز شما با خبرم. تقریبا هر روز وبلاگ شما را می بینم و در جریان اخبار انیمیشن، شما و دوستان قرار می گیرم.

هنوز هیچ چیز تازه ای برای خبر دادن پیدا نکرده ام. و منتظرم ببینم چه چیزهایی پیدا خواهم کرد که قابل شنیدن برای شما و دیگر دوستان باشد.

دیدن برخی از آثار ونگوگ، سورا، مونه، داوینچی و دیگران در نشنال گالری لندن، از معدود لحظات خوب این مدت بود. به بهانه رفتن به موزه فرصتی شد که چند عکس یادگاری نیز گرفتیم، با دوست بزرگوار،استاد مجید شیخ انصاری که سلام می رسانند. با هم اینجائیم و بسیار خوشوقت از اینکه با فراغت، درباره همه چیز با هم صحبت می کنیم. سخت مشغول تکمیل عنوان پروپوزال هستم و بر روی موضوع بررسی کارگردانی انیمیشن - سینما متمرکز شده ام.

از طریق وبلاگ شما به همه دانشجویان انیمیشن سلام می رسانم. و آرزوی موفقیت بسیار برای شما و همه آنها دارم.                 خدا نگهدار-14/11/86

لینکی از استاد دهستانی

Bugs Bunny

salam ostaad in jalebeh:
http://thecontaminated.com/cartoon-characters-skeletons/
امیر دهستانی

قدم به قدم با انیمیشن

برنامه دوقدم مانده به صبح نیمه شب سه شنبه ۹ بهمن با حضور بهرام عظیمی و علیرضا گلپایگانی پخش گردید.

همه برنامه به روال طبیعی گذشت اماغافلگیر ترین سوال در آخر برنامه مطرح شد .شیوه اجرای بهرام عظیمی در همه نشستها و گفتگوها غیر منتظره است و اگر از قبل او شیوه او را نشناسید  غافلگیر می شوید .اما به هر حال آنچه که در این گفتگو رد و بدل شد همانطور که قرار بود بدون رودرواسی بود . از اینکه چرا اینقدر سخت میشود وارد دانشگاه شد و چرا آموزش انیمیشن همانگونه که باید باشد نیست و فارغ التحصیلان انیمیشن چرا در شرکتهای  تولید انبوه انیمیشن  نمیتوانند کار کنند. وقتی به کاری که میکنید حداقل اعتماد داشته باشید هراسی از جواب دادن نخواهید داشت .

دوست داشتم برنامه  شاداب تر برگزار میشد اما کمی رسمی  شکل گرفتو خوب شاید چون میخواستیم در باره دانشگاه و آموزش حرف بزنیم. باید در باره یک مسئله جدی  جدی هم  حرف زد.

در پشت صحنه بهرام عظیمی اعصابش از دست یک کلاهبردار خورد بود ومن دچار شکم درد و خواب آلودگی شده بودم !‌ با این همه ماجرا بالاخره برنامه به خیر گذشت

 طلبهای عقب افتاده

سالهای دور برای گروه کودک  تیتراژ برنامه پرپرک را ساختیم.داستان تهیه آن دنیایی خاطره است . خیلی مایل بودم که با ساخت تیتراژ برنامه کودک شبکه یک برای خودم جایگاهی را باز کنم. یک از دوستان داشنکده سینما بنام خانم یوسفی که دستیار و نویسنده متن های مجری برنامه کودک شبکه یک بود ما را به مدیر گروه معرفی کرد . وقرار شد برای اثبات توانائیمان تیتراژ یک برنامه بنام پرپرک را بسازیم.

برنامه پرپرک یک  برنامه متنوع بود با آیتمهای مختلف از کارتون  تا نمایش عروسکی و برنامه زنده . به کمک صمد غلامزاده که اون موقع هنوز سرپرست واحد انیمیشن ساری نبود و مشغول گذراندخ خدمت سربازی بود یک استوری برد خوشگل طراحی شد . از همان ابتدا هم میخواستیم سنگ تمام بگذاریم  یعنی حتی برای بافت و تکنیک اجرائیش هم می خواستیم یک کار متفاوت انجام بدیم.هنوز به فکر کار روی تیتراژ اصلی برنامه کودک بودیم که سالها بوداز تلویزیون پخش میشد/طرحی را هم آماده کرده بودم. دنیای کارتونی با بچه های زنده اتومبیل - کشتی  - قطار - هواپیما های کارتونی به همراه  بچه های زنده در فضاهای شاد و کودکانه. طرحی که بعدها بصورت یک قطار بی شکل درامد با واگتهای بی ریخت که در واگنهایش بخشی از برنامه کودک پخش میشد. نه اینکه اون طرح کپی  طرح من بود! نه! بیشتر بخاطر اون طرحی که تو ذهن من بود و میخواستم با اون برای خودم اعتباری کسب کنم و این که بارها از تلویزیون پخش  میگردید و شاید فکر میکردم اینجور در باغ! بسویم باز خواهد شد . جوانی بود دیگه با هزار منت کار را به ما دادند ابتدا با تهبه کننده  قراری گذاشتیم  یک جلسه سرپایی چند دقیقه ای  !‌قرار شد عکسهایی از قسمتهایی که میخوایت در آن پخش بشوند و همچنین چند تصویر از کارتونهای خارجی که لابلای برنامه پخش خواهد شد را به ما بدهد و السلام. داستان  را یا بچه هایی که پر در میاورند واز جلو تصاویری از برنامه  میگذرند و در آخر به سمت انبوهی از کاغذهای رنگی می روند و  و کلمه پرپرک شکل میگیرد  تصویب شد صمد غلامزاده  که نقش کلیدی در این کار را داشت استوری بردرا زد و طراحی بک گراند ها به خانم مریم فهیمی ( که در واحد انیمیشن جام جم اون  موقع کار میکرد ) سپرده شد که فوق العاده کار کرد . بک گراندی که کار کرد الحق ارزش داشت آدم قاب کنه بزنه تو اتاق کارش .

ادامه دارد



علیمراد تجربه‌هایش را در اختیار کودکان قرار می‌دهد

عبدا... علیمراد کارگردان صاحب‌نام سینمای انیمیشن ایران در قالب یک کارگاه آموزش انیمیشن تجربه‌های خود را در اختیار کودکان و نوجوانان قرار می‌دهد.

       کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان از جمله مراکزی است که با سابقه نزدیک به 40 سال فعالیت در این عرصه نقش به سزایی در رشد و گسترش این هنر در جامعه و کسب موفقیت‌های داخلی و بین‌المللی در مجامع خاص هنر انیمیشن ایفا کرده است.

       کارگاه انیمیشن کانون در سال‌های گذشته تعدادی از چهره‌های صاحب‌نام امروز این عرصه را تحت آموزش قرار داد که خود علیمراد و هنرمندان شاخص دیگری همچون وجیه‌ا... فردمقدم در میان هنرجویان آن کارگاه قرار داشتند.

       برپایی کارگاه انیمیشن در کانون با هدف آموزش علاقه‌مندان و کمک به رشد و فراگیر شدن این هنر تأثیرگذار در میان خانواده‌ها از بهار امسال کار خود را در مرکز آفرینش‌ها به سرپرستی عبدا... علیمراد آغاز کرده است.

       کارگردان صاحب‌نام فیلم‌های شاخصی همچون «بهادر»، «یکی کم است»، «سپید بالان» و «قصه‌های بازار» که آثار هنری او در جشنواره‌های بین‌المللی و داخلی جوایز متعددی را کسب کرده است در این کارگاه در سه سطح کودکان، مقدماتی و پیشرفته، علاقه‌مندان را با هنر انیمیشن آشنا می‌سازد.

       این کارگاه‌ها با دو تکنیک عروسکی و نقاشی متحرک به صورت جداگانه برگزار خواهد شد.

       به گفته علیمراد در سطح کودکان برای فراگیری هر یک از این دو روش 12 ساعت، در سطح مقدماتی 15 ساعت و در سطح پیشرفته برای عروسکی 21 ساعت و برای نقاشی متحرک 18 ساعت آموزش پیش‌بینی شده است.

       مرکز آفرینش‌های فرهنگی،هنری کانون واقع در خیابان حجاب درنظر دارد این کارگاه‌ها را با شیوه‌های‌دیگر ساخت فیلم‌های انیمیشن توسط هنرمندان صاحب‌نام دیگری مانند وجیه‌ا... فردمقدم و هادی یقین‌لو گسترش دهد.

به گزارش روابط عمومی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، این کارگاه برای نخستین بار در سال‌های اخیر توسط کانون در مرکز آفرینش‌های فرهنگی و هنری برپا می‌شود و در آن عبدا... علیمراد خالق انیمیشن «قصه‌های بازار» کودکان، نوجوانان، جوانان و علاقه‌مندان به فراگیری این هنر را با تجربه‌های ارزشمند خود طی بیش از 30 سال فعالیت در این عرصه آشنا می‌سازد.

فراخوان آثار انيميشن براي سيكاف 2008!

...


نمايشگاه و فروشگاه (بازار!) آثار انيميشن سيكاف (فستيوال بين‌المللي كارتون و انيميشن كره) در حالي كه در اقدامي مذبوهانه قصد دارد بخيال خود هفتمين سال برگزاري خود را اعلان كند، همانطور كه گفته شد در اقدامي مذبوحانه اقدام به فرآخوان آثار انيميشن از آسيا كرده است؛
اين نمايشگاه معلوم‌الحال بيشتر بدنبال آثاريست كه در جذب بازار موفق خواهند بود! و همونطور كه گفتيم برخواسته از آسيا باشند؛

راه يافتگان به راند نهايي اين نمايشگاه به گفته مسئولان خائن آن نه تنها در برابر چشمان سرمايه‌گزاران و خريداران آثار انيميشن نمايش داده خواهند شد( خودشان نه‌ها خداي‌ناكرده! اثرشان!) بلكمم ميتونن فرصت ديدن خريداران و سرمايه‌گزاران كره‌خر! اِه! نه ببخشيد! تكرار ميكنم! بلكمم ميتونن فرصت ملاقات با خريداران و سرمايه‌گزاران كره‌اي و اونور‌آبي (دقيقا به همين واژه اشاره كردن كره***ها!) را هم بدست بيارن!
لازم به ذكر است كه سيكاف از طرف آسيفاي جنايتكار هم تاييد شده كه خود نشاني ديگر بر كتاب افتخارات طلايي ما ميافزايد!
ضمنا لينك سايت (SICAF (Seoul International Cartoon & Animation Festival هم در ليست پيوندهاي روزانه درج شد.
در پايان ضمن اعلام برائت از مجرمين، از برندگان احتمالي اين جشنواره تقاضا دارم مارا از دعاي خير خود دريغ نفرماين و به ويژه پورسانت ما را فراموش نكنند!

با تشكر از آسيفا، سيكاف، تيك‌آف، ميك‌آپ و آمريكاي جنايتخوار و باقي عوامل صحنه!



قربون‌شوما، ميم

http://armand.blogfa.com/

مصاحبه ای کاملا انیمیشنی با جمال رحمتی (اختصاصی کارتون3000)

بر آن هستیم تا در قسمت ستون آزاد سایت هر ماه مصاحبه ای را با یکی از هنرمندان ، اساتید و صاحب نظران عرصه انیمیشن انجام دهیم. با خبر شدیم جمال رحمتی هنرمند موفق در عرصه کاریکاتور ، مشغول ساخت یک سریال انیمیشن می باشد. به این بهانه با ایشان مصاحبه ای کاملا انیمیشنی را ترتیب دادیم. گفتنی است جمال رحمتی متولد سال 1351 - زنجان است و دارای مدرک کارشناسی  گرافیک از دانشگاه هنرهای زیبا وهمچنین دارای کارشناسی ارشد انیمیشن از دانشگاه هنر تهران است . وی هم اکنون علاوه بر فعالیت در زمینه کاریکاتور و انیمیشن ، در دانشگاه سوره تکنیک های تصویر سازی را تدریس می کند.  متن کامل مصاحبه با ایشان را در زیر می خوانید :

              

با سلام و تشکر از شما آقای رحمتی که دعوت ما را قبول کردین ،  اجازه می خواهم که بی مقدمه یک سوال طرح کنم ، چی شد که از دنیای پر هیاهوی کاریکاتور به عرصه انیمیشن وارد شدید؟

با سلام خدمت شما و مخاطبان عزيزتان که احتمالا بعضی از آنها از دوستان من هستند.  بايد بگم که کاريکاتور و انيميشن ربط مستقيم به هم دارند . من چند سالی بعد از شروع فعاليتم در زمينه کاريکاتور انيميشن را  به پيشنهاد دوست خوبم  کيارش زندی شروعکردم واز همان آغاز  تمام پروسه توليد انيميشنرا (از ابتدا تا انتها ) ، به استثنای مراحل اجرای کامپیوتری،  به ما سپرده بودند همین عامل باعث گردید تا شناخت خوبی از این کار پیدا کنم. اما وقتی شروع به تولید  حرفه ای انیمیشن کردم که مجموعه ای از نشریاتی که در آنها کار می کردم تعطیل شدند وآن دوران مصادف شد با اختلاف مختصری بین  بنده و مدیر مسئول نشریه توانا (نشریه ای که با کوشش و پیشنهاد من به صورت کاریکاتوری منتشر می شد )  که منجر به بیکاری کامل من گردید. به همین دلیل تصمیم به تولید انیمیشن به صورت مستقل گرفتم.

پس فکر می کنید عوامل مادی هم در گرایش حرفه ای شما به انیمیشن تاثیر زیادی داشته است؟

قاعدتا همینطوره. چون هیچ وقت یک کاریکاتوریست نمی تونه متکی به درآمد کاریکاتور باشه و من هم از این قائده مستثنی نیستم. نزدیک ترین رشته به هنر کاریکاتور هم ( که یه کاریکاتوریست می تونه به راحتی از پس اون بر بیاد ) انیمیشن هستش. اگر در دنیا هم نگاه کنید کاریکاتوریست های زیادی رو می بینید که به این هنر ( پویانمایی ) رو آوردن. در کل این دورشته خیلی به هم نزدیک هستن ، مخصوصا اینکه در کاریکاتور چیزی به اسم کاریکاتور دنباله دار ( کمیک استریپ ) داریم که خیلی به انیمیشن نزدیکه.

 راجع به پروژه انیمیشنی که در دست تولید دارید بیشتر بگید؟

نام  این پروژه "هرمز و دلاوران کشتی خورشيد" هست که با  تکنيک کات اوت کامپیوتری  و با تایم 130 دقیقه ( 13 قسمت 10 دقیقه ای ) به سفارش مرکز فرهنگی و هنری صبا در حال انجام است .  من به عنوان کارگردان انيماتور و طراح بک گراند  هستم و هادی رحمتی (برادرم) به عنوان دستیار کارگردان، طراح کاراکتر و استوری برد با من همکاری می کند. بهزاد خداپرستی به عنوان نويسنده فيلمنامه، مهدی بقائيان به عنوان مدیر دوبلاژ و ديويد گالوسيان به عنوان آهنگساز دیگر عوامل تولید این مجموعه هستند.البته مجری طرح این کار صدا و سیمای مرکز خلیج فارس ( هرمزگان) می باشد .

چی شد که با  صدا و سیمای مرکز خلیج فارس کار کردید؟

واقعیت اینه که آقای بهزاد خداپرست که نویسندگی فیلمنامه این کار را بر عهده دارن ، از دوستان قدیمی دوران دانشکده من بودند و  ساکن بندرعباس هستن. ایشان فیلمنامه جذابی نوشته بودند  که  واقعا تازگی داشت . بعد هم  پیشنهاد انجام اون رو به من دادند و من هم پذیرفتم.

من مشتاق شدم کمی راجع به داستان فیلم بدانم!

 داستان این سریال در یکی از بنادر جنوب ایران رخ می دهد . به این شرح که پسر کوچکی به نام هرمز نا خواسته وارد سرزمين شاه پريان می شود . شاه پريان از او مي‌خواهد طلسم اهريمن رو كه پري‌ها را به صورت مورچه درآورده بشكنه. برای اینکار هرمز بايد مسير جزيره را طي و سعي كنه تا اهريمن را شكست بده. در این راه گروهی با او همراه میشوند و به این ترتیب او مامور نجات سرزمين شاه پریان می شه و    ... .

باید بگم که جذابترین قسمت داستان برای من این بود که بر خلاف خیلی فیلمها که افراد کارکشته با هم جمع می شوند و به یک هدف دست پیدا می کنند ، در این فیلم یک گروه افراد دست و پاچلفتی با قهرمان فیلم همراه می شوند ولی در نهایت به نتیجه مطلوب می رسند. در کل متن فیلمنامه خیلی طنز بود و قابلیت های زیادی برای کارکردن داشت. الان هم کار بعد از یک سال و نیم تقریبا تموم شده و در مرحله صداگذاری هستش.

 

پس ما هم مشتاقانه منتظر دیدن این اثر زیبای شما هستیم . حالا اگر مایلید  کمی درباره روند فنی انجام پروژه و نرم افزارهای بکار رفته برای ساخت آن توضیح بدید؟

بله .روال اين کار بدين صورت بود که ابتدا کاراکتر به صورت دستی توسط هادی (برادرم) طراحی و سپس در نرم افزار CorelDraw  به صورت مفصلی  تبدیل می شد . بعد  آن را به صورت تصوير در فتو شاپ وارد می کردیم و سپس آن را به3DMax  اکسپورت گرفته  و در آنجا به صورت حجم می ساختیم و متريال بر روی آن قرار می دادیم . Animate( انیمه کردن ) همدر همين فضا انجام می شد .

آیا این اولین کار شما به سبک کات اوت است؟

نه اولين کار من به اين سبک نيست.قبلا هم کار پروژه فوق ليسانسم را با اين تکنيک انجام داده ام و همينطور ۱۳۰ قسمت انيميشن ۳۰ ثانيه ایبرای شبکه خبر کار کردم که در واقع یک طرح روزپخش بود ، یعنی نصف روز  کار می شد و بعدازظهرها برای پخش می رفت.

 آیا همه کارهای شما به سبک کات اوت بوده؟ 

نخیر. کارهايی که ازسال ۷۴ تا 82 توليد و يا انيمه کرده ام عمدتا دوبعدی وبخشیاز آنها هم سه بعدي  بوده است. ولی بايد بگم که تکنيک کات اوت رو ( به خاطر پر حرکت  و جذاب بودن و همچنین سرعت بالای تولید به این سبک )  بسيار دوست دارم.

حالا می خوام یه کم سوالات رو سخت تر کنم ! ، به نظر شما آیا صنعت انیمیشن در ایران حرفه ای است؟ چرا؟

من فکر میکنم حرفه ای نیست ولی به سمت حرفه ای شدن پیش میرود. چون وقتی می توانیم بگوییم ( این صنعت ) حرفه ای شده که دارای بازده اقتصادی برای سرمایه گذار داشته باشد. درواقع به انیمیشنی که تولید بشه و بازار خودش را پیدا کنه و بازده مالی داشته باشه میشه گفت حرفه ای و نه فقط الزاما به کاری که  یک سری قوائد بصری و حرفه ای در اون رعایت شده باشه.

نظر تان  درباره کیفیت نظام مدیریتی در سازمانهای متولی انیمیشن ایران چیست؟ فکر میکنید چه ایرادات عمده ای به عملکرد این گونه سازمانها در حیطه انیمیشن ایران وارد است؟

برای من که سالهای قبل از پيدايش صبا را به ياد دارم تا حدود  زيادی راضی کننده است اما همه می دانند که هزينه ای که برای توليد انيميشن پرداخت می شود قابل مقايسه با اين رقم در کشورهای پيشرو در اين زمينه نيست. به عنوان مثال در امریکا برای ساده ترین انیمیشن دقیقه ای 10 هزار دلار هزینه میشود . این در حالی است که مثلا هنرمند مطرحی مثل حمید بهرامی ، زمانی که در ایران و در شرکت بامداد تولید مجموعه ای فوق العاده حرفه ای و خوب را برعهده داشت، مبلغ ناچیزی را برای ساخت آن دریافت می کرد که اصلا قابل مقایسه با رقم پرداختی (حتی برای انیمیشن های بسیار سطح پایین) در آن کشورهای پیشرو نیست .طبيعتا مديريت انيميشن در ايران بايد به گونه ای باشد که بتواند خود را با پيشرفت سريع اين هنر در ايران هماهنگ سازد و بنده به اين امر بسيار خوشبين هستم.

 چرا هنوز بازار ساخت فیلمهای سینمایی پویانمایی  در ایران رونق نگرفته؟ واساسا پتانسیل انجام چنین کارهایی را در ایران تا چه اندازه می دانید؟

به نظر من پتانسيل اين کار موجود است ولی ما در سيکل معيوبی قرار داريم .سرمايه گذار از برگشت سرمايه ی خود اطمينان ندارد به همين دليل سرمايه گذاری نمی کند.از طرفی توليد انيميشن سينمايی نيز نياز به سرمايه گذاری قابل توجه دارد.کارهايی هم که در اين زمينه صورت گرفته است در آنها به مخاطب جهانی توجهی نشده است . هرچند نمی توان ۱۰۰۰ برابر کمتر از هزينه جهانی توليد انيميشن پرداخت و برابر با کيفيت جهانی از آن انتظار داشت!

برای حل این مشکل چه باید کرد؟

 برای حل اين مشکل دولت باید به عنوان متولی فرهنگ و هنر کشور بدون در نظر گرفتن بازگشت سرمايه وارد عمل شده و تيم هايی را که توان توليد در اين زمينه را دارند شناسايی کرده و از آنها برای توليد آثار سينمايی انيميشن فاخر پشتيبانی نمايد.

چرا دولت؟ یعنی از دست سرمایه گذاران بخش خصوصی کاری ساخته نیست؟

دولت رو من به این دلیل اشاره کردم که شروع این حرکت ریسک پذیری مالی زیادی می خواد. به عنوان مثال همین انیمیشن های راهنمایی و رانندگی ( ساخته بهرام عظیمی )  را در نظر بگیرید ، از وقتی که این سری کارها پخش شده بسیاری از سازمانها متوجه شدند این رشته هنری قابلیت بالایی برای ارتباط با  مردم جامعه دارد . به همین دلیل میزان سفارش کارهای مشابه کار نیروی انتظامی زیاد شده و  تقریبا هر ارگانی در هنگام سفارش کارهای تلویزیونی این الگو را مثال می زند. یک چنین گام مثبتی باید در کار سینمایی هم برداشته شود. این باعث می شود سرمایه گزار متوجه شود برایش بازده دارد و به سمت این کار بیاید.

یعنی باید منتظر یک سوپر قهرمان در عرصه سرمایه گزاری سینمای انیمیشن ایران بود؟

ببینید ، در زمینه تلویزیونی نیروی انتظامی قهرمان مورد نظر بود . در وادی سینما هم باید یک تهیه کننده دولتی پا پیش بگذارد، چون تهیه کننده خصوصی این ریسک را نمیکند و راههای بهتر و مطمئن تری برای بازگشت سرمایه اش پیدا می کند. درکل در همه دنیا اینگونه است که باید متولیان فرهنگی یک کشور دید بازی نسبت به هنر داشته باشند و برای انجام چند کار خوب و پیشگام ، سرمایه گزاری بدون چشم داشت به بازگشت انجام دهند.

به عقیده شما در صورت تامین فاکتور مالی لازم ،  بسترهای دیگر انجام چنین کار بزرگی فراهم است؟

 مطمئنا ما عوامل و هنرمندان خوب داریم ولی جهت دهی درست سرمایه دولتی را نداریم. مسئله این است که اگر روزی قرار باشد هزینه ای صرف این کار بشود ، باید این سرمایه گزاری بدون رانت باشد. باید با نظارت صحیح و طبق قائده یک تیم (کاربلد) جمع شود. به عنوان مثال من اطلاع دارم یکی از ارگانها چند سال پیش مجموعه انیمیشنی را با مبلغ نجومی به افرادی سفارش داده است ( که این کاره نبوده اند) و هنوز هم بعد از چند سال خبری از انجام این پروژه به گوش نمی رسد.

البته برای نتیجه گیری مناسب در این کار باید یک دیدگاه کلی تر هم داشت و تنها به مخاطب جغرافیایی خود بسنده نکرد. به عنوان مثال امروزه بسیاری از  کارهای موفقی که در امریکا تولید می شود،  در چین و روسیه و اوپا و ایران هم همان اندازه مخاطب می تواند داشته باشد. حتی در زمینه های مذهبی هم فیلمی مثل " پرنس مصر " میسازند که علاوه بر پیام رسانی مناسب ، قدرت جذب تماشاگر بالایی دارد. ولی در کارهای وطنی عمدتا این دیدگاه رعایت نمیشود و اکثرا به تعداد مخاطب محدود بسنده میشود. هرچند قبول دارم که محدوده فعالیت ها در سینمای ایران ( نسبت به رقبای خارجی )  بسیار محدود است ، ولی من معتقدم در این شرایط هم میشود کارهای خوبی انجام داد چرا که خلاقیت در فضاهای محدود رشد پیدا میکند. مثل رشد هنر کاریکاتور در کشور های تازه استقلال یافته از شوروی سابق.

 

وضعیت نظام آموزشی این هنر  و همچنین نشر کتابهای تخصصی  پویانمایی در شرایط فعلی به نظر شما راضی کننده هست؟ چرا؟

مسلما نه. کتابهایی که داریم خیلی محدود هستند  و از طرفی  در نظام آموزشی دانشگاهی این رشته هم ایرادات زیادی به چشم میخورد. از این جمله میشود به نبود منابع خوب و قابل قبول برای تدریس اشاره کرد و حتی بی ربط بودن ترتیب ارائه دروس هم مزید علت است. مثلا واحد درسی تولید ترم دوم ارائه میشود و کارگردانی ترم چهار! . یعنی شما قبل از آنکه اصول کارگردانی فیلم را بدانید باید فیلم بسازید. 

در زمینه نشر هم باید اشاره کنم که به نظر من باید اول نیازسنجی کرد که برای تولید یک انیمیشن چه دانش هایی لازم است و بعد اقدام به جمع آوری و ترجمه منابع مورد نیاز کرد. به عنوان مثال در زمینه انیمیشن 3 بعدی اکثر کتبی که موجود است تنها توسط مهندسان کامپیوتر نوشته شده و نه توسط یک فیلمساز و یا یک هنرمند این رشته . حتی به نظر من باید بررسی کنیم که بر روی چه شاخه هایی از انیمیشن با توجه به مطالبات مخاطبان سرمایه گذاری کنیم. مثلا ببینیم که تولید به سبک دو بعدی هنوز مخاطب دارد یا نه و بعد باقی برنامه ریزی های خود را طبق نتایج اینگونه بررسی ها انجام دهیم .

حالا باز بر میگردیم به خودتون و اینکه چه برنامه هایی برای ادامه فعالیت در عرصه انیمیشن دارید؟

احتمالا  پروژه شبکه خبر را ادامه خواهم داد  و از طرف مرکز گیلان هم توسط آقای ابراهیم یار ( که تهیه کنندگی پروژه شبکه خبر من را هم برعهده دارند)،  مجموعه ای ۲۶ قسمتی به من پیشنهاد شده است اما هنوز قطعی نیست. 

کار جشنواره ای هم در دست دارید؟

دوست دارم یکی بسازم و الان هم یک ایده دارم که در فکر انجامش هستم. البته جند سال پیش یه کار به نام " جنگ  و زندگی " به جشنواره کودک و نوجوان اصفهان ارائه دادم که تا مراحلی هم بالا رفت.

انیمیشن مورد علاقه شما در دوران کودکی  و همچنین در بین فیلم های تولیدی سینمایی اخیر کدامند؟

راستش خیلی انتخاب کردن سخته ! ولی از انیمیشن های قدیمی میتونم از "تنسی تاکسيدو و چاملی  -  پلنگ صورتی -  خانواده دکتر ارنست -  مهاجران -  سندباد  -  پینوکیو" و از کارهای اخیر انیمیشن به "راتاتویی " یا همان موش آشپز اشاره کنم.

ممنون از اینکه وقت خودتون رو در اختیار ما قرار دادین.

من هم از شما تشکر میکنم .

 

مصاحبه از : مهناز یزدانی ( 21 بهمن 1386)

تنظیم و ویرایش : حسین نظرپور

اختصاصی سایت کارتون 3000 ( انتشار با ذکر منبع بلا مانع است)

 

   + سید علیرضا گلپایگانی - ٥:۱٩ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱۱ بهمن ۱۳۸٦