انیمیشن از نگاه گلپایگانی


نگاه علیرضا گلپایگانی به انیمیشن ایران و جهان

هفته سوم مهر ۸۶

نه !هنوز یادم هست ...

زمان  زیادی  از جلسه و دیدار  با دانشجویان در باره  کیفیت آموزش و سطح کلاسها  نگذشته است .موضوع جدیدی نیست  و شاید  هم زمانی که برای بحث و گفتگو  گذاشته ایم هم  کم باشد .شاید انتظارم زیاد  بوده ! زمانی که فکر میکردم با حضور در آموزش میتوانم تغییری ایجاد کنم ! واحدهای  کمبود  را جایگزین واحدهای پیش نیاز کردم! چرا که دوره کارشناسی نداشت و هر کسی از هر رشته ای که  به دوره قدم میگذاشت باید همه واحدهای ارائه شده را  پاس میکرد . دانشگاه رقیب ( تربیت مدرس ) با تغییری ناگهانی کلیه واحدهای پیش نیاز را حذف کرده  داست ! ( شاید اینگونه بشود از تاخیر فارغ التحصیلی دانشجویان کمی کاست !‌). و ما برعکس  سیستمی را برگزیدیم که کمبودهای دوره را با واحدهای  جور واجور  جبران میکردیم . واحدهای چون ساخت عروسک مفصلی - طراحی کاربردی ۱ و ۲ - کامپیوتر ۱ و ۲ - چهره سازی تجسمی - و ...

 سال ۷۱ وقتی سر کلاسهای انیمیشن  نشستم وسر تا پا شوق و تشنه یاد گرفتن بودم را فراموش نمیکنم. اما این شوق خیلی زود فرو نشست ! زمانی که کلاسها نامنظم و اساتید  همگی تجربی بودن و شیوه های نامتعارف مثل کلاسهایی که استاد درس نمی داد و فقط به سوالها پاسخ می داد و اگر بچه ها (‌با زیرکی ) سوال نمی کردند کلاس تعطیل میشد!

کارگاههایی که با لایت باکسهای  قدیمی و بدون چراغ تزئین شده بودند و استاد از شاگرد زرنگ کلاس میخواست که مشکلات طراحی  بچه های دیگر را برطرف کند.

کلاسهایی که با خاطرات  دوران طلایی کانون پرورشی فکری کودکان و نوجوانان پر شده بودند و  چشمان  گرسنه ما را سیراب نمیکردند .  اولین  توصیه اساتید تغییر رشته بود و اینکه انیمیشن در ایران تمام شده و اینکه هیچیک از دانشجویان حاضر در کلاس شناخته شده نیستند و اینکه چرا پا به این عرصه گذاشته اند!! عجب روحیه ای میخواست  مقاومت کردن ! نه !یادم هست هنوز...

کلاسها که  با بحث و گفتگو دانشجویان گرم میشد  . و می فهمیدم که اگر میخواهم چیزی یاد بگیرم فقط و فقط باید معلم خودم باشم . این نه بخاطر نابلدی اساتید بود که روش استاد شاگردی و کارگاهی و تجربی بودن این  شرایط را بوجود می آورد. برخی از دانشجویان که توفیق این را میافتند که  چند صباحی در کارگاههای خصوصی اساتید به  کارآموزی بپردازند  از دیگران پیشی می گرفتند .

استاد و دانشجو درگیر زن و بچه و شوهر داری و تامین زندگی ...کلاسها تق و لق و نمره های عجیب و غریب. استاد ی به همه  به مساوات!  بدون امتحان ۱۶ می داد و اگر کسی داوطلب امتحان می شد پس از آزمون نمره ۱۴ می گرفت ...نه! هنوز یادم هست...

پایان نامه ها  و  ...موضوعات گردآوری شده و فیلمهای کوتاه کوتاه تجربی و  گاه بدون داستان و صدا و موسیقی ...جلسات بدون تماشگر و نمره های بالا و پایین ..گروه بدون مدیر  و بدون حتی یک اتاق مستقل و نه حتی یک فضای تخصصی آموزشی و نه  حتی یک کامپیوتر...

نگاه تحقیر آمیز دیگر گروهها را نسبت به خودمان می دیدم و اینکه اصلا چرا تو دانشکده سینما هستیم و ندادن امکانات  حتی در حد یک ویدیو و تلویزیون ...و برخی کلاسها با نمایش فیلمهای بلند کارتونی پر میشد و ....

هیچوقت نمی خواهم ارزش و منزلت اساتید را کم کنم آنان بزرگانی بودن که در تولید دست توانایی داشتند و این را تجربه هایشاندر تولید  گواه میداد . اما کلاس درس و روشهای آکادمیک باید گونه دیگر ی می بود... و  افکار  مختلفی که اگر میشد چه میشد..و خیلی رویا پردازی های دیگر...

و زمان گذشت ...

وقتی مدیریت گروه را پذیرفتم. تمام  تمرکزم را بر روی اصلاح و شرایط  متفاوت گروه قرار دادم. خرید تجهیزات و به راه اندازی کارگاههای تخصصی طراحی و کامژیوتر . کارگاه ساخت عروسک به ممد استاد سماکار در حال شکل گیری بود. گرچه در نظر اول قراردادن دانشجویان در ژشت دستگاه تراشکاریو جوش غیر ممکن به نظر میرسید و در واقع هم هیچگاه دانشجویان به این مرحله نرسیدند و زحمات اصلی به دوش خود سماکار قرار گرفت اما  اتفاق  خوب آن بود که درگیر شدن دانشجویان در همان ۵۰ درصد ساخت آنان را به  عروسکهای ساخته شده علاقمند میکرد و این چیز کمی نبود . کارگاه طراحی تا زمانی که دانشجویان از آن استفاده میکردند برقرار بود یاد خان فائزّه فیض بخیر که سردمدار اداره کارگاه طراحی بود . اما با  فارغ التحصیل شدن ایشان کارگاه بی رونق شد و دانشکده به علت کمبود جا برا ی کلاس آنرا از گروه بازپس گرفت.

حق التدرس های ناچیز مرا شرمنده دوستانی میکرد که بر سرمن ( نه دانشجویان! ) منت میگذاشتن و در ازای ساعتی ۱۵۰۰ تومان در سالهای نجندان دور و چیزی حدود ۲۷۰۰ تومان در  سالهای اخیر زحمت درس دادن را به جان می خریدند( باورتان نمی شود !؟).

شرایط جدید با پذیرش دانشجویان شبانه شدت گرفت . دانشجویانی که ظاهرا برای افزایش پذیرش در دوره و ارتقا امکانات  دانشکده صورت گرفته و بو  ولی در باطن هیچگونه ( با تاکید ! ) تغییری در امکانات گروه و یا بالا رفتن حق التدریسها رخ ننمود!. اما حساسیت دانشجویان نسبت به نبود امکانات و یا نامنظم بودن کلاسها شدت گرفت و همچنان نیز باقی است . مدیر گروه باید پاسخگوی همه  کمبودها باشد از خرابی کامپیوتر تا نیامدن استاد که هزینه رفت و آمدش بیش از نیمی از دست مزدی است که به او پرداخت میشود .بر خلاف شایعات مربوطه به افزایش سرسام آور دستمزد استادان رسمی  ! دریافتی یک استاد تمام وقت ( با تاکید !) با حدود ۱۲ سال سابقه تدرس چیزی نزدیک به ۴۰۰ هزارتومان است .و باید توجه داشته باشیم که کلیه پایان نامه هایی که اساتید رسمی بعهده میگیرند  بدون حتی یکریال  هزینه راهنمایی  می باشد ( باور نمی کنید !؟)... همش صحبت پول و ترزسهای مالی شد..بد است ! نه؟ ما که برای  ارزشهای مادی  اینجا نیامده ایم ! آمده ایم ؟... کی باید جوابگو دانشجویی باشد که هزینه تحصیل خودش را باید با کار و یا همچنان از خانواده تامین کند و در ازا کلاسهای نامنظم و یا با طرح درسهای نامعلوم تحویل بگیرد!و بگونه ای هنوز هم زیر منت باشد که همینها هم به سختی  تامین شده است !

ادامه دارد

افطاری در پیلبان

eftari Pilban

هفته پیش به دعوت مجله پیلبان برای افطاری به اتفاق زرین آبادی به آنجا رفتیم .جای همه دوستان خالی - آش رشته و شله زرد باضافه زولبیا بامیه تازه و نان و پنیر و سبزی و یک عالمه چای  در کنار   اسفندیار احمدیه .عبدالله علیمراد . امیر محمد دهستانی . بابک نکویی . امیر سحر خیز . وحید نصیریان . حسین ضیایی . فرخ یکدانه . شاکری .امیر داوودی و همسرشان خانم صابری . حسین پویا . کاویان راد .محمد علی صفورا .گلمحمدی و...      میزبانمان جناب آقای علمداری .

پس از افطار بحث و گفتگو در باره پیلبان گذشته حال و آینده ... 

نکته ای در جلسه به گوش رسید که شاید چنین نشریه ای  با موضوع تخصصی یعنی انیمیشن شاید هیچ جای دنیا  برای مخاطب عام منتشر نمی شود! آیا کسی سراغ دارد که مجله ای  برا ی مخاطب عام با موضوع تخصصی انیمیشن منتشر شده باشد!

و اگر برای متخصصصین است مثل بسیار از نشریات انیمیشن پس چرا اینگونه است !؟

دوستان نظر بدین

بخشی دیگر از مهمانی افطار:

استاد احمدیه در میان دوستان

alimorad

استاد علمیراد و دیگر دوستان

دهستانی و کاویان راد مبهوت گفتگو دیگران !

http://i20.tinypic.com/2lkxoc3.jpg

اسباب کشی در حرکت کلیدی

سر و حال قبراق در محل جدید شرکت!

انیمیشن‌های منتخب جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند 

آثار پویانمایی منتخب بخش‌های سینمای ملی و سینمای جوان بیست و چهارمین جشنواره ملی و دوازدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران معرفی شدند.
به گزارش «پايگاه خبری فيلم كوتاه» به نقل از روابط عمومی جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران ، هیات انتخاب جشنواره ۴3 اثر را برای بخش مسابقه نگاه ملی و 1۴ اثر را برای بخش مسابقه سینمای جوان جشنواره انتخاب كردند.
آثار پویانمایی بخش مسابقه نگاه ملی
توکه ماه بلند در آسمانی (علی خائف/شیراز)، محمد حسین شهریار (مریم صلح کننده /تهران) دو زیست (جمال اسکویی/شهرکرد)، من راه خانه‌ام را بلد نیستم (پژمان علی پور/مهاباد)، خواب (علی‌رضا چیتایی/تهران)، هفت سین (سعید پنجی/ بروجرد)، همدمی شاید مرا و هیچ (فاطیما یثربی/تهران)، خدا با ماست (سعید پنجی/ بروجرد)، جمع و تقسیم (سلمان باهنر/ نجف آباد)، سحر نزدیک است (بهرام عظیمی/تهران)، حس نامرئی (طناز پریشانزاده/ تهران)، تلخ و شیرین (جواد رمضانی/بوشهر)، آن کس که مادر است (فرهاد علی‌زاده /اردبیل)، بی‌باک (فریبرز پوریایی/رشت)، مورچه خودخواه (بهزاد مظاهری)، ذکری(عارفی/کرمان)، قلعه بیداد (امیر مهران/ تهران)، لابیرنتا (امید خوش‌نظر/تهران)، بدون شرح (علی احمدی/تهران)، تجربه (توران کولیوند/کرمانشاه)، روباه و کلاغ (محسن شیری/همدان)، سلطان (مهدی قاسمی/کاشمر)، سیانوزه (رخساره قائم مقامی/تهران)، آلام
(امیر سحرخیز/ تهران)، رویای شیشه‌ای (حسین اکرمی/کاشان)، عروسک گمشده (معین صمدی/ تهران)، گرسنگی کشیدن در شکم نهنگ (مهدی زرین قلمی/تهران)، کیکاووس جنگل (کیارش زندی/تهران)، جنگ‌ساز (حیدریان و پیکان فر/تهران)، بیرون فنجان چای (حسین ضیایی/ تهران)، ویلیام تل (شیدا توکلی/تهران)، بی‌ابتدا (سعادت رحیم‌زاده/تهران)، بادکنک سارا (مجید پناهی/قزوین)، مثلث (سهیلا جولایی/تبریز)، من یک پلیس عاشقم (موسوی نژاد و قاسمی/ کاشمر)، بازگشت (غلامرضا نعمت پور/خرم آباد)، راز نو (سعید شاهوردی/خرم آباد)، رهایی (حسین علی‌شاهی/زاهدان)، کابوس (مصطفی توفیقی/کاشان)، آخرین ترانه دختر همسایه (ماشااله محمودی/سنندج)، قفس (راحله قاسم‌پور/تبریز)، شب بود (مریم کریمی/قزوین) و شب رنگی (حسین معماری/تهران).

آثار پویانمایی بخش مسابقه سینمای جوان
بند (ابوالفضل کمرکی فراهانی/تهران)، ذوالجناح (رامین رهبر و عین القضاتی/همدان)، سفیر (علیرضا عین القضاتی و رهبر/همدان)، لامپ (داود اشرفی/تبریز)، سلام (فتانه بلوریه/ تهران)، ابراهیم در آتش (فاطمه نصیری فرد/قم)، هزار و یک شب (هدا مسعودی/تهران)،  پیک نیک (سیمین علی عسگری/اصفهان)، در خانه ما (مریم کشکولی‌نیا/تهران)، کاغذها (آزاده دهقانی/تهران)، قرمز یا خاکستری (سمانه ممتازمند/ تهران)، شوگولی (حسین صفار زادگان/تهران)، مرغ آزاد (شیما تایکندی/تهران) و ده فرمان (مرضیه خدیوی/تهران).
گفتنی است بیست و چهارمین جشنواره ملی و دوازدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران از 22 تا 27 آبان ماه در تهران برگزار می‌شود

سایت فردریک بک

http://www.fredericback.com/

   + سید علیرضا گلپایگانی - ٤:٠۳ ‎ب.ظ ; دوشنبه ٢۳ مهر ۱۳۸٦