انیمیشن از نگاه گلپایگانی


نگاه علیرضا گلپایگانی به انیمیشن ایران و جهان

ما استادی بيش نيستیم!

  • دوستان محبت دارند! کاريش هم نميشه کرد.بخاطر اين همه لطف و عنايت که باعث شرمندگی شد تصميم  بر آن کرديم که برای درس عبرت هم که شده چند درسی را علاوه بر دروس ديگر که طی گذر عمر  به هر کس و ... می دهيم .اينبار بصورت مدون و از باب  فراموش نکردن که بدانيد و آگاه باشيد که اين دروس را از زبان اينجانب که در کسوت استادی پشتک  وارو می زنم می شنويد و آن را همچون گوهری گرانبها تا به آخر عمر تو صندوقخونتون نگاه داريد .که از باب باز کردن مشکلات کارساز نخواهد بود که اگر بود خود بدان می آويختم! اما درس اول:
  • سعی کنيد مرتب خود را بالاتر  از ديگران ببينيد و  هميشه از همان زاويه به ديگران بنگريد! اين  دوای درد  دوست و دشمن است  !آه اگر می دونستيد....همش صوده! اونم چه صودی! اگر باور نمی کنيد از خودم بپرسيد!‌آخه می دونين که من استادی بيش نيستم....

در س دوم باشه واسه بعد....خوبيت نداره آدم يهويی آبرو خودش رو ببره...

آقا من معذرت ميخوام..بدينوسيله از آقا ميرزا ممنونم...کمی داغ کردم..از ضعفه! کاريش هم نميشه کرد...چشم خودم رو کنترل می کنم...
خانم سعيدان عزيز هم ممنون که يادداشت گذاشتين..ايهام درس اول  به يادداشتی برميگرده که دوستی در پيغامهای گذشته برای من گذاشته بود. سعی می کنم  درسهام خالی از ايهام باشند. باز ممنون.

   + سید علیرضا گلپایگانی - ٥:٠٠ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۱۱ امرداد ۱۳۸۳