انیمیشن از نگاه گلپایگانی


نگاه علیرضا گلپایگانی به انیمیشن ایران و جهان

گله !

Salam

 

1 matne kheili toolani(moteassefane) baratoon miferestam-midoonam ke ehtemalan tooye weblog ja nemishe, vali harkari kardam nashod kholae taresh konam. Rastesh agar jaye digei bood hatman miferestadam, chon do se rooze dare khafeam mikone!

 

Omidvaran betoonin 1 jaii jash bedin. Va agar jaye digei ham mishnasin- be har haal ettela resooni vazifeye hamamoone!

 

Mesle hamishe mamnoonam.

 

F.Khoshbakht

نخستين جشنواره فيلم كودكان براي كودكان

 

ساعت10دوشنبه شب 9 خرداد ، اتفاقي و در تماسي تلفني با يكي از دوستان، از وجود جشنواره اي در كانون پرورش فكري مطلع شدم- البته كمي دير ، چرا كه روز سه شنبه  مراسم اختتاميه برگزارميشد. با اينحال فرصت را مغتنم شمرده و با تاسي بر مثل :" ماهي را هر وقت از آب بگيري مرده است"، سري به خيابان حجاب زدم. برگزاري چنين جشنواره اي با اطلاع رساني چنين اندك و اهميتي چنين فراوان كه در طول مراسم مكررا بر آن تاكيد ميشد، وادارم كرد ديده ها وشنيده هاي خود را به همراه چند نكته جانبي  براي آگاهي دوستان و همكاران  ذكر كنم.

اول آنكه طبق اطلاعات دريافتي( به زحمت و به كمك آشنايان) ، اين جشنواره كه براي اولين بار در ايران برگزار ميشود، سابقه اي 50 ساله دارد و44 نفر اعضاي محترم مركز بين المللي فيلم كودك براي كودك"Kids for Kids Festival" يا CIFEJ در اين مدت ميهمان ايران بودند. نقل قول از روزنامه جام جم در اين مورد:

  

"چندي پيش نخستين جشنواره فيلم كودكان براي كودكان از افراد گروه سني  6 تا 16 ساله ايراني خواسته بود با در دست گرفتن دوربين هاي خود خلاقيتهايشان را با ساخت فيلم با موضوع ، زمان و تكنيك كاملا آزاد كاملا بروز دهند و آثارشان را براي داوري به دبير خانه جشنواره بفرستند."

 

 كودكان عزيز ايران هم از تمامي نقاط كشور، دوربين هايي را كه در دسترس همه شان قرار دارد  برداشته و به اين درخواست پاسخ دادند. داوران محترم هم از ميان 70 عنوان فيلم ارسالي به دبير خانه، 14 اثر را انتخاب نموده و مورد تقدير قرار دادند. با تمامي اين تفاصيل و حضور در مراسم اختتاميه، نكات و سوالاتي در ذهن اينجانب خطور كرد كه پاسخي برايشان نيافتم- شما دوستان اگر ميتوانيد، كمكم كنيد:

 

اگر واقعا ،اين جشنواره ، جشنواره "كودك براي كودك" است؛ پس چرا حضور كودكان اينقدر ناچيز و كمرنگ بود؟  چطور ميشود در هيات داوران جشنواره اي كه شعار آن و عنوانش چنين است ،حداقل يك كودك هم حضور ندارد؟! يعني هيچ كدام از كودكان ما صلاحيت چنين كاري را ندارند؟ (البته اگر بشود به 15-16 ساله ها را "كودك" خواند- و ضمنا 15 ساله ها صلاحيت راي دادن دارند.).حتي در جشنواره كودكان اصفهان هم –هر چند فرماليته و ؟- گروهي از نوجوانان جزو داوران هستند. ( با اداي احترام و ارادت به تمامي اساتيد و اعضاي هيات داوران).         

 واقعا كودكان در اين جشنواره كجا بودند؟ آيا جشنواره و اعضاي محترم و مديران عزيز توجه نداشتند كه زمان برگزاري ، بدترين زمان براي برگزاري  چنين جشنواره اي است، درست مقارن با زمان برگزاري امتحانات! و كودكان عزيزمان- بخصوص كودكان و نوجوانان شهرستاني- و حتي برگزيدگان ، حداقل براي دريافت جوايزشان هم نميتوانند در جشنواره حضور پيدا كنند.

اصلا تفاوت اين جشنواره با ساير جشنواره ها كه در آنها به قول خودتان ، بزرگتر ها براي كودكان، و به نام آنها فيلم ميسازند، چيست؟ شعار، شعار و فقط شعار.   كداميك در اولويت قرار دارد: حضور و تقديراز كودكانمان، يا صرفا پذيرايي و مراقبت از ميهمانان محترم خارجي؟  اي كاش حداقل از اين فرصت براي بازديد اين عزيزان! از شرايط زندگي ، فعاليت هاي هنري و آموزشي و ... كودكان ايراني استفاده ميشد؛ نه اينكه انگار اين گروه صرفا عده اي توريست هستند كه براي  گردش و تفريح و پذيرايي شدن به ايران آمده بودند! البته خاصيت ما ايرانيها ست كه از مهمان فقط پذيرايي كردن را ميدانيم!    البته گويا اين دوستان در 6-7 روزي كه ايران بوده اند ا ز چند مركز هنري و فيلمسازي هم ديدن كرده اند؛ ولي نميدانم چند تاي اين مراكز" براي كودكان" كار ميكنند و آيا اين گروه محترم اصلا با كودكان ايراني صحبتي هم داشته اند، كارهايشان را ديده اند و از سطح آموزش هاي فرهنگي- هنري آنها در ايران مطلع شده اند يا نه (البته اگر اهميتي داشته باشد).

 

  ..."جشنواره كودك براي كودك" .اين شعار ها چقدر جذاب و گوش نوازند- اي كاش واقعيت داشتند. فكر ميكنم براي رسيدن به اينها هنوز سالها راه داريم.وقتي كه هنوز كودكان(و نوجوانان) را براي بسياري از امور ديگر محق و آزاد نميدانيم، چطور ممكن است در چنين موردي مورد حمايت قرار بگيرند؟(آنهم در عرصه اي كه بزرگسالان و حرفه اي ها هنوز حمايت نميشوند).البته اميد چيز خيلي خوب است و بر جوانان هم كه عيب نيست! خداكند كه شعار ها واقعيت داشته باشند؛ وگرنه از اينهمه ژست هاي و شعارها ، و بريز و بپاش و هزينه اي( كه اگر صرف كلاسهاي آموزشي و يا تفريحي كودكان- حداقل در اوقات فراغت تابستان - ميشد ،چقدر عالي بود.)؛ چيزي عايد كودكان ما نخواهد شد.

 

...بگذريم، بگذاريد كمي هم از مراسم اختتاميه بگوييم:

روز اختتاميه واقعا روز جالبي بود- گذشته از اينكه مطابق روال هميشگي مراسم اينچنيني، با 50 دقيقه تاخير  وبينظمي و بهم ريختگي فراوان برگزار شد(كه قابل چشم پوشي است)، جمعيت حضار واقعا برايم تعجب برانگيز بود- در حاليكه انتظار ديدن اكثريت كودك و نوجوان را داشتم حضور هموطنانمان به نيمي از جمعيت سالن محدود ميشد! بخصوص تعداد كودكان حاضردور از انتظارم بود، كه ظاهرا همين تعداد هم اكثرا از فرزندان دست اندر كاران و اعضاي كانون و ... بودند؛ و هيجان زدگي و اشتياقشان باعث ميشد عدم حضوربحق كودكان ديگر واقعا دل را بدرد بياورد. البته رفتار چند نفر از بر گزار كنندگان محترم واقعا جالب بود، كه مراسم را با كلاس درس و مدرسه اشتباه گرفته و با دعوا و اخم و تخم سعي در آرام كردن و " سر جا نشاندن" همين اقليت حاضر داشتند!    " مگه نگفتم بشين سر جات و ساكت باش؟! ميندازمت بيرون ها!"انگار كه بچه ها اشتباها در جلسه اي مربوط به بزرگتر ها شركت كرده بودند و فقط بايد - مثل هميشه- سكوت و نظم را رعايت كنند. بچه هايي كه دايم سقلمه ميخوردند:"...هيس!هيس! تكون نخور!" انگار يادشان رفته بود كه 50 دقيقه تاخير براي آدم بزرگها هم حوصله سر بر و خسته كننده است، تا چه برسد به بچه ها.

 

و مهمانان عزيز؛ كه گويا در اين مدت بهشان خيلي خوش گذشته بود ؛ غش غش با صداي بلند ميخنديدند و بلند بلند صحبت ميكردند، در سالن قدم ميزدند، و....خوب مهمان بودند ديگر- نميدانم، پس بچه ها چي بودند؟ زنداني؟! دكور؟ ..(راستي، گفتيد اين مراسم مال كي بود؟ شعارش چي بود؟؟)

متاسفانه (يا خوشبختانه) در نيمه مراسم و اعطاي جوايز، به علت دير شدن مجبور به ترك مراسم شدم- اگرچه فكر نميكنم چيز زيادي از دست داده باشم، چون اكثر برنده ها هم حضور نداشتند. نميدانم وقتي فيلمي با ساختار عالي از يك كودك 12 ساله كه بقول آقاي باقري "حيرت داوران را بر انگيخته است" ؛ميبينيم، دوست داريم خالقش را ببينيم، يا؟

 

نه، اصلا اينجا همه چيز بهم ريخته...هدف اصلي گم شده. اين ضد و نقيض ها آدم را بيچاره ميكند.

 

 

 

 

   + سید علیرضا گلپایگانی - ٩:٥٢ ‎ق.ظ ; یکشنبه ۱٥ خرداد ۱۳۸٤