انیمیشن از نگاه گلپایگانی


نگاه علیرضا گلپایگانی به انیمیشن ایران و جهان

۱۱ سال تيتراژ برنامه کودک

اونهايی که هم سن  و سال من هستند که بخوبی و اونهايی که الآن ۲۵ سال پيش ۵ يا ۶ سالشون بود بخوبی اون تيتراژ برنامه کودک را يادشون هست که يک پسر بچه جلو يک پرده بزرگ چند بار از سمت چپ به راست و بالعکس در حال راه رفتن بود تا يک پرنده بياد و پرده رو بالا ببره تا نوشته برنامه کودک و نوجوانان آشکار بشه و او از خوشحالی به هوا بجهد.

سازنده اين کار کسی نبود جز آقای ابوالقاسم نظرپور انيماتور خوزستانی که اين کار را در همان ايام در مرکز صداو سيمای شيراز ساخته بود .او بااتفاق پسرش ديروز مهمان حرکت کليدی بودند .اونها الآن در اصفهان بصورت خانوادگی مشغول توليد  انيميشن هستند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

جالبه که خود آقای نظرپور تعريف می کرد که مرتب به گروه کودک اصرار ميکرده که بگذارند آرم جديدی بسازه اما مدير گروه کودک به ايشون می گفته که بچه ها و بويژه اونهايی که تو جبهه هستند نمی گذارند ! سربازهای تو جبهه می گقتند که با ديدن اين آرم ياد بچه هاشون می افتادند.

شايد کمتر کسی به ياد بياره که سالهای ۵۶ و ۵۷ آدمهای با استعدادی در گوشه و کنار  ايران مثل خرمشهر  بودند که با وسايل  ساده ای چون زرورقهای قنادی انيميشن می ساختند... آقای نظر پور  از آن جمله آدمها بودند...

يادمه آقای عالمی سر کلاس ما رو مسخره ميکرد که: آخه شما بيچاره ها که انيميشن نديدين بخوايين انيميشن بسازين. تمام بچگيتون هر روز ٬ بيق بيق بيق بيق بيق٬ تيتراژ برنامه کودکو شنيدين. (خودشون هم صداشو در مياوردن!!) من بعدها نظر خيلی از جوونهايی که اين تيتراژ‌رو يادشون بود پرسيدم و ميگفتن که اونو خيلی دوست داشتن و براشون علامت شادی بوده يا خودشونو جای اون بچه تصور ميکردن.شکيب

   + سید علیرضا گلپایگانی - ۳:٢۱ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱٢ خرداد ۱۳۸٤